Zo gespannen als een veer

Het kan je niet ontgaan zijn dat ik de afgelopen maanden helemaal opgeslokt werd door De val van Gorka. Weinig blogs, weinig aanwezig op social media en als ik al eens van me liet horen was het Gorka, Gorka en nog eens Gorka. In mijn privéleven was het niet anders. Vrienden en familie moesten het veelal zonder mijn aandacht doen. Schrijven, schrappen, herschrijven, corrigeren. Keer op keer op keer. En nu, nu ligt het bij de drukker en zou ik in theorie even kunnen ontspannen. In theorie ja want in werkelijkheid ben ik zo gespannen als een veer.

Ik zit al een hele poos trillend op de bank. Niet omdat ik het koud heb maar puur van de stress. Als ik maar geen domme fout heb gemaakt, door de verkeerde versie op te sturen naar de drukker, als ik maar niet vergeten ben om, als ik maar …. Vreselijk voel ik me omdat ik nu af moet wachten tot de drukker klaar is. Controle freak als ik ben kan ik het maar moeilijk loslaten, terwijl ik me heel goed besef dat het geen enkel nut heeft om me zo druk te maken. Zo gespannen als een veer betekent ook dat er maar iets hoeft te gebeuren en die veer springt los met alle gevolgen van dien. Het zou zo maar kunnen dat meneer Schrijfhart daar de dupe van is en de volle laag krijgt.

Zo moeilijk is het niet om een doos open te maken

Zojuist is er een pakket bezorgt. Ik weet al wat er in zit, de posters die ik heb laten drukken. De doos staat op de tafel en ik durf hem niet open te maken. Straks valt het resultaat tegen en wat dan? Het slaat helemaal nergens op maar ik kan mezelf op het moment echt niet helpen. Mijn stressniveau is torenhoog, wat moet dat dan worden als de boeken bezorgt worden? Het irriteert me mateloos dat ik me voel zoals ik me voel en daardoor loopt de stress nog verder op. Mijn hart gaat te keer, ik haal te snel adem en mijn gezicht begint te tintelen. Ik zou mezelf streng toe kunnen spreken maar dat gaat een averechts effect hebben, vrees ik.

Lief zijn voor mezelf is nu heel belangrijk

Dan besluit ik dat het oké is om me zo te voelen. Het is tenslotte ook heel wat, een boek uitgeven. Onvoorstelbaar veel uren werk zit erin maar ook onvoorstelbaar veel liefde en passie. Dat ik het spannend vind om mijn verhaal nu met de rest van de wereld te delen mag best. Dat ik het eng vind en tegen beter weten in hoop op perfectie is heel goed te begrijpen. Onverschillig zijn zou veel vreemder zijn. Nu ik mezelf toesta om zo gespannen als een veer te zijn neemt de spanning af. Het is oké om even niet oké te zijn. Ik ben ook maar gewoon mens.
Ik maak een beker warme chocolademelk mét marshmallows en caramel voor mezelf. Een mok vol troost en warmte. Die doos loopt niet weg. Eerst lief zijn voor mezelf, de rest komt later wel. Het duurt een poos maar ik begin weer rustig te worden.
Een gebroken nagel en een krachtterm of twee later heb ik met behulp van een schaar en vervolgens een mes de doos open. De posters zijn keurig in orde.

Sonja

4 gedachten over “Zo gespannen als een veer”

  1. Hoi Sonja,
    Ik kan hier helemaal in mee gaan. Omgaan met spanning doe je niet zomaar. Al die gevoelens die door je lijf gaan, waar je moeite voor moet doen om deze onder controle te krijgen. Achteraf denk je waarom? Heb ik me hier zo druk om gemaakt. Zeker als de inhoud van je pakket zo gelukt is, dan kan je trots op jezelf zijn. Vergeet niet dat het fantastisch avontuur is wat je bent aan gegaan. Het wordt vast een fantastisch boek met veel leesplezier.

    Beantwoorden

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Beveiligingswaarschuwing