De overgang van ik ben heet naar ik heb het heet

Het valt niet meer te ontkennen. Mevrouw Schrijfhart is in de overgang. Natuurlijk wist ik dat hét eraan zat te komen en dácht ik dat ik wist wat het inhield. Dat is dus niet zo. Eigenlijk weet ik bitter weinig af van de overgang. Vrouwen praten er niet graag over blijkbaar.

Laat ik bij het begin beginnen

Hoewel ik eigenlijk niet weet waar en wanneer ‘De overgang’ begint. Net als dat je niet ineens van de ene op de andere dag in de puberteit bent, ben je ook niet ineens in de overgang. Het is een hormonaal proces dat langzaam op gang komt. Over het algemeen is de eerste aanwijzing de periode tussen twee menstruaties in. Die periode ertussen wordt steeds een beetje langer. Die eerste aanwijzing mis ik dus al. Jaren geleden werd er bij mij een aandoening vastgesteld waar ik nog nooit van gehoord had en jij waarschijnlijk ook niet. Ik had Menorragie, een lang bloederig verhaal kort, de binnenkant van mijn baarmoeder is met een laser weggebrand. Er is dus nog gewoon een eisprong, maar dat eitje komt in een lege babykamer waar zelfs geen behang meer op de muur zit en besluit dus al snel te vertrekken en ik menstrueer dus al jaren niet meer.

De tweede aanwijzing voor de overgang is stemmingswisselingen. Nu is het een feit dat, daar waar het mijn emoties aangaat, ik al jaren net een stuiterbal ben, het gaat echt alle kanten op. Navraag bij meneer Schrijfhart levert wat binnensmonds gemompel en een grote grijns op. Die kent mij al wat langer dan vandaag en is slim genoeg om te weten dat er vragen zijn waarop het beter is charmant te lachen dan daadwerkelijk te antwoorden. Meneer Schrijfhart is daar zelfs zo goed in dat hij een cursus zou kunnen geven. Ik word er in elk geval niets wijzer van.

De overgang van ik ben heet naar ik heb het heet

Het was vorig jaar zomer dat ik het regelmatig zo vreselijk heet had dat ik een handzame ventilator aanschafte. Niets vreemds de temperaturen waren er ook naar. Dat is allemaal nog wel te verantwoorden maar die ventilator is na de zomer standaard bij me in de buurt gebleven en ook met grote regelmaat gebruikt. Op de meest onverwachte momenten raak ik overhit. Ik ben net een gloeilamp, alsof er een schakelaar omgezet wordt en ik in luttele seconden van normaal naar ver boven het kookpunt ga. Heb ik even mazzel dat we min of meer in huis opgesloten zaten. Het is namelijk niet algemeen geaccepteerd om te pas en te onpas ineens al je kleding uit te trekken in de ijdele hoop op wat verkoeling. De bekende opvliegers die bij de overgang horen.

Toch zit ik tegenwoordig een stuk lekkerder in mijn vel. waarschijnlijk omdat het ineens een stuk ruimer zit dan vroeger. Best apart, mijn gewicht, omvang en lengte zijn niet veranderd, blijkbaar lubbert mijn vel dus uit. Echt glad en strak is het allemaal niet meer en blijkbaar ben je dan dus ook een stuk minder aantrekkelijk. Ineens krijg je opmerkingen als “Je ziet er nog hartstikke goed uit…… voor je leeftijd” en “echte schoonheid zit van binnen.” Ik zal het ermee moeten doen.

Nog zo’n duidelijk aanwijzing, ouderdomsvlekken. Ben je jong dan zijn het sproeten, moedervlekken of zelfs een schoonheidsideaal. Boven een bepaalde leeftijd en het blijft vaag welke leeftijd dat is, heten ze plotseling ouderdoms- of levervlekken. Moet je ineens crèmes gaan kopen om die vlekken te laten verdwijnen. Dat helpt natuurlijk helemaal niet en als het wel zou helpen moet je je eens afvragen wat je in vredesnaam voor chemische troep op je lijf aan het smeren bent.

De meest vervelende aanwijzing voor mij

Nog zo’n aanwijzing en dé aanwijzing waar ik het meeste last van ondervind is het nachtzweten. Vreselijk, echt vreselijk. Lig ik gewoon rustig te slapen word ik ineens wakker want ik sta in brand. Niet weten waar ik het zoeken moet, gooi ik de deken van me af, jongleer ik met kussens en probeer ergens de onrust van me af te schudden. Die ventilator koelt slechts een beetje maar bij lange na niet genoeg en zo’n aanval kan minuten maar ook rustig een half uur of langer duren. Had ik al gezegd dat het echt vreselijk is? Nu is meneer Schrijfhart best slim maar vooral ook erg zorgzaam. Terwijl hij slaapt, merkt hij dat ik onrustig ben en kruipt hij liefdevol tegen me aan. Slaat de dekens over me heen en ook zijn armen om me stevig vast te houden. Lief absoluut maar ik verdraag het niet. Wat volgt is een soort worsteling die niet in het echtelijk bed thuis hoort.

Nu grossier ik in briljante ingevingen en heb ik, creatief als ik ben, een survival plan voor de nacht uitgedacht. ‘s Nachts kan ik dat meteen ten uitvoer brengen als ik weer overvallen word door zo’n hitte aanval. Het lijkt inderdaad te werken totdat meneer Schrijfhart weer liefdevol tegen me aankruipt en een verschrikte kreet slaakt. Laat ik zeggen dat een zeker onderdeel van zijn lijf onverwachts in aanraking is gekomen met mijn survival plan.
“Wat is dit? Ik zit bijna vastgevroren”
Meneer Schrijfhart vindt die koelelementen uit de vriezer duidelijk géén goed idee.

Ik kan het echt niet meer ontkennen, Mevrouw Schrijfhart is vol in de overgang

6 gedachten over “De overgang van ik ben heet naar ik heb het heet”

  1. Jaja, goed beschreven. Heel herkenbaar. Heel veel sterkte toegewenst met het vliegeren.
    Moet wel zeggen dat t met die koelelementen wel herkenbaar was. ‍♂️

    Beantwoorden
    • De vakantie was heerlijk. De omgeving van Groesbeek is echt prachtig, glooiend, groen en diverse wijngaarden. Het weer was super dus buiten mijn ongelukkige val echt niets te klagen.

      Beantwoorden
  2. Ja, de overgang, dat is een vrouwelijke kwaal wat ik graag had overgeslagen.
    Zo jaren gehad dat je als een ijsblok in bed lag en toen was mijn man ook bezorgd, naar je weet niet waar je het moet zoeken en dan nog steeds een man die je wilt troosten en zijn armen om je heen wilt slaan. Pfffff…..

    Ondanks de plekjes op de huid ook een ontdekking tijdens de overgang een haar op een plek wanneer je in de spiegel kijkt niet blij van wordt. Het zal toch niet . Ja ook dat hoort erbij.

    Ook in de aanschaf van kleding ga je anders kijken. Trek ik in de winter nu een warme trui aan naar het werk? Je zal het het maar warm krijgen kan je je warme trui niet uittrekken. Dat gebeurde mij op het werk. Help wat nu. De warmte kwam via mijn rug naar boven en bleef hangen op de hoogte van mijn schouderbladen. Naar allerlei rare bewegingen waarvan de kinderen op het werk spontaan mee gingen doen en riepen “juf gaan we gymen” moest ik iets doen. Ik riep een collega om op de kinderen te letten en terwijl ik naar het toilet toe rende riep zij dat ik mijn trui uit moest doen. Voor hoelang dacht ik ik had alleen maar deze trui. Vanaf deze dag bij het het bijvullen van mijn garderobe geen dikke truien meer, maar shirtjes truitjes korte mouw en vesten.

    Beantwoorden
    • Heel even had ik de hoop dat ik zonder klachten er doorheen zou komen maar helaas. Voor de winter ga ik maar voor laagjes over elkaar, om de ellende voor te zijn. Bij mij begint de hitte óf in mijn tenen óf in mijn oorlellen. Ja echt, je bedenkt het niet. Die haren is ook zo’n raar fenomeen. Wat is daar het nut van? Ach we maken er maar het beste van en ooit is het over toch?

      Beantwoorden

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: