Onhandige pashokjes en gekwetste ijdelheid

Onhandige pashokjes en gekwetste ijdelheid

Het liefste sla ik deze fase van het winkelen over.
Het passen van de begeerde kleding.
Ik heb een gruwelijke hekel aan de vaak onhandige pashokjes. Te krap, te smerig, het bedacht zijn op iets te welwillende verkoopsters.

“Lukt het mevrouw?”
Zonder enige waarschuwing steekt ze haar hoofd in het pashokje.

Ja natuurlijk lukt het! Thuis heb ik toch ook geen hulp nodig bij het aankleden?

Lees verder…

Een gebrek aan twijfel leidt tot een gebrek aan creativiteit

Een gebrek aan twijfel leidt tot een gebrek aan creativiteit

Twijfel

Een maagdelijk wit vlak staart me aan. Kom maar op met die woorden. Bouw maar zinnen. Creëer een verhaal. Ik kan niet beweren dat het leeg is in mijn hoofd, dat is het namelijk nooit. Vandaag krijg ik het alleen niet helder. Twijfel is een monster, altijd aan het loeren, om toe te slaan. Vandaag ziet het zijn kans schoon.

Lees verder…

NaNoWriMO, hoe en wat?

NaNoWriMO, hoe en wat?

De geboorte van NaNoWriMo

Er was eens een man genaamd Chris Baty. Een freelance schrijver die ooit een boek wilde uitgeven. Keer op keer begon hij dapper aan zijn meesterwerk en keer op keer stierf het project een langzame dood. Op een dag stond hij voor zijn boekenkast en zag een dunne roman staan. Chris sloeg het boek open, bekeek het aantal bladzijden en schatte in dat het boek ongeveer 50.000 woorden bevatte. Hij kreeg een idee

Lees verder…

Dood van een gelukkig man, Giorgio Fontana

Dood van een gelukkig man, Giorgio Fontana

Dood van een gelukkig man is het slot van een tweeluik over justitie en de rechterlijke macht in Italië. Het eerste deel Het geweten van Robert Doni en dit deel zijn prima los van elkaar te lezen. Waar de leeftijd, van deze jong schrijver, in het eerste deel, het verhaal nog enigszins in de weg zat, heeft hij dat in dit deel goed weten te maken.

Lees verder…

Hallucinaties en meer om dankbaar voor te zijn

Hallucinaties en meer om dankbaar voor te zijn

Dankbaar voor zijn veterstrikdiploma

Een jongen van een jaar of 5 staat met zijn moeder in een schoenenwinkel.
“Kan ik jullie ergens mee helpen?”
Stralend kijkt de jongen de verkoopster aan.
“Ik mag nieuwe schoenen. Met veters! Kijk ik heb mijn veterstrikdiploma gehaald.
Trots duwt hij het waardevolle document onder de neus van de verkoopster.
“Wow, dat is knap, Suus kom eens kijken, deze jongeman heeft vandaag zijn diploma gehaald.”

Hallucineren is goed voor ons

Afgelopen week zag ik het programma De kennis van Nu waarin het o.a. ging over hallucinaties. Het blijkt dat we allemaal wel eens hallucineren. De een wat vaker dan de ander maar echt iedereen hallucineert. Het  programma legt uit hoe dat in zijn werk gaat en waarom we er dankbaar voor moeten zijn.

Lees verder…