Broodnodig om met beide benen op de grond te blijven staan

Te lezen in ± 3 minuten

De voorbereidingen voor de verhuizing zijn in volle gang. Zoveel dingen waar ik aan moet denken. Mijn hersenen draaien op volle toeren en hoewel voldoende rust broodnodig is, kan ik dat voorlopig wel vergeten. Het is niet erg want ik geniet van het vooruitzicht van de nieuwe stek. Er is een hoop om aan te denken maar er zijn ook mooie overpeinzingen.

Wel of geen nieuwe bank? Welke kleur komt er op de muur? De grote boekenkast die er eindelijk gaat komen. Hoe ga ik mijn schrijfkamer inrichten? Het is vooral heel leuk en ik lijk wel in de wolken te zweven.

Met mijn hoofd er dus niet helemaal bij loop ik door de supermarkt. De landelijke prijsvechter die hoge ogen scoort met de ‘vers afgebakken’ broodafdeling, zit aan de overkant bij mijn ouders. Ze komen net terug van vakantie en hebben niets eetbaars in huis. Het is dus broodnodig dat ik het een en ander haal voor de lunch.

De broodjes zijn hier spotgoedkoop en ik laat me veel te makkelijk verleiden tot de aanschaf van chocoladebroodjes, verschillende luxe bolletjes en vooruit ook nog een bruin brood. Omdat ik blij ben dat mijn ouders weer heelhuids terug zijn vind ik dat wat luxe beleg ook wel op zijn plaats is. Met meer boodschappen dan noodzakelijk loop ik naar de kassa.

Het is erg rustig in de winkel maar omdat er slechts één kassa open is, staat er alsnog een rij. Net als ik wil aanschuiven gaat er een tweede kassa open. Harold staat als eerste bij de nieuwe kassa.
Dat hij Harold heet weet ik omdat het nogal groot op zijn shirt staat. “Mijn naam is Harold, ik doe wat ik wil, als het je niet bevalt dan…” Verder kan ik de tekst niet lezen maar ik schat zo in dat de tekst een passief, agressief vervolg heeft.
Het komt nogal schreeuwerig over en geeft een niet al te positieve indruk van de manier waarop Harold in het leven staat.

Harold heeft een pak melk, voorgesneden kaas en een brood. Hij wil graag pinnen maar om de een of andere reden lukt dat niet. Hij probeert het nog eens, zonder resultaat. Druk staat hij nu op zijn telefoon te tikken, waarschijnlijk op zoek naar de noodzakelijke pincode. De kassamedewerker schuift zijn boodschappen resoluut opzij en gaat de volgende klant helpen.
Inmiddels ben ik aan de beurt. Harold is nog altijd druk met zijn telefoon in de weer. Hij zucht en gaat vervolgens schuin achter me staan. Ik prop mijn broodjes en beleg in een tas.
‘Kun je het brood laten vervallen? Het budget is niet toereikend vandaag.’

Zoals gezegd ik ben er niet helemaal bij met mijn hoofd en dat is waarschijnlijk de reden dat ik vergeet wat ik broodnodig had moeten doen, namelijk de boodschappen van Harold afrekenen.
Ik ben met mijn luxe broodjes en beleg gewoon de winkel uitgelopen zonder nog op of om te kijken.
Het is broodnodig om weer met beide benen op de grond terug te komen want een week later voel ik me nog altijd schuldig.

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
11
avatar
2 Comment threads
2 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
3 Comment authors
Sonja GrinwisEllie SchmitzH.B. van oost Recent comment authors
  Subscribe  
Abonneren op
Ellie Schmitz
Gast

De gedachte alleen al dat je dat had moeten doen is geweldig, dat je het vergat is menselijk en begrijpelijk in de situatie waar je… Lees verder »

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
H.B. van oost
Gast
H.B. van oost

Veel suc6

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Zelf ben ik ook enthousiast over deze tekst daarom zit er ook copyright op! Vraag gerust naar mijn tarieven als je mijn teksten wilt gebruiken
%d bloggers liken dit: