Herfst, regen, wind en gezelligheid

Het is herfst, mijn favoriete seizoen en bij de herfst hoort regen. Echte regen, die pok, pok, pok tegen het raam klettert. Dikke druppels die allemaal als eerste beneden willen zijn terwijl de wind ze het hele raam over jaagt. Naar links, rechts, weer een stuk naar boven en dan in kronkelende bewegingen omlaag. Een machtig schouwspel waar ik geen genoeg van kan krijgen.. Vandaag miezert het, van die sneue waterdruppeltjes die zo miezerig klein zijn, dat zelfs de zwaartekracht er geen vat op heeft.
Al de hele ochtend nevelt de regen tegen het raam, om daar de rest van de tijd op dezelfde plek te blijven plakken. Grote kans dat zodra de zon doorbreekt die nevel opdroogt en het hele raam vol kleine vlekjes zit. Getver!

Bij de herfst hoort ook storm

Wind die in de schoorsteen rondzingt en de takken van de bomen leegschud. De bladeren als confetti rondstrooiend over de omgeving, daarbij de wereld in warm rood, paars, bruin en oker kleurend. Van die wind, dat na elke wandeling je huid gescrubd is, de roos uit je haar en sombere gedachten met de wind verwaaid zijn.
Vandaag zit dat er blijkbaar niet in. De wind is slechts een truttig briesje dat beter bij het voorjaar past.

Na een miezerige ochtend breekt de herfstzon door. Een mooi moment voor een wandeling met de hond. We lopen over de dijk, zij een meter of tien voor me uit. Er hupt een konijn door het velt, zich niet bewust van de kat die ligt te loeren. Twee jonge eksters maken ruzie om een tak in de boom. De herfstzon hult de horizon in een warme gouden gloed. In de berm staan groepjes paddestoelen en hier en daar vallen toch wat bladeren van de bomen zodat ik nog een beetje het gevoel van herfst krijg.

Het valt niet te ontkennen, ik heb een pesthumeur

Het leven is erg zwaar de laatste maanden en dat eist zijn tol. Sacherijnig in mezelf mopperend loop ik verder. De hond geniet gelukkig wel en gaat helemaal op in haar speurtocht naar bekende en onbekende geurtjes. Ze heeft zelfs geen erg in het groepje kinderen dat rond een boom aan het spelen is. Jongens die ook helemaal opgaan in hun spel.

‘Jongens, oppassen ik heb een tsunami in mijn hand en die kan echt álles vernietigen.’
Blijkbaar liep er al een tijdje een jongetje achter me. In zijn hand heeft hij een bos takken en wat pollen gras. Of zoals hij het ziet, een alles vernietigende tsunami.
‘Nee!! niet gooien ik heb net de chill-kamer afgemaakt, die mag je niet kapot maken.’
Verscholen tussen de bladeren in de boom zie ik een deken om tak geknoopt met daarachter het geschrokken hoofd van een ander jongetje.
‘Dan swipe ik hem wel naar het Oosten met mijn superpower want wij zitten in het Zuiden.’
Er klinkt ‘Woeshhhh’ gevolgd door ‘Bammmmm’. De jongens beginnen te joelen, het Zuiden is blijkbaar ternauwernood aan een ramp ontkomen.

Mijn wens komt uit

De hond breng ik thuis terwijl ik nog even voor een boodschap naar het dorp loop. De terugweg krijg ik alsnog mijn zo gewenste herfst. De wind is flink toegenomen en striemt de regen in mijn gezicht. Dikke druppels die mijn bril compleet nutteloos maken. Mijn pad ligt hierdoor wazig en grijs voor me. Mijn kleding en schoenen zuigen zich vol met herfstregen en de kou kruipt onder mijn huid. Eenmaal thuis ben ik tot op mijn ondergoed doorweekt. Er staat zelfs een laagje water in mijn schoenen. Na een warme douche kruip ik in pyjamabroek onder een plaid op de bank. Ik heb kaarsjes aangestoken en terwijl ik van mijn warme chocomelk geniet denk ik weer aan de jongens op de dijk.

Zou de chill-kamer de wolkbreuk en herfststorm hebben overleefd? Ik hoop het van harte, want heel even was de wereld weer zoals die hoort te zijn, vol avonturen.

Herfst, regen, wind en gezelligheid
foto en artwork door S. Grinwis

5 1 stem
Artikelbeoordeling
Inschrijven
Abonneren op
guest
14 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
Bekijk alle reacties
14
0
Ik hoor graag wat je ervan vindt, laat van je horenx
()
x
%d bloggers liken dit: