De kabouterman: mevrouw Piskie

een vervolgverhaal, deel drie

vorige delen eerst lezen?:
deel één 
deel twee

Mevrouw Piskie

Mevrouw Piskie is er klaar voor, zoals iedere dag en keurig op tijd. De koffie is gezet. Op het aanrecht staat een dienblaadje met twee porseleinen kop-en-schotels een dameskopje en een herenkopje. Een kannetje room, bijtijds uit de koelkast gehaald om op de juiste temperatuur te komen. Ernaast een schaaltje suikerklontjes met het bijbehorende tangetje.

Hij is laat en dat ergert haar. Zodra afspraken niet meer netjes nagekomen worden ligt chaos op de loer en mevrouw Piskie houdt niet van chaos. Haar dagen verlopen volgens een vast patroon. Van het moment dat ze opstaat tot het moment dat ze naar bed gaat houdt ze zich vast aan haar voorgenomen dagindeling. Doordat hij te laat is begint haar dag nu al verkeerd, dat kan nooit iets goeds opleveren.

Ze ziet hem aankomen en heeft de deur al open voordat hij aan heeft kunnen bellen.
‘Je bent te laat.’
‘Twee minuten!’
‘Precies. Twee minuten te laat.’
Meneer Kaukis laat zich niet van de wijs brengen.
‘Ik heb zelfgebakken cake meegebracht om het goed te maken.’
‘Zelfgebakken?’
‘Niet door mij uiteraard, door mijn dochter. Lekker met roomboter.’
‘Dat is dus geen zelfgebakken cake. Het is door iemand gebakken zoals elke andere cake.’
Mevrouw Piskie laat zich niet in de luren leggen door zijn charme en doet geen enkele moeite haar ongenoegen te verbergen.

Ze gebaard hem te gaan zitten in de stoel waar hij elke dag zit. In de keuken snijdt ze twee gelijke plakken van de cake en besmeert ze met een laagje jam. Ze legt de plakjes voorzichtig op een gebaksbordje met een vorkje ernaast.
Zwijgend drinken ze hun koffie en eten hun cake.
Mevrouw Piskie houdt niet van prietpraat, zonde van de tijd. Het nieuws of de politiek is te vaak olie op het vuur maar het stoort hem niet. Hij heeft vrede gesloten met haar nukkige karakter want zo is ze nu eenmaal. Stiekem kan hij er wel om lachen, ze bedoeld het lang zo kwaad niet als mensen denken. Bovendien heeft iedereen toch zo zijn eigenaardigheden.

‘Schiet eens op met die cake, door jou toedoen komen we nog in tijdnood bovendien hebben we een lange route vandaag.’
Snel stopt hij het laatste stukje cake in zijn mond en spoelt het weg met het laatste slokje koffie.
Mevrouw Piskie brengt direct het dienblad naar de keuken en terwijl meneer Kaukis de kopjes en schoteltjes afwast trekt zij haar schoenen aan.
‘Kom! Het is tijd om te gaan.’


0 0 stem
Artikelbeoordeling
Inschrijven
Abonneren op
guest
4 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
Bekijk alle reacties
Corrie van oers

Heel leuk weer ik heb er van genoten.

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Michiel Geurtse

Leuk, leuk! Het is een boek in wording zo! 🙂 Het doet me op een of andere manier denken aan De Sokkenvreters… en dat was ook een goed boek.
Compliment!

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
4
0
Ik hoor graag wat je ervan vindt, laat van je horenx
()
x
%d bloggers liken dit: