De kabouterman, meneer Kaukis

een vervolgverhaal: deel twee
deel één lees je hier

Meneer Kaukis

Zoals elke ochtend is meneer Kaukis bezig met het ontbijt; thee zetten, boterhammetjes smeren, een gekookt eitje. Vanuit het keukenraam ziet hij haar worstelen. Tassen in de auto, kind in het autostoeltje zetten, de oudste klimt er tegenwoordig zelf al in. Elke dag hetzelfde en altijd laat ze wel iets uit haar handen vallen. Een tas die van haar schouder schiet of het knuffeltje van de jongste, maar meestal zijn het haar sleutels. Regelmatig rent ze weer even terug naar binnen omdat ze blijkbaar iets vergeten is. Ze ziet er moe uit en echt verwonderlijk is dat niet.

Meneer Kaukis heeft bewondering voor zijn overbuurvrouw want het valt niet mee als alleenstaande werkende moeder, daar is hij wel achter gekomen. Vorig jaar is hij maandenlang bij zijn dochter in huis geweest. Ze had haar bovenarm gebroken, een nare breuk waar meerdere operaties voor nodig waren. Met twee jonge kinderen was dat extra lastig.
Zijn schoonzoon kon niet zo lang verlof krijgen en zijn hulp was dan ook meer dan welkom.

Het is hem behoorlijk tegengevallen. Hij en zijn Rietje hebben altijd een duidelijke taakverdeling gehad. Zij deed het huishouden en had de zorg voor de kinderen op haar schouders. Hij zorgde voor het inkomen en buiten het ophangen van een lampje of iets repareren deed hij in het huishouden vrijwel niets.

Hoewel meneer Kaukis begrip heeft voor feministen vraagt hij zich geregeld af of vrouwen er echt gelukkiger van zijn geworden. Voor zover hij kan zien zijn in de meeste gezinnen de taken niet bepaald eerlijker verdeeld. De vrouwen hebben met het werken buitenshuis er vooral een hoop werk bijgekregen.

Tot aan de dood van zijn geliefde Rietje had meneer Kaukis nog nooit een stofzuiger of strijkijzer gebruikt. Koken kon hij niet en de wasmachine was hem een groot raadsel. Zijn dochter is hem destijds komen helpen maar hij vond het niet eerlijk dat zij er nog meer werk bij kreeg.
Hij heeft haar daarom gevraagd het hem te leren en dat is met vallen en opstaan gegaan.

Geklapte stofzuigerzak, een doorgelopen was, drooggekookte aardappelen en schroeiplekken in zijn overhemd, hij heeft het allemaal meegemaakt en ervan geleerd.
Hoewel ze lang niet zo lekker zijn als bij zijn Rietje kan hij inmiddels een redelijke gehaktbal klaarmaken.
De maanden bij zijn dochter in huis zijn wat dat betreft een goede leerschool geweest. Zijn bewondering voor vrouwen is er nog meer door gegroeid en toch blijft hij zich afvragen of dat dubbele inkomen voor een luxe levensstijl opweegt tegen de stress en vermoeidheid.

Door zijn gemijmer is meneer Kaukis de tijd helemaal vergeten. Snel ruimt hij de tafel af, doet geroutineerd de afwas en stopt nog snel een wasje in de machine.

Het is tijd om te gaan.


0 0 stem
Artikelbeoordeling
Inschrijven
Abonneren op
guest
3 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
Bekijk alle reacties
3
0
Ik hoor graag wat je ervan vindt, laat van je horenx
()
x
%d bloggers liken dit: