Zo geen zin in die ongewenste intimiteiten

Het kan echt niemand ontgaan zijn, de trieste onthullingen rondom The Voice of Holland. De uitzending was nog niet eens op tv geweest of alles en iedereen kwam in één van de (te) vele talkshows een mening ventileren. Net als zo’n zeven miljoen andere landgenoten zat ook ik afgelopen donderdag met een stijgende verontwaardiging de uitzending van Boos te kijken. Een stroom van seksistische opmerkingen, ongewenste intimiteiten, aanranding en zelfs verkrachting kwam voorbij. Dat hakte er behoorlijk in moet ik zeggen.

Helaas heeft echt elke vrouw hier mee te maken

Houd me ten goede, het is de hoogste tijd dat dit eindelijk eens aan de kaak wordt gesteld. Het is namelijk geen “The Voice” probleem, maar een maatschappelijk probleem. Ik ken geen enkele vrouw die hier niet mee te maken heeft gehad. Toch vraag ik me af of ik hier nu ook nog eens mijn zegje over moet doen. Mijn hoofd raakt echt overvol van al die verhalen en meningen en ik vraag me sterk af of ik hier nog iets aan toe te voegen heb.

Een blog over ongewenste intimiteiten

Ik overdacht of en hoe ik een blog over dit thema moest schrijven. Ik zat te denken aan hoe ik mannen kon aanspreken zodat ze eindelijk eens zouden inzien hoe diep dit probleem van seksisme en ongewenste intimiteiten in onze cultuur verankerd zit.
Want heren. Ooit wel eens besloten om niet in de lift te stappen omdat er iemand vlak voor de alarm knop stond? Of is dit voor jou geen issue?
Wel eens eerder van een feestje vertrokken? Niet omdat je geen zin meer had of moe was. Maar omdat je dan veilig mee terug kon met een groepje anderen. Of is dat voor jou geen issue?
Kies je de snelste, de kortste of de veiligste route van A naar B, is dát voor jou een issue?

Ooit voor je kledingkast gestaan en je afgevraagd of je met die blote armen en benen wellicht vraagt om zonder toestemming betast te worden. Of is dat voor jou geen issue?
Kies je ook voor de parkeergarage met goede beveiliging en voldoende overzicht of is dat voor jou geen issue?
Ga je in het donker gewoon naar buiten als je daar reden toe hebt? Vraag je je dan ook af of je daarmee er niet om vraagt om lastig gevallen te worden?

Kijk jij op je werk óok of die ene collega gewoon op zijn plek zit voordat je besluit naar het magazijn of de wc te gaan? Of is dat voor jou geen issue?
Vragen ze aan jou ook of je misschien ongesteld bent als je een keer boos bent?
Toen je promotie kreeg vroegen ze jou toen ook wat je daarvoor hebt moeten doen?
Hoe reageerde jij toen iemand in een volle bus tegen je aan begon te rijen? Of toen je vol in je kruis gegrepen werd omdat iemand je nu eenmaal ‘lekker’ vindt? Zomaar wat voorbeelden waar vrouwen met grote regelmaat mee te maken hebben.

Is jou ook geleerd dat het fatsoenlijk is om een vrouw veilig thuis te brengen, te wachten tot ze binnen is en het licht aangaat?
Heb je je ooit afgevraagd hoe idioot het is dat vrouwen dus niet veilig over straat kunnen? Zelfs niet veilig zijn op de stoep voor hun huis en het blijkbaar ook niet vanzelfsprekend is dat ze eenmaal binnen in hun huis veilig zijn? Heb je je ooit afgevraagd wat het betekent om altijd en overal op je hoede te moeten zijn?

Ik heb er over gedacht hoor om die blog te schrijven maar ik heb zó geen zin in ongewenste intimiteiten.

Laat ik maar gewoon weer een vraag beantwoorden

Geen zin in zo’n blog, dus kies ik voor de, u vraagt wij schrijven, optie. Wel zo makkelijk dacht ik zo. Ik kies een willekeurige vraag en ik kan mijn ogen niet geloven.
“Moeten schrijvers altijd over maatschappelijke thema’s schrijven?”
Eerlijk is eerlijk ik schoot hardop in de lach. Hoe is het mogelijk?

Het antwoord op die vraag is nee. Sowieso is door gebruik van woord “altijd” is een nee op zijn plaats. “Nooit en altijd” zijn zo stellig dat er altijd uitzonderingen zullen zijn. Maar daarbuiten is het antwoord ook nee. Als schrijver voel ik me geroepen om voor ontspanning en vermaak te zorgen. Ik ben een verhalen verteller, geen journalist of opinie maker. Als je een boek leest wil je gewoon een paar uur ontspannen anders had je voor de krant gekozen. Dus nee, ik voel geen enkele verplichting om me met maatschappelijke thema’s bezig te houden. Je voelt de “maar” vast al aankomen.

Toch denk ik dat een schrijver, bewust of onbewust die maatschappelijke thema’s wel beschrijft. Elk verhaal gaat tenslotte ergens over en het thema van het verhaal zit dus tussen de regels verscholen. Overigens is dat niet alleen bij schrijvers zo maar bij elke kunstvorm. Een schilder vertelt ook een verhaal, net als de componist. Kunst is bedoeld om mensen aan het denken te zetten, hun eigen interpretatie aan het werk te geven. Iedereen voelt iets anders bij kunst en dat maakt het juist zo bijzonder. De kunst van kunst is om het verhaal zó te brengen dat er genoeg ruimte is voor de eigen interpretatie van de ontvanger.

zo geen zin in die ongewenste intimiteiten
ineens vallen alle puzzelstukjes op hun plaats

Ongewenste intimiteiten of grensoverschrijdend gedrag

Eind november 2021 had ik de eerste ruwe versie van “De val van Gorka” klaar. Een verhaal dat ik in mijn hoofd had en dat zou gaan over de grenzen van fatsoen die steeds verder opgerekt worden door Social media. Zóu gaan inderdaad want uiteindelijk besloot mijn hoofdpersoon zijn eigen keuzes te maken en veranderde het in een verhaal over machtsmisbruik, ongewenste intimiteiten en grensoverschrijdend gedrag. Met de kennis van nu een heel actueel maatschappelijk thema.

Toen in december de eerste beschuldigingen aan het adres van Marco Borsato kwam, moest ik meteen aan mijn manuscript denken. Het leek wel of ik een voorspellende geest had . Met wat er nu allemaal naar buiten is gekomen en nog komt krijgt het zo’n enorme lading dat ik er best wel mee in mijn maag zit.
Mee in mijn maag zat eigenlijk want zoals ik al zo vaak heb gemerkt bij het schrijven, op de een of andere manier passen uiteindelijk alle puzzelstukjes naadloos in elkaar.

Vrij recent schreef ik over de bron van inspiratie en hoe sommigen er vanuit gaan dat die inspiratie spiritueel is. Ik zie hoe mijn manuscript ineens heel relevant is. Juist als ik besluit géén blog over het actuele thema, ongewenste intimiteiten, te schrijven trek ik dus deze vraag uit de grote hoop. Nee ik hoef niet over maatschappelijke thema’s te schrijven maar blijkbaar kan ik op dit moment niet anders.

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Beveiligingswaarschuwing