De leuke kanten van het schrijven

De schrijfdip van begin dit jaar ligt gelukkig achter me en alle negativiteit die ik daarbij over mijn lezers uit gestort heb gelukkig ook. Zo vlak voor de zomer lijkt het me een mooi moment om nu eens de leuke kanten van het schrijven te belichten. Die zijn er namelijk volop.

Stationary

Tijdens de vakantie bezochten wij één van de super marche’s die Frankrijk rijk is. Gigantische supermarkten waar je buiten levensmiddelen echt van alles en nog wat kunt kopen. De winkel waar wij waren had een grote afdeling met stationary. Ik heb gezocht naar een Nederlands woord dat de lading dekt maar dat is een lastige. Kantoorartikelen klinkt nu eenmaal niet als leuke spullen om bij het schrijven te gebruiken en dat is nu precies wat stationary is. Van die leuke hebbedingetjes die je niet persé nodig hebt maar zo leuk en mooi zijn dat je het wel moet kopen.

Die afdeling met stationary nam mij in één keer mee terug naar mijn middelbare schooljaren. De schoolcampus van de V & D.
Ik heb beide periodes meegemaakt. De tijd van de degelijke, praktische agenda zonder opsmuk. Die leukte je dan zelf op met stickers, gekleurde pennen en plaatjes, ik heb zelfs een keer een rits in mijn agenda gestikt. Maar ik heb ook de opmars van de leuke schoolspullen en toffe agenda’s meegemaakt.

Het uitzoeken van een nieuw etui, blijkbaar moest dat elk jaar een nieuwe zijn, schriften met kekke kaften, multomappen in dezelfde print, geurpennen en gummen in allerlei kleuren, geuren en vormen. Je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het. Ik heb zelfs een keer gekleurd ruitjespapier voor in mijn multomap gekocht en dat werd door de leraar verboden.
De schoolcampus van de V & D was een belevenis en daar keek ik altijd erg naar uit.

Dat gevoel van toen heb ik nog steeds als ik leuke schrijfspullen zie. Mooie notitieboeken waar ik er blijkbaar nooit genoeg van heb. Vulpennen met inkt in allerlei kleuren. Mooi papier om op te schrijven of te printen. En ja nog altijd die leuke agenda. Ik vind een papieren agenda echt handiger dan die op mijn telefoon. Inmiddels zijn er voor volwassen ook heel veel leuke exemplaren te koop.
Alleen al voor die te gekke spullen zou ik het schrijven niet op willen geven.

Mentaal welzijn

Schrijven is goed voor je mentale welbevinden. Dat klinkt misschien een beetje tegenstrijdig als je kijkt naar in welke staat ik het jaar begon. Toch is schrijven goed voor mijn hersenen en mijn mentale gezondheid. Als ik in een schrijfdip zit zoals eerder dit jaar en ik dus denkt te gaan stoppen met mijn blog en verhalen dan nóg schrijf ik. Niet voor een publiek maar puur voor mezelf. Bij het schrijven voor mezelf hanteer ik verschillende methoden.

Freewriten

Het is best grappig dat ik tijdens een schrijfcursus moest leren freewriten. Ik had geen idee wat het was maar toen de uitleg kwam en de daarbij behorende opdrachten moest ik lachen. Zo schreef ik al jaren, ik ben er ooit in mijn tienertijd mee begonnen en blijkbaar had het dus een naam.
Freewriten noemde ik tot dan toe, en nu nog wel eens, mijn hoofd leegschrijven.

Voor wie niet bekend is met deze term, freewriten is letterlijk vertaald vrijuit schrijven. Je neemt een vel papier of pakt zo’n fijn notitieboek een pen en je zet de timer. Hoelang je schrijft mag je zelf bepalen maar je schrijft zonder te stoppen of te pauzeren. Je schrijft achter elkaar door en de bedoeling is dat je alles wat in je hoofd opkomt opschrijft. Zit je midden in een zin en denk je ineens, ‘ik moet niet vergeten zout te kopen’ dan komt ook dat op papier. Je stopt meteen met schrijven zodra de tijd om is. Je maakt die laatste zin niet af, de tijd is om en het is per direct klaar. Deze manier van schrijven traint je hersenen om binnen een bepaalde tijd tot de kern te komen van wat aandacht vraagt in je hoofd. Je onderbewustzijn wordt op deze manier geactiveerd.

Als je zoals ik een piekeraar bent en altijd met een overvol hoofd rondloopt dan is dit een hele goede manier om orde op zaken te stellen en om te onderzoeken of je gepieker terecht is of niet. De inzichten die ik heb opgedaan tijdens het freewriten zijn legio en het is voor mij een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijkse (schrijf)routine.

Brieven

Het is een onlosmakelijk onderdeel van het leven. Er zijn mensen die je gaandeweg zult verliezen. Vriendschappen eindigen in ruzie, je relatie loopt op de klippen, dierbaren komen te overlijden, je raakt je ouders kwijt aan alzheimer, er zijn zoveel manieren waarbij afscheid nemen onomkeerbaar is.
Met het afscheid nemen ontstaat ook dat intense gemis. Je had nog zoveel willen bespreken. Ook ik heb in mijn leven met een intens gemis te maken. De hartzeer daarover is eigenlijk niet te verdragen. Zoveel vragen, zoveel onuitgesproken woorden, het zoekt een uitweg. Die uitweg is voor mij, brieven schrijven. Brieven waarin ik schrijf wat niet gezegd kan worden. Ik heb een doos gemaakt waar ik al die brieven in bewaar, in de hoop om ze ooit te kunnen overhandigen. Voor mij is het belangrijk om me te kunnen uiten en of ik het nu persoonlijk kan doen of dat ik het zelf niet meer mag meemaken. Het is een uiting van liefde, ondanks de afstand ben ik je nooit vergeten, ben je altijd een onderdeel van mij gebleven.

Ouderwets handwerk

Het is inmiddels wel bekend, ik ben een groot liefhebber van met de hand schrijven. Sowieso met de hand schrijven maar dan ook nog het liefst met een vulpen en losse inkt. Ik haal daar enorm veel voldoening uit maar het is ook wetenschappelijk aangetoond dat het goed is voor het mentale welzijn. Je hersenen hebben heel veel baat bij het schrijven met de hand. Het zorgt ervoor dat je creatiever wordt. Je onthoudt dingen beter als je ze hebt opgeschreven, je handschrift verbetert, je geheugen verbetert en je geluksgevoel verbetert. Ik kan het niet genoeg benadrukken, schrijf regelmatig gewoon met een pen op papier, het heeft zoveel voordelen.

Interactie

Zoals zoveel schrijvers ben ik geen mensen mens. Ik ben meer van de solitude. Eenzaam ben ik in een grote groep mensen, nooit als ik alleen ben. Dat gegeven staat als een huis maar wat ook een feit is, als mensen hebben we interactie met elkaar nodig. Ik ben er niet goed in, noem mezelf sociaal onhandig. Door het schrijven moet ik de interactie wel aangaan. Als schrijver wil ik natuurlijk dat mijn verhalen worden gelezen en daarvoor moet den menschheid wel van mijn bestaan afweten.
De huidige tijd heeft het wat dat betreft voor mensen zoals ik een stuk makkelijker gemaakt.

In de veiligheid van mijn eigen huis, ligt de wereld voor me open. Ik heb een haat-liefde verhouding met Social Media maar het heeft me erg veel gebracht. Ik heb leuke nieuwe mensen leren kennen die ik anders nooit had ontmoet. Heel voorzichtig zijn er stappen door mij gezet en ben ik gaandeweg een stuk zelfverzekerder geworden.
Er zijn vriendschappen ontstaan en zonder dat ik het doorhad sijpelde die nieuwe sociale vaardigheden door in het offline leven. Het lukt me tegenwoordig zowaar om met onbekenden een praatje aan te knopen zonder dat ik in paniek raak. Het moet niet gekker worden.

Dromen waarmaken

De jonge Sonja had een grote droom, schrijver worden en een eigen boek uitgeven. Die droom heb ik waargemaakt.
Die droom heb ik waargemaakt!
Soms vergeet ik nog wel eens van hoever ik ben gekomen. Nu droom ik van meer boeken en meer publiek bereiken. Inmiddels weet ik dat dit geen droom hoeft te blijven, die dromen kunnen uitkomen.

Die dromen kan ík waarmaken!

Sonja

Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

5 Reacties
Oudste
Nieuwste
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Bea Dankelman
Bea Dankelman
22 juni 2024 09:06

Wat schrijf je weer mooi ! Wat lees ik je graag ! Blij dat jij schrijft en het deelt ! Liefs van mij.

Bea Dankelman
Bea Dankelman
22 juni 2024 09:29
Antwoord aan  Sonja Grinwis

🍀😊

Nicole
Nicole
22 juni 2024 10:57

Het is altijd leuk om je te lezen. Interessant en herkenbaar en grappig en open . Mooi weekend!

error: Beveiligingswaarschuwing
5
0
Zou graag je gedachten willen weten, laat een reactie achter.x