Maar wat doe je dan na NaNoWriMo?

De abonnees heb ik al eerder op de hoogte gebracht van mijn belevenissen tijdens en na NaNoWriMo. Omdat ik best wat vragen krijg hierover en over het publiceren van het verhaal, wil ik in deze blog wat uitgebreider ingaan op dit schrijfavontuur.

Ik hoef niet zo nodig meer een boek te schrijven

Het was tijdens de vakantie in september, vrienden kwamen ons bezoeken op de camping. We wandelenden en kletsten wat af. Vriendin en ik hadden het ook over het schrijven en ik hoor het mezelf nog zeggen. Dat ik die droom van een eigen boek inmiddels had laten varen. Dat ik erg tevreden ben met het schrijven van mijn blog en korte verhalen. Hoe ik geniet van de korte stukjes die ik schrijf op Instagram en de daaruit voortvloeiende interactie. Dat boek dat hoeft van mij niet meer. Ik zie en hoor hoe collega schrijvers, prachtige boeken schrijven die vervolgens niet verkopen. Die hemel en aarde moeten bewegen om ook maar een beetje aandacht voor hun boeken te genereren. Hoe weinig uitgeverijen nog doen voor hun schrijvers. Ze werken zich een slag in de rondte en iedereen verdient aan het boek behalve de schrijver zelf. Nee ik vind het wel prima hoe het nu gaat.

De ellende van Social Media

We hebben het trouwens tijdens dit gesprek ook over Social Media, vriendin is daar helemaal niet van. Ergert zich aan alle negativiteit en de schone schijn die ze voorbij ziet komen. Zij kan daar slecht tegen en heeft daarom geen enkele behoefte om aan het circus mee te doen. Ik begrijp haar heel goed. Eerlijk is eerlijk, ook ik heb er vaak moeite mee. Ooit begon het allemaal zo leuk. De interactie in de schrijfgroepen op Facebook en de lol die ik op Twitter heb gehad. Soms heb ik daar nog wel eens heimwee naar. Na verloop van tijd veranderde de sfeer. De schrijfgroepen op Facebook veranderden. Steeds meer mensen waren alleen nog maar met zichzelf bezig en als er al eens een reactie kwam was het veelal om een ander omlaag te halen. Twitter werd de speeltuin van boze mensen en de toon steeds negatiever en na verloop van tijd zelfs vijandig. De lol was er vanaf en ik besloot te vertrekken. We spraken erover dat de grenzen van fatsoen door Social Media steeds verder opgerekt worden. Dat bleef in mijn hoofd nog een tijdje na sudderen en in mijn brein begon iets te broeien.

Het verhaal dient zich aan

Zo gaat het vaker bij mij, dat een gesprek nog wat nawerkt en dat het leidt tot een bron van inspiratie. In mijn hoofd begon een verhaalidee te ontstaan. Er kwamen ideeën naar boven en er diende zich een bijzonder personage aan. De tweede week van Oktober was het mij wel duidelijk, dit verhaal wilde eruit en het was groter dan een kort verhaal. Dit was materiaal voor een boek en het laat me niet meer los. Vrijwel direct bedenk ik me dat NaNoWriMo er aan komt en dat een uitgelezen kans is om dit verhaal te gaan schrijven. Eenmaal dat deurtje in mijn brein opengezet is er geen houden meer aan. Het besluit is genomen, ik ga meedoen en ik kan maar beter beginnen met de voorbereidingen.

Ervaring met NaNoWriMo heb ik al

Tweeduizendzestien deed ik voor de eerste keer mee en dat is me toen echt niet tegengevallen. In een recordtempo heb ik destijds de vijftigduizend woorden gehaald. Na NaNoWriMo ging ik met dat verhaal en een schrijfcoach aan de slag. Een heel leerzaam proces waar ik met veel dankbaarheid op terug kijk. Toch is dat manuscript nooit een boek geworden. Hoewel het een fictief verhaal is, heb ik het wel gebaseerd op mijn eigen ervaringen met een burn-out, psychose en het verraad van mensen die je als vrienden of zelfs familie beschouwt. Ik had na het herschrijven sterk het gevoel dat dit niet het boek is waarmee ik wil debuteren. Je kunt maar één keer je debuut schrijven en daarmee zet je meteen de toon voor jezelf als schrijver. Dit manuscript heb ik nog steeds en misschien dat ik er ooit nog mee verder ga. Nadat ik mezelf als schrijver op de kaart heb gezet.

Na NaNoWriMo
De eerste keer dat ik mee deed

Tweeduizendachttien deed ik weer mee, maar toen werd niet alleen ik maar het hele gezin ziek. Dat jaar heb ik zelfs de tienduizend woorden niet weten te halen. Gefrustreerd heb ik toen mijn account op NaNoWriMo verwijderd. Ik maak dus een nieuw account aan en laat iedereen weten dat ik weer mee ga doen. De laatste dag van oktober zit ik er helemaal klaar voor en om klokslag twaalf uur ga ik enthousiast van start. Eindelijk het verhaal mag eruit.

Een vliegende start

Achter elkaar tik ik het eerste hoofdstuk eruit en het dagelijkse aantal woorden van zestienhonderdzevenenzestig haal ik met gemak. De dagen erna gaat het ook heel goed. Elke dag zit ik ruim boven het aantal dat ik moet schrijven, dat is ook wel nodig want ik weet dat er ook dagen zijn dat ik niet kan schrijven. Onze oudste heeft de sleutel van zijn huis gekregen en gaat samenwonen met zijn vriendin. Helpen met inpakken, schoonmaken en uitpakken en opruimen betekent een paar dagen weinig tot geen woorden schrijven. Als zoon en schoondochter er netjes en gezellig bijzitten kom ik thuis in een leeg nest en rommelig huis. Ik laat de troep voor wat het is. Opruimen en schoonmaken doen ik wel na NaNoWRiMo.

De tweede week van november staat bekend als de hel week. Het eerste enthousiasme begint wat af te nemen, de ideeën die je op voorhand had raken uitgeput. De vermoeidheid slaat toe en je verhaal gaat niet zoals je het in eerste instantie bedacht hebt. Ik merk het ook. Mijn hoofdpersoon, Gorka is een onaangename man die zich van niets en niemand iets aantrekt. Van mij als schrijver dus ook niet. Gorka gaat een hele andere kant op dan ik bedacht had, doet dingen die helemaal niet binnen mijn verhaallijn passen. Samen met mijn schrijfbuddie Tjeerd Langstraat heb ik het erover. Ik besluit mee te gaan met waar Gorka me brengt, herschrijven kan altijd nog. Het maakt wel dat het schrijven iets moeizamer gaat.

Het is net een ingewikkelde puzzel

Aan het eind van de tweede week denk ik te weten welke kant het verhaal op gaat, het schrijven lukt weer een stuk beter en ik zie het weer helemaal zitten. Dan doet Gorka iets wat ik echt niet zag aankomen en wat heel onhandig, en dan druk ik me nog zachtjes uit, is voor het verhaal. Wat zeg, uiterst onhandig is voor het hele boek. Ik trek er op uit met de hond. Boos op mijn hoofdpersoon en ietwat radeloos over hoe nu verder. Wandelen in de natuur is dan fijn. terwijl Pep de Riesenschnauzer rondsnuffelt en de omgeving verkent, ben ik aan het rondsnuffelen in mijn brein, nieuwe opties aan het verkennen. Het eind van de wandeling weet ik weer hoe ik verder kan.

De derde week beginnen alle losse puzzelstukjes op hun plek te geraken en snap ik ineens waar Gorka naar toe wilde. Zelfs de vadsige Griek die al vanaf het begin het verhaal in wilde krijgt een plekje. Als een paard dat de stal ruikt, vliegen mijn vingers over het toetsenbord. Het verhaal vliegt onder mijn vingers vandaan. De eindstreep is in zicht en ik begin al plannen te maken voor na NaNoWriMo.

Na NaNoWriMo
Voor de tweede keer gewonnen

Hoe gaat het verder na NaNoWriMo?

Zesentwintig november is het zover ik heb de vijftigduizend woorden gehaald, NaNOWriMo 2021 is gewonnen en dat voelt erg goed moet ik zeggen. Het aantal woorden is dan wel gehaald maar het verhaal is nog niet af, dus schrijf ik lustig door. Nu ligt er dus een ruwe eerste versie van mijn manuscript op de plank. Het mag, moet even rusten. Schrijver en verhaal nemen voor een maand afscheid van elkaar. Januari ga ik weer verder. Herschrijf ronde één. De eerste versie schrijf ik altijd het hele verhaal uit. Kromme zinnen, taalfouten, haperende karakters dat maakt allemaal niet uit. Dat verhaal moet op papier en de rest komt later. Januari is dus het begin van het polijsten van deze ruwe diamant. Zelf denk ik ongeveer twee maanden nodig te hebben om die eerste herschrijf ronde af te krijgen. Het meeste werk komt namelijk na NaNoWriMo. Zodra de eerste herschrijf ronde klaar is komt er een spannend stuk aan. Proeflezers hun kritiek laten spuien op het verhaal. Met alle aandachtspunten, kritiek, op- en aanmerkingen ga ik dan weer aan de slag met nog een keer herschrijven.
Daarna alle taal- en stijlfouten (laten) corrigeren en dan de boer op.
Uitgeverijen benaderen óf, en dat is zeker een serieuze optie, ik ga het zelf doen .

Kortom na NaNoWriMo is er nog genoeg werk te verzetten.

2 gedachten over “Maar wat doe je dan na NaNoWriMo?”

  1. Geweldig dat het is gelukt. Rust en afstand nemen van je verhaal is denk ik wel op z’n plaats, eerst een beetje winteren en kerst en op pad gaan naar het nieuwe jaar! Leuk als je je lezers op de hoogte houdt, voor mij geldt dat zeker, ben heel benieuwd hoe het verdergaat tussen Gorka en jou! Lieve groetjes!

    Beantwoorden
    • Lieve Ellie,

      Dank je wel voor je reactie. Die afstand is inderdaad even nodig.. Gorka is nogal heftig moet ik zeggen. Het is inderdaad de bedoeling om regelmatig updates over dit avontuur te plaatsen. Inderdaad nu eerst even kerst en Oud en Nieuw vieren. Alles op zijn tijd nietwaar. Gorka laat ik even in zijn sop gaar koken. Heb een mooie dag vandaag

      Beantwoorden

Plaats een reactie

error: Beveiligingswaarschuwing