De dingen die ik te horen kreeg

Vandaag het laatste deel van de drieluik: Horen, zien en zwijgen

Mijn moeder is doof aan één oor en aan het andere oor is zij slechthorend. Meneer Schrijfhart is ook doof aan één oor en inmiddels krijgt mijn vader ook steeds meer problemen met horen. Als kind fungeerde ik regelmatig als het gehoor van mijn moeder en sinds meneer Schrijfhart en ik een setje zijn ook af en toe voor hem.
Het is dus nogal een thema in mijn leven dat wel of niet kunnen horen.

Horen vs luisteren

Mijn moeder hoort dus niet goed maar luisteren kan ze prima. Meneer Schrijfhart hoort ook niet goed en luisteren doet hij ook niet, naar mij tenminste. Hoewel hij vindt van wel, dus op dit punt verschillen we nogal van mening. Maar het is een euvel dat bij veel mensen speelt. Prima kunnen horen maar totaal niet kunnen luisteren.
Het zorgt voor heel veel problemen, die slechte communicatie.

Het is de handicap van deze tijd, horen zonder te willen luisteren.

De mens heeft niet voor niets slechts één mond en twee oren

Luisteren is veel belangrijker dan praten. Maar probeer dat maar eens duidelijk te maken aan iemand die niet wíl luisteren.
Dus gaan steeds meer mensen schreeuwen. Niet dat dit ook maar iets helpt want zoals gezegd er is niets mis met het gehoor. Er is iets mis met de bereidheid om naar de ander te luisteren.

Zelf mag ik juist graag naar anderen luisteren

Laat ze maar praten, laat ze maar spuien. Wat ik allemaal te horen krijg door gewoon af en toe begrijpend te knikken en verder niets te zeggen. Een schat aan informatie stroomt zo mijn kant op.

De dingen die ik in de loop der jaren heb gehoord, soms door juist te luisteren naar wat er niet gezegd werd. Je hebt werkelijk geen idee.

Horen, zien en zwijgen, ze horen bij elkaar als Jip en Janneke. Door deze drie vaardigheden te combineren kom ik achter veel meer informatie dan je durft te vermoeden. Bovendien weten mensen ook dat ik naast goed luisteren dus ook prima kan zwijgen en komen ze al snel met persoonlijke verhalen bij mij.

In ons privé-leven speelt ook het een en ander. Vrienden, kennissen en familie komen dus met vragen en verhalen over wat ze opgemerkt of gehoord hebben. De dingen die ik de afgelopen maanden te horen kreeg zijn echt niet voor te stellen, niet zelden zit ik met mijn oren te klapperen.

Kortom ik krijg veel te horen en luister ook tussen de regels door. Tel daar de stukjes persoonlijke informatie en alles wat op het internet en Sociale Media gegooid wordt bij op en er blijven maar bitter weinig geheimen over.

Moet je je nu zorgen gaan maken?

In de meeste gevallen echt nergens voor nodig. Ja, ik doorzie de bullshit die sommige mensen proberen te verkopen en zoals in de blog van vorige week geschreven staat, er zijn situaties waarin ik zeker niet zal zwijgen en als het nodig is zelfs in actie zal komen.
Maar ik ben er normaal gesproken niet op uit om anderen ergens op te betrappen of onderuit te halen.
Ik zie vooral de schoonheid en kwetsbaarheid van mijn medemens. De informatie die ik tot me neem komt voort uit oprechte belangstelling in de ander. Ik ben niet op zoek naar geheimen of narigheid, ik probeer mensen te doorgronden, hun beweegredenen te begrijpen. Te zien wat hen drijft en die informatie gebruik ik voor het schrijven. Bovendien heb ik hierdoor een diepe empathie ontwikkelt voor anderen.

Ik hoor, ik zie, ik zwijg en schrijf mijn verhalen vanuit een empatisch hart.

Wat ik allemaal te horen krijg door gewoon af en toe begrijpend te knikken en verder niets te zeggen. Een schat aan informatie stroomt zo mijn kant op
foto door S. Grinwis

Een drieluik bestaat, jawel uit drie delen, de link naar eerste twee kun je hieronder vinden
Lees ook het deel over zien
en lees het deel over zwijgen

4 gedachten over “De dingen die ik te horen kreeg”

  1. ‘Ik ben niet op zoek naar geheimen of narigheid, ik probeer mensen te doorgronden, hun beweegredenen te begrijpen.’
    Een mooi statement, een mooie kennismaking met je schrijfhart.

    Beantwoorden
  2. Mooi verteld dit drieluik. Ik heb het graag gelezen en je hebt mij ook tot nadenken gezet, hoe werkt het bij mij dat ‘horen, zien en zwijgen’? Dank en ‘op’ nu naar de lente!

    Beantwoorden

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: