Baywatch is het zeker niet

Gewoon een nazomeravond in 2017. Gezellig met vriendin in de tuin. Wijntje, wat te knabbelen erbij, bijkletsen over wel en wee. Ineens die vraag, of ik zin heb om mee te doen met de Cityswim in Dordrecht volgend jaar. Het is ten slotte voor het goede doel.

Blijkbaar had ik al meer wijn gedronken dan verstandig is, want zonder aarzeling stem ik toe.
Ik, die never, aan me nooit niet, geen denken aan, op vrijwillige basis, aan welke tak van sport dan ook meedoe.

Het is inmiddels winter en we zitten binnen te keuvelen.  Terwijl ik cappuccino voor haar aan het maken ben, vraagt ze er ineens weer naar. We zijn een maand of wat verder en ik heb er niet echt meer aan gedacht. Er zijn wel vaker wilde plannen en meestal sterven die een roemloze dood. De inschrijving gaat binnenkort van start en haar dochter wil ook meedoen.

Dit is het moment om aan te geven dat ik toen wat overmoedig was, dat ik het helemaal niet zie zitten. Slechte conditie, hekel aan sport en dan vooral aan zwemmen. Goor ook in die havens en hallo, weet je nog, ik met de restverschijnselen van mijn ernstige burn-out en zeer beperkt energieniveau. Talloze excuses kan ik binnen een zucht oprakelen maar ik doe het niet.

Sinds de arts mij zo plompverloren meedeelde dat verdere behandeling zinloos is. Dat er geen verbetering meer zal komen en dat ik moet accepteren dat dit het hoogst haalbare is. Het overbekende ‘Leer er maar mee leven’ verhaal. Sinds die tijd heb ik een behoorlijke ontwikkeling doorgemaakt. We zullen nog wel eens zien wat het hoogst haalbare is, ik geef me niet zomaar gewonnen.

Bovendien probeer ik mijn beloften altijd na te komen. Dan is het ook nog eens voor het goede doel. Noodzakelijk kankeronderzoek en preventie, het kan zoveel levens redden. Het zou zo fijn zijn als minder en minder mensen slachtoffer worden.Dus ga ik zwemmen. Volgens vriendin gaan we dan ook meteen voor de langste afstand van tweeëneenhalve kilometer. Ik slik dapper mijn bezwaren weg.

Gelukkig blijkt bij het inschrijven dat die afstand helemaal niet kan. Twee kilometer maximaal en alleen als je een kwalificatie van de Koninklijke Zwembond hebt. Die hebben we niet en we zijn zeker niet van plan die ooit te gaan halen dus kiezen we uiteindelijk voor de anderhalve kilometer.

Na het invullen van het inschrijfformulier en aftikken van het inschrijfgeld is er geen weg meer terug. We moeten aan de bak.

Sponsoren vinden, het bestellen van de juiste maat wetsuit en trainen natuurlijk. Gelukkig is het nog winter dus stellen we dat nog even uit.

Ondertussen zet ik het eerste verzoek voor sponsoren op Social Media. De eerste reactie komt van een Twittervriend die ik kort daarvoor tijdens de Tweet-up in Rotterdam heb ontmoet. Jippie meteen een leuk sponsorbedrag binnen.

Een paar van mijn komische SocialMedia vrienden beginnen een draadje over Baywatch en ik help ze graag en snel uit de droom. Ik heb sowieso al bitter weinig overeenkomsten met Pamela Anderson maar met die wetsuit en bijbehorende badmuts heeft het geheel meer weg van een burkini dan van een Baywatch badpak.

Vriendin stuurt een Whatsapp berichtje.

Tijdens een visite met de buurman was de Cityswim ter sprake gekomen. Toen buurman hoorde dat ik ook mee ging zwemmen besloot hij spontaan mee te doen.

Hubbie, die ik nog op geen enkele manier heb weten over te halen om de havens van Dordrecht in te duiken besluit na deze informatie dat hij dan niet achter kan blijven.

Nu gebied de eerlijkheid mij te vermelden dat dit verhaal verschillende versies kent.

Waar de versie van vriendin vermeld dat buurman vanwege mijn onverwachte sportiviteit mee doet, is de versie van buurman een iets andere. In zijn versie had hij nog niets toegezegd die avond. Later hoorde hij dat mijn hubbie vanwege hem mee gaat doen en had hij de indruk niet meer terug te kunnen.

Hoe dan ook, nu zowel buurman als haar vader zich aangesloten hebben, besluit mijn dochter ook mee te gaan zwemmen en zo hebben we een plotseling een heus zwemteam.
We noemen ons kersverse team De Zwemmarijkes, een afgeleide van de dansmariekes, met een verwijzing naar onze straatnaam.

Als de wetsuits zijn binnen gekomen constateren we met voldoende zelfspot dat het inderdaad niet veel van doen heeft met Baywatch of een Pamela Anderson achtige uitstraling maar het valt ons alleszins mee.

Het voorjaar gaat al vroeg van start en we besluiten om de eerste training te gaan plannen. We kunnen terecht in Zevenbergen bij mijn lieve vriendin en uitbaatster van Huisbrasserie ’t Sas dat zo prachtig aan het water is gelegen.

Op een mooie zaterdagochtend springen we toch wat huiverig in de Mark.
Het koude water dringt langzaam mijn wetsuit binnen en ik heb meteen spijt van dit dwaze avontuur. Ik ook altijd met mijn grote mond. Wat heb ik hier toch een hekel aan.

Met een wat paniekerig gevoel kijk naar het einde van het stuk dat we gaan zwemmen. Driehonderd meter heen en dan nog terug, dat moet te doen zijn. We gaan van start en van de eerste schrik bekomen, valt de temperatuur best mee. Meter voor meter vooruit en het valt me niet tegen. Ik weet dat mijn conditie uiterst belabberd is maar ik kan goed meekomen met de rest. Toch blijkt het langer dan ik dacht en op de weg terug merk ik dat ik kracht en energie begin te verliezen.

Gelukkig is er iemand mee met een peddelboard, dus als het echt niet meer gaat heb ik een alternatief.
Dapper ploeter ik voort, ik wil het zo lang mogelijk volhouden. Het lukt me op eigen kracht het einde te halen. Toch een beetje trots op mezelf hijs ik mij trillend van de inspanning op de kant.
Terwijl we in het voorjaarszonnetje zitten op te warmen krijgen we koffie met broodjes en langzaamaan voel ik de kracht weer terugkomen.

Het is me tegengevallen en toch ben ik niet ontevreden. De eerste hindernis is genomen en vanaf nu kan het alleen maar beter gaan.

Baywatch is het zeker niet
foto via Pixabay
Nog niet gedoneerd en wil/kun  je dat wel: klik dan hier en echt elk bedrag klein of groot is meer dan welkom
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
2

6
Ik ben dol op interactie dus laat hieronder jouw reactie achter:

avatar
2 Comment threads
4 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
3 Comment authors
Sonja GrinwisEllie SchmitzEls Rentenaar (@Schrijfs_Els) Recent comment authors
  Subscribe  
Abonneren op
Ellie Schmitz
Gast

Wat een dapper en moedig besluit om door te zetten, geweldig Sonja, Veel succes ook met trainen en het ‘afzwemmen’

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Els Rentenaar (@Schrijfs_Els)
Gast

Heftig! In alle opzichten: een sprong in het diepe…

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
%d bloggers liken dit: