Een nieuw record op leesgebied

Voor zover ik weet heb ik er echt nog nooit zo lang overgedaan om een boek uit te lezen. Nou ja, de Bijbel even buiten beschouwing gelaten. Dit is dus echt een nieuw record op leesgebied. Vier maanden deed ik over dit boek.

Dat ik dit boek in het Engels moest lezen heeft daar overigens niets mee te maken. Zo slecht is mijn Engels nu ook weer niet. Het is ook niet zo dat er geen doorkomen aan is want dan was ik er al heel snel mee gestopt. Een boek dat niet boeit, NIET uitlezen is namelijk ook een optie en bovendien heel legitiem.

De reden dat ik zo lang over dit boek heb gedaan is omdat dit boek het verdient om met heel veel aandacht gelezen te worden.

Bird by bird van Anne Lamott

Daar heb ik het dus over. In het Nederlands; “Vogel voor vogel”. De ondertitel, heel vrij vertaald, luidt: “een paar instructies voor het schrijven en het leven.”
Best een bijzondere titel voor een boek over schrijven, maar heel erg passend gezien de inhoud.

Ik heb de 25ste verjaardag editie gelezen en eigenlijk zegt zo’n jubileumeditie al heel wat. Vijfentwintig jaar is volgens mij een record voor een schrijfboek. Zo lang al is dit boek een bron van inspiratie voor schrijvers over de hele wereld. Terecht ook want dit boek is heel anders dan andere schrijfboeken die ik heb gelezen.

De meeste schrijfboeken die ik heb gelezen vond ik vooral demotiverend met al hun regeltjes en opgeheven vingers. Het plezier en vertrouwen in je eigen schrijfkunsten smelt bladzijde na bladzijde weg. Eerlijk gezegd heb ik slechts een keer eerder een schrijfboek met plezier gelezen en dat was “Schrijven kreng!” van Lisette Jonkman.

Wat maakt dit boek dan zo bijzonder?

Humor daar begin ik maar mee. Anne Lamott schrijft met humor en de nodige zelfspot. Nergens pretendeert ze de wijsheid in pacht te hebben. Integendeel, ze laat in smakelijke anekdotes en verhalen haar eigen worstelingen, haar vallen en opstaan zien. Daarnaast zijn haar beschouwingen doorspekt met inzichten die niet alleen op het gebied van schrijven maar ook op het dagelijks leven van toepassing zijn.

Heel eerlijk toont ze hoe kwetsbaar het is om te schrijven. Vertelt ze over de worstelingen, de onzekerheid en de pijn die met het schrijven gepaard gaan. Anne laat zien waarom schrijvers toch blijven schrijven, niet alleen omdat ze gewoon niet anders kunnen maar vooral om zichzelf te helen.

Maar ze trekt ook de lijnen door naar het leven zelf en de onzekerheden en moeilijkheden waar iedereen mee te maken krijgt. Wat ze leert in het schrijven past ze ook toe op haar dagelijks leven en andersom. De lessen en inzichten die ze in het leven leert gebruikt ze vervolgens weer in haar schrijven.

Het maakt dit boek zoveel meer dan een schrijfboek. Al vaker heb ik gezegd én geschreven hoe helend en therapeutisch schrijven is en dit boek laat dat heel duidelijk zien. Toch is het geen zwaar of lastig boek om te lezen.

Vaak heb ik bij het lezen moeten lachen om de schrijfstijl en humor, maar ik heb ook regelmatig ontroert en met een brok in de keel het boek even opzij moeten leggen. Wat herkende ik veel van mijzelf in het boek.
Veel van de vragen waar ik en blijkbaar veel andere schrijvers mee worstelen, komen in “Bird by bird” aan bod.

Alinea na alinea werd ik aan het denken gezet. Ik las een stuk, dacht erover na, herlas het en nog eens en nog eens. Een record aantal keer kwam ik terug bij de eerder gelezen tekst omdat er zoveel in zit dat ik bang was iets over het hoofd te zien. Als een spons probeer ik elke letter in mijn brein te absorberen. Bang om iets te missen.

Eerder heb ik al eens een quote aangehaald uit dit boek en zoals vaker het geval is, het draait om de context. Anne schrijft dat ze vaak heeft gehoord dat je niet vanuit wraak gevoelens moet schrijven. Zij is het daar niet mee eens, zij vindt dat je juist vanuit wraakgevoelens zou moeten schrijven. Dat klinkt en voelt bij mij niet goed, toch zet ze me aan het denken nadat ik haar onderbouwing heb gelezen.
Of ik het er nu wél mee eens ben durf ik niet meteen te beweren maar het heeft me wel een nieuw inzicht gegeven waar ik zeker nog langer over zal nadenken.
Er zijn mensen die zich alvast zorgen kunnen gaan maken.

Het is de kracht van dit boek, er wordt niets opgelegd of verboden maar het laat je opnieuw naar je mening en je motieven kijken. Je denkt opnieuw na over hoe en waarom je schrijft.

En zo vestigde ik dus een nieuw record op leesgebied

Andere boeken en verhalen moesten maar even wachten, dit boek ging voor. Na vier maanden heb ik het eindelijk uitgelezen maar zeker niet voor het laatst.

record bird by bird Anne lament
foto door S. Grinwis

Als ik al iets op dit boek zou moeten aanmerken is het dat ik deze jubileum editie wel een mooiere papiersoort had gegund.

En waarom, echt waarom! is dit boek nog altijd niet in een Nederlandse vertaling beschikbaar? Is er een Nederlandse uitgeverij die mij dit even kan uitleggen?

2 gedachten over “Een nieuw record op leesgebied”

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: