De pijnlijke consequenties van de schone schijn

Opgelucht zie ik dat de dame waarmee ik een afspraak heb een paar jaartjes ouder is als ik. Het zou iets te confronterend zijn ik nu door een jonge vrouw geholpen zou worden. De overgang is net zo’n pijnlijke fase als de pubertijd met de daarbij behorende onzekerheden. Mijn lijf verandert en ik heb een afspraak in een lingeriezaak om me op te laten meten. De BH’s zitten namelijk niet meer zoals ze moeten.

Het lukt niet meer met dat martelwerktuig

De laatste tijd verdraag ik het gewoon niet meer. Waar ik voorheen, net als veel andere vrouwen, aan het eind van de werkdag met een zucht van verlichting de BH uittrok. Tegenwoordig begin ik er niet eens meer aan. Ik kan dat martelwerktuig echt niet meer verdragen. Het doet me teveel pijn en dat verdraag ik niet meer.

Dat stuk metaal is verre van comfortabel

Vrouwen hoef ik het niet uit te leggen maar ik heb ook best veel mannelijke lezers onder mijn publiek. Speciaal voor de heren. Kijk even naar onderstaande foto en dan vooral naar dat stuk metaal in mijn hand.

pijnlijke beugel

Dat is de befaamde beugel uit de beugel BH. Stel je nu eens voor dat dit stuk metaal in een ietwat kleiner formaat rond je testikel wordt gebogen. De maat? Net iets kleiner dan je hoopt. Die andere testikel krijgt zijn eigen exemplaar. Twee banden trekken het hele zaakje op naar een hoogte waar je testikels van nature niet thuis horen, maar hé hierdoor lijkt je broek net iets meer gevuld en dat vinden de dames wellicht wel leuk om te zien. Om het plaatje af te maken zit er achterlangs ook een band, net iets te strak zodat de twee ballen dichter naar elkaar toe getrokken worden, want opnieuw, leuk voor de toeschouwers. Overigens zijn die banden en beugels bekleed met een stof die niet tot nauwelijks ademt, soms zelfs voorzien van een broeierige vulling. Deze ballenhouder dien je vanaf je pubertijd tot aan je dood van ’s ochtend vroeg tot ’s avonds laat te dragen. Lijkt het je wat of denk je “liever niet, mij te oncomfortabel en lijkt me een pijnlijke toestand?”

Waarom dragen we dit pijnlijke kledingstuk?

Mij is ooit wijsgemaakt dat de BH een noodzakelijk kwaad is om de borsten in het gareel te houden. Oftewel dan krijg je geen hangtieten. Best idioot als je erover nadenkt. Naar mate we ouder worden krijgt de zwaartekracht meer vat op ons lijf. Bij mannen én bij vrouwen. Billen gaan ook hangen maar daar trekken we ook geen harnas omheen. Bij mannen gaat ook van alles hangen en lubberen maar wederom, die krijgen geen harnas aangemeten. Bovendien zou een beugel nodig zijn voor de noodzakelijke ondersteuning. Hoe zit het dan met de sport BH? Die geeft extra veel steun, zit wél comfortabel, doet geen pijn en heeft dus geen beugels. Ik bedoel maar.

Mijn hele lijf verandert in rap tempo

Al zo lang als ik mij kan herinneren ben ik slank. Zonder ook maar een grammetje aan te komen kon ik eten wat ik wilde en dat deed ik dus ook. Die tijd is over, de kilo’s vliegen eraan en als het in dit tempo doorgaat ben ik aan het eind van het jaar minstens dertig kilo zwaarder. Dat is niet de bedoeling. Er is geen enkele reden om in de stress te schieten als je van maatje 36 naar maatje 38 gaat maar dertig kilo zwaarder doet toch pijn. Ik had ook altijd een zandloper figuur. Die tijd is ook geweest. Mijn taille is met onbekende bestemming vertrokken en het ziet er niet naar uit dat ze ooit nog terugkomt. Het is geen drama, elk figuur mag er zijn. Er is geen ideaal, dat wordt ons, net als de beugel BH, opgedrongen. Het is dus geen drama, maar het is wel wennen. Al jaren kleed ik mij naar mijn zandloper figuur en nu moet ik me dus anders gaan kleden. Wat me eerst leuk stond staat me nu niet meer en ik moet mijn stijl dus herzien. Dat is niet per definitie pijnlijk maar wel wennen.

We begrijpen elkaar

De verkoopster knikt begripvol. Ze heeft al vaker en ook zelf met dit bijltje gehakt. We gaan naar de paskamer. Ze heeft me al uitgelegd dat ze me gaat opmeten maar ook gaat bekijken. Want zo is haar uitleg, “Je BH maat verandert continue maar in de overgang zal zowel de omvang als de cupmaat veranderen maar ook het model BH dat je gewoon bent te dragen zal wellicht anders worden.
Daar sta ik dan met mijn armen wijd opzij van mijn naakte bovenlijf. De dame slingert een centimeter onder en over mijn borsten heen. Ze noteert de uitkomst en dan begint het ongemakkelijkste deel. Ze scant met haar ogen nauwgezet mijn hele mijn bovenlijf. Ik heb me wel eens meer op mijn gemak gevoeld moet ik bekennen. Dan heeft ze haar conclusies getrokken en spreekt de nu al legendarische woorden.
“Die twee zijn zusjes, geen vriendinnen. Ik bedoel, ze horen bij elkaar maar leiden ieder hun eigen leven”.

Ineens is daar weer een taille

We zijn het er over eens dat mijn lijf nog midden in de transitie zit en er dus nog meer veranderingen zitten aan te komen. Het is dus raadzaam om voorlopig niet te veel nieuwe BH’s te kopen. Ze komt al snel terug met een zwart exemplaar, zonder beugels. Het zit als gegoten en staat nog mooi ook. Die mag mee naar huis. Dan overhandigt ze me een wit exemplaar met een kort lijfje eraan. Met baleinen, zodat ik toch weer een taille krijg. Verbaasd kijk ik in de spiegel warempel is daar ineens weer een taille te bespeuren. Deze gaat zeker mee naar huis.

De pijnlijke consequentie van de schone schijn

Die taille is er dus niet echt. Het is een schijnvertoning. De baleinen drukken mijn lijf in de gewenste vorm. Aangekleed ziet het er vertrouwd uit maar het is al met al een pijnlijke toestand. Nu is het inmiddels wel duidelijk dat een beugel BH niet comfortabel is maar die baleinen zijn nog een heel stuk erger. Sowieso is het voor iemand met een voornamelijk zittend beroep zoals ik niet om uit te houden, die baleinen geven totaal niet mee als je zit en de uiteinden prikken continue in je vel.

Als je goed naar de foto kijkt zie je meteen het probleem

Aan de zijkanten wordt mijn lijf ingedrukt om de illusie van een taille te creëren. Mijn lijf zoekt overduidelijk een uitweg uit deze pijnlijke situatie en onder het lijfje ontstaat dus een soort stootbumper waardoor de band van mijn jeans in mijn buik snijdt.

Vanaf de zijkant is nog beter te zien hoe mijn lijf ingesnoerd wordt en zowel aan de voor- als aan de achterkant probeert te ontsnappen.

Genoeg is genoeg

Deze onzin heeft lang genoeg geduurd. Ik doe het niet meer, weg met het ophouden van de schone schijn. Mijn taille is weg en daar leer ik wel mee leven. Ik laat mijn lijf niet meer insnoeren, opsjorren, of in welke vorm dan ook dwingen. Het is mooi geweest en het is nog steeds mooi. Mijn lijf mag er zijn in welke vorm dan ook.

4 gedachten over “De pijnlijke consequenties van de schone schijn”

Plaats een reactie

error: Beveiligingswaarschuwing