Het lege nest syndroom

Het lege nest syndroom stond al wat langer in de planning. Het zou gaan over het leven met 2 pubers in huis, over loslaten en de niet aan te slepen hoeveelheid voedsel. Het wilde maar niet lukken om wat ik eigenlijk wilde zeggen goed onder woorden te brengen.

Het lege nest syndroom kreeg een hele andere wending

Vorige week kreeg het verhaal ineens een hele andere invulling. Een jonge vrouw nog maar net 23 jaar oud was opgenomen in het ziekenhuis en het zag er helemaal niet goed uit. Thuis hebben wij machteloos maar intens meegeleefd met haar familie. Een familie die tussen hoop en vrees leefden en hoogstwaarschijnlijk tegen de klippen op bleven hopen en bidden voor een wonder. Deze jong vrouw had een rotsvast geloof in God en verlangde ernaar om in de hemel te zijn.  Ze vond zichzelf niet mooi, te dik, ze begreep de mensen om haar heen niet en voelde dat de mensen om haar heen, ook haar niet altijd goed begrepen. In de hemel zou ze geen autisme hebben, daar zou ze mooi zijn, slank en vrolijk. Mijn hart brak toen ik afgelopen woensdag, op de begrafenis haar ouders aan het graf van hun dochter zag staan. Toen ik zag hoe haar moeder, zichtbaar gebroken, een knuffel op de kist zette en de bloemen zorgzaam schikte. Hoe haar vader liefdevol, maar met een gebroken hart, de kist richting de geopende aarde droeg. Hun kuiken heeft niet uit kunnen vliegen en toch zijn ze achter gebleven met een leeg nest. Ik kan alleen maar hopen dat ze dit verlies ooit te boven komen. Dat ze troost kunnen putten uit de mooie herinneringen. De dood is onlosmakelijk met het leven verbonden, maar ouders horen niet aan het graf van hun kinderen te staan en 23 jaar is echt veel en veel te jong.

We zijn weer even doordrongen van de kwetsbaarheid van het leven

Voorlopig mopper ik dus niet over voedselrestanten op de slaapkamervloer, rondslingerende vuile was, dat ik mijn nek breek over schoenen en tassen. Ik maak me niet druk over vuile vaat op de meest vreemde plekken. Dankbaar sjouwen manlief en ik kratten vol met voedsel ons huis binnen. Onze kuikens piepen en wij leveren, met liefde. Ons nest is niet leeg, ze zijn er nog, gezond en wel. Dat we daar nog een hele lange tijd van mogen genieten.

Met het lege nest syndroom rekenen we later wel af.

het lege nest syndroom
foto Jan van Oosthuizen via Pixabay

 

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry

Een reactie plaatsen

Uit- en aanvinken om een artikel van jouw blog te laten zien

%d bloggers liken dit: