De inburgering is in volle gang

Mijn inburgering in het Brabantse land is in volle gang. Steeds beter weet ik mijn weg in mijn nieuwe habitat te vinden. Zo heb ik geleerd dat de Hema hier geen koffie schenkt, daarvoor ga je bijvoorbeeld naar de Bakkerij. Waar je overigens bier krijgt als je om een brood vraagt.

Mijn buren versta ik ook steeds beter en samen met de plaatselijke Chinees heb ik inmiddels stevig geoefend op een fatsoenlijke ‘houdoe’ (anders kreeg ik mijn eten niet mee). Kortom stapje voor stapje transformeert deze Randstedeling in een Brabantse bourgondiër.

Het is zaterdagochtend en meneer Schrijfhart gaat ons Pep uitlaten. Ik loop nog wat te keutelen in de pyjama. Mijn haar had weer eens geen idee welke kant het vandaag op moest en heeft zich daarom over alle windrichtingen verspreid. Aangezien ik nog door de wasstraat moet zijn de ‘meisjes’ ook nog niet in het gareel getrokken en stuiteren gezellig alle kanten op.
De bel gaat. Dat gebeurd hier praktisch nooit.
Tijdens mijn inburgering is gebleken dat men hier gewoon via de garage bij je binnenstapt. Ervan uitgaande dat meneer Schrijfhart dus iets is vergeten gooi ik zonder aarzeling de deur open.

De dame die op de stoep staat is nogal merkwaardig gekleed. Sterker nog, ik denk dat de modepolitie haar zonder aarzeling levenslang zou geven. Ik ben dit keer dus níet degene die zich hoeft te schamen voor haar verschijning.
Deze dame wint met gemak de prijs voor de slechts geklede van ons twee. Ze kijkt er overigens heel vrolijk bij. Ik krijg een papier in mijn handen gedrukt.
‘Kijk eens een uitnodiging voor het indrinken.’

Ik moet nogal onnozel hebben gekeken.
‘Ge zij nie van hier, ist wel?’
‘Nee, ik kom van boven de sloot.’
Het was niet erg, zo verzekerde ze me, ze zou het wel even uitleggen.

Het is dus bijna carnaval en dat is in Brabant nogal een gebeurtenis. Blijkbaar begin je ruim van te voren met de voorbereiding door, vooral, alvast de nodige alcohol in te nemen. Het indrinken dus. Ik was van harte welkom, kon ik meteen lid worden van de vereniging. Ik kreeg een boekje en de verzekering dat ik meer dan welkom was, kon ik meteen nieuwe mensen leren kennen. Goed voor de inburgering nietwaar?

Het boekje blijkt een soort carnaval voor dummies te zijn en er gaat een wereld voor me open. Een nogal drukke, schreeuwerige wereld. Ik raakte van de layout van dit drukwerk al compleet overprikkeld.

Ik sta dus voor een belangrijke keuze. Ga ik compleet inburgeren door mij, tegen wil en dank, in het carnavalsgebeuren onder te dompelen of kies ik er, als HSP’er, voor om de carnavals-gekte te ontlopen en boek ik een bed en breakfast in de Randstad?

En dan te bedenken dat ik voor mijn rust naar Brabant gekomen ben.

0 0 stem
Artikelbeoordeling
Inschrijven
Abonneren op
guest
8 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
Bekijk alle reacties
8
0
Ik hoor graag wat je ervan vindt, laat van je horenx
()
x
%d bloggers liken dit: