De kettingreactie

Deze blog gaat over een kettingreactie. De ene gebeurtenis leidt tot de volgende en de volgende en de volgende. In dit geval zijn er twee gebeurtenissen of situaties zo je wilt die hetzelfde eindresultaat tot gevolg hebben. Laat ik bij mezelf beginnen.

Die vermaledijde overgang

Voor de zoveelste keer sta ik me mopperend aan te kleden. Mijn kast zit vol met leuke kleding, daar ligt het dus niet aan. Door de overgang ben ik inmiddels tien kilo zwaarder, dat zijn dus twee kledingmaten. Natuurlijk weet ik ook wel dat van maatje 36 naar maatje 40 geen drama is. Het punt is alleen dat ík van maatje 36 naar maatje 40 ben gegaan maar mijn kleding nog niet. Dat is voor het grootste deel nog steeds maat 36/38. Daarnaast is het niet alleen mijn gewicht maar ook mijn figuur dat veranderd is.

Tot voor kort had ik een wespentaille en nu ben ik meer een hommel. Mijn kleding past niet of het staat me niet meer. Dus mopper ik dag in dag uit want ik heb zoveel leuke kleding waar ik maar moeilijk afstand van kan doen.
Aangezien we vandaag een leuk uitstapje op het programma hebben staan, we gaan naar een kamelenmelkerij, kies ik voor een spijkerbroek die ik met een beetje pijn en moeite nog net aan kan. Mijn gemopper laat ik voor wat het is, we gaan er een leuke dag van maken.

Dan is er nog iets met de bril van meneer Schrijfhart

Die andere gebeurtenis is aan de kant van meneer. Hij moest kort geleden nog even snel voor een klant een karwei doen. Hoe het precies is gekomen weet hij ook niet meer maar zijn bril viel van zijn hoofd. In twee stukken gebroken. Hoewel hij het montuur kon lijmen bleek toch dat iedere keer het glas eruit viel. Uiterst onhandig allemaal. Aangezien de bril al weer twee jaar meeging moest hij eerst een nieuwe oogmeting voordat hij een nieuw exemplaar kon uitkiezen. Omdat hij die bril echt nodig heeft koos hij voor de eerst beschikbare optie voor die meting. Dat bleek precies op zijn verjaardag te zijn. Altijd handig met een huis vol visite. Dus zou hij alleen voor de meting gaan dan zouden we samen later in de week voor een bril gaan kijken.

We gaan er gewoon een leuke dag van maken

Die ochtend vertrokken we dus naar de kamelenmelkerij en we hadden er zin in. Ondanks mijn te strakke broek en ondanks zijn beperkte zicht hadden we een leuke tijd. De kamelen of eigenlijk dromedarissen zijn hele relaxte dieren. Aaien, knuffelen, er op zitten ze lenen zich er graag voor. We mochten de melk proeven, een wafel bakken én opeten. Kortom we hebben genoten van dit uitstapje. Op de terugweg besloten we meteen een bril voor meneer uit te gaan zoeken.

De kettingreactie

Tot zover lijken de gebeurtenissen allemaal niet zoveel met elkaar van doen te hebben maar dat gaat al snel veranderen.
We stappen de brillenzaak binnen. Het is druk in de winkel. Het personeel is allemaal bezig dus kijken meneer en ik zelf rond en past hij het ene montuur na het andere. Nadat we het leukste montuur hebben gevonden blijkt dat er gratis een tweede montuur gekozen mag worden. Meestal kiezen we dan voor een zonnebril maar die is nog in orde. Het wordt een bril voor op het werk mét veiligheidsglas. Weer een montuur uitkiezen dus. Inmiddels weten we wat wel en niet staat dus dit gaat een heel stuk sneller. Helaas hebben beide monturen een langere levertijd dan gebruikelijk.

Normaal gesproken is dat niet zo’n drama maar meneer zit met een kapotte bril en hoewel hij nu zijn zonnebril steeds opzet is dat niet echt handig. Buiten dat het nogal raar staat om binnen steeds met je zonnebril op te lopen ziet hij niets op een scherm, telefoon, tablet, computer, tv. De mevrouw die ons helpt gaat kijken voor een oplossing. Ook zij krijgt de bril niet stevig genoeg geplakt om het glas binnen boord te houden. Een leenbril dan maar, dan moet wel het glas kleiner geslepen worden en zit zijn cilinder niet helemaal meer op de juiste plek maar het is beter dan niets.
Zoals ik al schreef het was druk dus had ze een uurtje nodig om dit voor elkaar te krijgen. We besluiten om dan maar even het centrum in te gaan en een uurtje rond te dwalen.

Voor het blok gezet

Meneer Schrijfhart, blijkbaar helemaal klaar met dat gemopper van mij elke ochtend, stuurt me opeens richting een dames modezaak. ‘Kijk Son, hier hebben ze mooie kleding, ga maar wat leuks kopen.’ Hier was ik totaal niet op ingesteld dus sputter ik tegen. Meneer Schrijfhart wil niets van mijn protesten weten. ‘Hup naar binnen jij.’ Handig manoeuvreert hij me de winkel in. Dan gebeurd er iets dat ik in de ruim dertig jaar dat ik hem ken nog niet eerder heb meegemaakt. Hij zoekt kleding voor mij uit. Normaal is dat andersom. Ik heb nauwelijks tijd om van de verbazing te bekomen of ik bevind me in een paskamer.

Meneer komt met broeken en jurkjes aan die, zo moet ik toegeven, erg leuk zijn. Hoewel ik een raar soort paniek voel over de onverwachte situatie zie ik in de spiegel wel dat ik er leuk uitzie met wat mijn lief heeft uitgezocht. De verkoopster is heel begripvol en behulpzaam. Ik krijg veel handige tips waar ik op kan letten bij het kopen én dragen van kleding. Hoe ik met wat kleine aanpassingen mijn silhouet kan verbeteren. Gaandeweg begin ik met andere ogen naar mezelf te kijken.

De volgende stap in deze kettingreactie

Lang verhaal kort, het is een heel duur uurtje tijd stukslaan geworden. Na de eerste kleding zaak volgde er nog een en ging ik met een compleet nieuwe garderobe terug naar huis. De dag erop heb ik rigoureus mijn kledingkast leeg getrokken. Alles wat ik had heb ik uitgezocht en wat niet meer paste of leuk stond meteen weggedaan. Dat klinkt als een makkelijk karwei dat alleen de nodige tijd kost.
Makkelijk was het zeker niet. Nee maat 40 is geen drama en mijn veranderde lijf is nog steeds mooi. Dat is de theorie, de praktijk is dat ik moeite heb met het afscheid van een voorbije levensfase, dat ik moet wennen aan mijn veranderde vorm. Ik moet me mijn lijf weer eigen zien te maken.

nieuwe garderobe
Jurk uitgezocht door meneer Schrijfhart

Die nieuwe garderobe was een bittere noodzaak en zoals meneer Schrijfhart me duidelijk maakte, ik mag dankbaar zijn dat we de middelen hebben om een nieuwe garderobe aan te schaffen. Er zullen veel vrouwen zijn die ook nog eens wakker moeten liggen omdat ze het geld er niet voor hebben.

Van een kapotte bril naar een hele nieuwe garderobe én twee nieuwe brillen. Als meneer Schrijfhart straks net zo veel complimentjes krijgt over zijn nieuwe bril als ik over mijn kleding dan mogen we allebei niet mopperen.

8 gedachten over “De kettingreactie”

    • Hallo Charlot,

      Om de een of andere onduidelijke reden verdwijnen jouw reacties altijd in de spam map. Dus wat later dan de bedoeling is toch een reactie. Dank je wel voor het compliment en ik doe mijn best om er maar relaxed mee om te gaan. De factor tijd is hierin een noodzaak denk ik

      Beantwoorden
    • Dank je wel voor het compliment Francien, Uiteindelijk komt het altijd goed. Dat is ook zo’n voordeel van het ouder worden. Je weet dat je druk maken nergens tot leidt en de meeste ‘problemen’ achteraf helemaal niet zo’n drama blijken te zijn. Ik wen wel weer aan mijn nieuwe lijf.

      Beantwoorden
    • Dank je wel Ellie,

      Dat meer is een kwestie van wennen. Weer comfortabel voelen met mijn lijf heeft gewoon wat tijd nodig. Ook zo bijzonder dat je huidskleur veranderd. Kleuren die eerst mooi stonden zijn nu ineens niet zo fraai meer en kleuren die eerst niet stonden nu juist weer wel. Wat ik zeg het is wennen en heeft tijd nodig.

      Beantwoorden

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Beveiligingswaarschuwing