Compleet de weg kwijt

een zeer kort verhaal, ZKV

Ze heeft hem geconfronteerd met haar bevindingen. Nu wil ze antwoorden of op zijn minst een verklaring. Tevergeefs. Hij zwijgt en staart voor zich uit. Ze wacht, geduld heeft ze genoeg gehad, die paar minuten kunnen er ook nog wel bij.
‘Is alles naar wens? Wilt u nog iets drinken?’
Ze schud haar hoofd. Als de ober al iets door heeft van de ongemakkelijke situatie dan laat hij daar niets van merken.
Minuten verstrijken en hij blijft zwijgen. Hij lijkt dwars door haar heen te kijken, alsof hij in een acute katatonische toestand geraakt is.
“Die is compleet de weg kwijt.”

Rustiger dan ze zich van binnen voelt drinkt ze haar wijn.
‘Zeg iets Joost, al is het maar dat je er niet over wilt praten. Dit slaat nergens op.’
Hij kijkt niet eens op, geen enkele emotie. Heeft hij haar überhaupt wel gehoord?
‘Als je blijft zwijgen, dan ga ik. Dit heeft geen enkele zin.’

Nog altijd geen reactie. Ze heeft geen zin om een scene te beginnen.
‘Geen idee wat je hiermee denkt te bereiken Joost maar dit lost niets op, ik ga.’
Ze voegt de daad bij het woord, pakt haar tas en vertrekt zonder nog achterom te kijken.

Diep in gedachten verzonken loopt ze weg, geen idee waarheen. Niet naar huis dat weet ze wel.
“Ik moet Karin bellen, misschien kan ik bij haar slapen vannacht, morgen kijk ik wel verder.”
Bij Karin kan ze altijd terecht, die stelt geen moeilijke vragen. Ze begrijpen elkaar zonder al te veel woorden. Een luisterend oor dat is waar ze nu behoefte aan heeft.

Ze pakt haar telefoon, de batterij is bijna leeg.
‘Hey Karin met mij, zeg kan ik vannacht bij jou slapen?
Ja? Dat is fijn en nog een vraag, zou je mij op kunnen halen? Eerlijk gezegd? Geen idee waar ik ben. Ik ben compleet de weg kwijt.’

Schrijfhart logo
0 0 stem
Artikelbeoordeling
Inschrijven
Abonneren op
guest
2 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
Bekijk alle reacties
2
0
Ik hoor graag wat je ervan vindt, laat van je horenx
()
x
%d bloggers liken dit: