dodenherdenking

Dodenherdenking 4 mei 2016

De dodenherdenking moest dit jaar ook al voor ophef zorgen.

Jammer genoeg zijn er steeds meer mensen die niet (willen) begrijpen wat een samenleving inhoud. Die alles aangrijpen om hun eigen ongenoegen kenbaar te maken. Wat mij betreft is er een grens bereikt. Als je als mens al geen respect meer op kan brengen om tijdens de dodenherdenking, 2 minuten stil te staan bij oorlogsslachtoffers, waar ook ter wereld dan ben je echt geen knip voor de neus waard. Het gaat nl. niet alleen om de slachtoffers van de 2e wereldoorlog, het gaat om alle slachtoffers. Het gaat niet over blank of zwart. Het gaat niet over geloofsovertuiging, afkomst, geaardheid.

Respect

De dodenherdenking gaat over mensen die slachtoffer zijn geworden van machtsspelletjes, van onbegrip, van onverdraagzaamheid. Juist in deze tijd, in een wereld die in brand staat, is het zo belangrijk om even stil te staan en na te denken, te herdenken. We hebben allemaal een mening, een overtuiging, onze idealen.  Het is de trend van deze tijd om zo hard mogelijk te schreeuwen en met zoveel mogelijk lelijke woorden en onbeschofte opmerkingen de ander te overtuigen van ons gelijk. Als we nu eens zouden leren om vaker stil te zijn en echt naar elkaar te luisteren, misschien dat we dan een samenleving krijgen waar over en weer respect is voor elkaar.

Niet omdat het moet, maar omdat het kan

De mensen die er nu zo’n ophef van maken kunnen dat doen, juist omdat we hier in een vrij land leven. We beseffen veel te weinig hoe waardevol het is, dat we in alle vrijheid kunnen klagen, zeuren, en onbeschoft zijn. Dat we dat te danken hebben aan de mensen waar we op 4 mei, 2 hele minuten even onze mond voor houden. We hebben een morele verplichting om de mensen die hun leven voor onze vrijheid hebben gegeven te eren en te herdenken.

4 Mei

4 Mei dodenherdenking, het hoort bij de opvoeding, het getuigd van goed fatsoen en respect om eens per jaar, 2 minuten lang je mening, je ongenoegen, je frustraties en wat je dan ook dwars zit voor je te houden. Even 2 minuten stilstaan bij een ander i.p.v. met jezelf bezig zijn. Uit respect!

1

6 gedachten over “Dodenherdenking 4 mei 2016

  1. Iedereen mag het voor mij op zijn of haar manier doen maar ik ben het helemaal met je eens dat iedereen het fatsoen op zou moeten brengen om één keer per jaar die twee minuten stil te zijn. Zelf ben ik bijvoorbeeld geen tv-kijker en als mijn vrouw niet thuis is, gaat die niet aan. Vanavond dus ook niet. Behalve even tegen achten. Dan maak ik die twee minuten stilte mee en dan gaat de tv weer uit. Mijn manier.

    • De manier waarop is inderdaad niet belangrijk. De gedachten achter de herdenking is vele malen belangrijker. Soms (nou ja, vaak eigenlijk) zou ik willen dat mensen eens wat vaker hun mond zouden houden. Stilte zet tot nadenken aan. Er komt bij een hoop mensen zoveel onzin naar buiten. Ik ben een groot voorstander van de vrijheid van meningsuiting maar daar zit ook een verantwoordelijkheid aan vast.

  2. Helemaal met je eens. Als je dan zo graag je stem wilt laten horen, maak je dan hard voor wat je wél wilt en laat die 2 minuten stilte met rust.

Een reactie plaatsen

Uit- en aanvinken om een artikel van jouw blog te laten zien

%d bloggers liken dit: