Hoe ik met journaling mijn ADD brein enigszins onder controle houd

Het moment dat ik de diagnose ADD kreeg staat me zeer helder voor de geest. Het kwam samen met de diagnose HSP en ineens vielen alle puzzelstukjes op hun plaats. Mijn anders zijn had ineens een naam én een oorzaak. Hoewel de meningen over al die etiketjes nogal verdeeld zijn was het voor mij het begin van acceptatie en daarmee ook zelfliefde.

Het valt namelijk niet mee om je ‘anders’ te voelen. Wel graag willen maar niet kunnen functioneren zoals van je verwacht wordt. Hoe hard je ook je best doet, je krijgt het maar niet voor elkaar. Frustratie en krampachtig meedoen eisen op den duur hun tol. Gelukkig kreeg ik met de diagnose ook hulp bij het samenstellen van een toolbox. Een soort gereedschapskist met hulpmiddelen om met mijn anders zijn om te kunnen gaan.

Mijn ADD hulpmiddelen

De diagnose kreeg ik dus nogal laat in mijn leven. Sowieso valt ADD minder op dan haar hysterische zusje ADHD. De crux zit hem in de hyperactiviteit. Die zit bij mij van binnen en is dus niet zo zichtbaar voor de buitenwereld. Doordat ik de diagnose dus nogal laat kreeg had ik al zo mijn manieren om mezelf te helpen ontwikkeld.

journals
Braindump en Schrijf journal

Freewriting

Schrijven, dat heeft mij altijd al geholpen om de chaos in mijn hoofd te ordenen. Als jong meisje hield ik een soort dagboek bij. Een soort ja, want het was een aaneenschakeling van gedachten en zinnen die geen enkel verband met elkaar leken te houden. Er zat totaal geen lijn in wat ik schreef. Ik werd er wel rustig van en dat vond ik fijn.
Zo ontwikkelde ik een vorm van journaling die erg veel lijkt op wat nu vaak wordt toegepast in schrijfopleidingen en zelfs therapie.
Namelijk het freewriten. Zonder enige intenties je hoofd leegschrijven. Grammatica, zinsopbouw, thema, het doet er allemaal niet toe. Het schrijven over de ruzie met een collega kan zonder problemen onderbroken worden door een half boodschappenlijstje.

Art journaling

Tijdens mijn opname op de Paaz kregen we ook creatieve therapie. Dat was helemaal mijn ding. Ik heb daar heel wat doorbraken gehad door te knippen, te plakken te verven. Ik keek uit naar die sessies, terwijl ik daar heel wat keren een breakdown gehad heb. Zelfs een keer huilend weggerend om later door mijn therapeut in foetus houding van de wc vloer gehaald te worden. Sonja moest namelijk uit de losse pols driehoekjes knippen om een vlaggenlijn te maken en ik liep zo tegen mijn perfectionisme en controle aan dat ik dus een paniekaanval kreeg en gevlucht ben. Inmiddels scheur, knip en plak ik in mijn art journal om te ontspannen en juist die kramp van perfectionisme los te laten.

Plannen

De ouderwetse agenda is inmiddels achterhaald zo lijkt het. Je bent of van de agenda op je telefoon of van de bullet journal zo lijkt het. Uiteraard heb ik mijn eigen systeem waar verder niemand iets van snapt.
Mijn noodzakelijke afspraken heb ik op mijn telefoon. Dat is handig want ik krijg een melding als er iets staat te gebeuren en kan zo dus niet vergeten om in mijn agenda te kijken, want ook dát is het ADD brein, vergeten wat voor anderen vanzelfsprekend is.
Mijn persoonlijke agenda en To Do lijstjes heb ik in een apart boekje staan. Ik knutsel namelijk al jaren mijn eigen agenda in elkaar. De conventionele agenda’s sluiten niet goed aan op hoe mijn brein informatie verwerkt. Het is een systeem dat ik jaren geleden al ontwikkelde en aanpas naar mijn behoeften en het lijkt een beetje op bullet journaling maar is het toch ook weer niet.
Voor alles wat met het schrijven en mijn blog te maken heeft heb ik een persoonlijke blogplanner ontwikkeld en die in combinatie met een app op mijn telefoon zorgt ervoor dat er een beetje lijn en regelmaat in mijn publicaties zit. Ik werk mijn plannen en indeeën uit op papier en de foto’s en beschrijving zet ik in een app klaar op mijn telefoon. Ik krijg een melding dat het tijd is voor publicatie en ik hoef alleen nog maar op oké te klikken en voor de eerste koffie denken jullie al dat ik heel productief ben.

journal lijstjes
Lijstjes van nagellak, aquarelpotloden, washitape en waterverf en zo heb ik overal en nergens lijstjes voor

Lijstjes

Vrienden en collega’s hebben er altijd al grapjes over gemaakt, Sonja en haar lijstjes en mapjes. Voor mijn werk heb ik mapjes en voor privé maak ik lijstjes, over van alles en nog wat en die staan in een apart boekje en draag ik bij me. Zo heb ik altijd overzicht van b.v. welke nagellak kleurtjes ik allemaal heb en welke washitape en hoeveel witte t-shirts in een bepaalde maat en ….

Braindump

Naast al die verschillende boekjes en apps heb ik ook nog een boekje met de naam braindump. Mijn gedachten en ideeën zijn net popcorn. Het plopt onverwachts op en schiet ook zo weer weg en dan blijf ik zoeken waar het nu toch gebleven is. Daar heb ik dus mijn braindump voor. Ik schrijf het op voor het verdwijnt. Meestal doe ik er daarna niets meer mee maar er zitten soms pareltjes tussen hoor. Want zo’n ADD brein is misschien reuze vermoeiend maar het is ook een schatkamer vol verrassingen, de een nog mooier en leuker dan de ander.

Mijn ADD brein heeft nog veel meer nodig

Inmiddels zijn we al aardig wat boekjes en appjes verder maar we zijn er nog niet. Notities maak ik ook, net als ieder ander. Soms op mijn telefoon en soms op papier. Gelukkig heb ik een lijstje waar ik bijhoud wat waar staat, anders wordt het wel heel verwarrend.
Mijn gedichten werk ik uit in een apart notitieboek en ook mijn verhaal ideeën komen in een boekje te staan. Sinds kort heb ik zelfs een apart boekje waar ik stickers en washitape in mee kan nemen voor als ik dat onderweg ineens nodig heb.

hoe ik met journaling mijn ADD brein onder controle houd
Planning mag ook leuk zijn mensen

Mijn ADD tool box is nogal uitgebreid

Het is dus een enorme verzameling losse boekjes en mapjes aan het worden. Gelukkig kan ik die allemaal kwijt in mijn Travelers Notebooks. Die twee beauty’s zorgen samen dat ik mijn ADD toolbox altijd bij me heb en ik dus redelijk georganiseerd de dag door kom. Wel met voldoende ruimte voor mijn heerlijke chaotische spontaniteit want dát is de kers op de taart van mijn bijzondere brein. Ik zou het voor geen goud anders meer willen.

Sonja Grinwis signatuur

14 gedachten over “Hoe ik met journaling mijn ADD brein enigszins onder controle houd”

  1. Bij mij is het andersom: alles wijst er op dat ik ADD heb maar een reeks sessies bij een toegepaste psycholoog hebben een negatieve uitslag opgeleverd. Ach, wat is een label… Een leuk voorbeeld: een paar jaar terug was ik bij een vriendin en we hadden een gesprek. Op een gegeven moment zei ze iets. Ik reageerde er niet meteen op, maar kwam na tien seconden met iets dat in haar beleving totaal uit de lucht gegrepen leek. Ze vroeg me toen, hoe kom je na wat ik gezegd heb bij die uitspraak terecht. Ik moest diep nadenken. De weg terug is nooit makkelijk. Hoe loopt mijn associatieve gedrag? Het is als een flipperkast. Lastig voor toehoorders. Maar een snoeptrommel als je schrijft.

    Beantwoorden
    • Tja ik ben geen psycholoog uiteraard en hoe jouw test verlopen is dat weet ik uiteraard ook niet. Wat ik begrijp is dat je wel last hebt van wat er in je hoofd plaatsvindt. Je hebt niet voor niets hulp gezocht. Uit wat je schrijft lijkt het inderdaad op ADD, iets wat ook lastig te constateren is omdat het belangrijkste kenmerk, Hyperactiviteit, ontbreekt. Waar ik vaak last aanheb is hyperfocus. Zo opgaan in wat je wilt/moet doen dat al het andere er omheen niet eens meer wordt waargenomen. Als je zoiets hebt tijdens het testen heeft dat natuurlijk impact op de uitslag. Maar goed zoals gezegd ik ben geen expert. Ik zou zeggen probeer eens wat hulpmiddelen en trucjes uit die voor ADD’ers bekend zijn, wie weet heb je er baat bij. Want zoals ik al zei, het heeft ook voordelen zeker als je met de nadelen weet te om te gaan is het een schatkamer vol juweeltjes zo’n ADD brein.

      Beantwoorden
      • Ik ben het destijds (vijf jaar geleden) op advies gaan opzoeken omdat ik volgens mensen vaak ongeïnteresseerd overkom, wat bij sollicitaties belemmerend kan werken. Mijn conclusie: ik kom zo over omdat ik ongeïnteresseerd bén. Mijn motto: focus verleggen naar datgene waar ik wel geïnteresseerd in ben. Scheelt een hoop energie en vooral ruis. En als ik bij sollicitaties ongeïnteresseerd overkom zit ik duidelijk op de verkeerde plek.

        Beantwoorden
        • Dat is helemaal waar, werken doe je meestal het grootste deel van de week. Dan is het belangrijk om op de juiste plek te zitten. Soms lukt dat niet meteen en zul je misschien uit praktische overwegingen voor een baan die niet goed past kiezen. Het is goed om te focussen op wat je wél gelukkig maakt. Het hele leven is een zoektocht. Dat maakt het leven mooi en lastig tegelijk.

          Beantwoorden
  2. Het is fijn dat je ook je manier hebt gevonden alles te ordenen, voor jou nodig, voor sommige mensen onbegrijpelijk. Ik heb ook zo mijn weg gevonden tav overprikkeld raken, voor mij nodig en heel gewoon, voor een buitenstaander onbegrijpelijk en zelfs ben ik er mensen door kwijtgeraakt.

    Beantwoorden
    • Zo zoeken we allemaal een manier die voor ons werkt, wel raar dat mensen daardoor afhaken. Het is soms niet te volgen waar mensen zich aan kunnen storen terwijl het helemaal niet om hun draait in zo’n geval.

      Beantwoorden
  3. Leuk geschreven. Heel herkenbaar. Niet van mezelf, maar, van mijn eega. Geen journaal, maar lijstjes. ‍♂️

    En perfectionisme herken ik weer van mijzelf. Als ik weer te bezig ben dan komt altijd een regel boven bij mij uit therapie. Nobody is perfect, ik ook niet en dat is ok. ☺️

    Beantwoorden
    • Het is leuk om te zien dat iedereen zo zijn eigen manier heeft om met eigenaardigheden om te gaan. We zijn zo verschillend en eigenlijk toch ook weer niet.
      Dank je wel voor je reactie, vind ik erg leuk.

      Beantwoorden
  4. Heel bijzonder om te lezen hoe je alles noteert in boekjes en mappen. Om structuur aan te brengen en om niets te vergeten. Ik ben dan weer het totaal tegenovergestelde. Nooit leg ik iets vast (op afspraken na) om er later iets mee te doen. Totaal ongeorganiseerd ben ik op dat gebied. Ook voor het schrijven leg ik nooit invallen vast. Als ik wil gaan schrijven, ploept er vanzelf iets op. Ik rammel het eruit en dat is het dan. Zo zitten we allemaal anders in elkaar.

    Beantwoorden
    • Heerlijk toch Mies dat we allemaal een manier vinden die voor ons werkt. Chaos levert bij jou ook altijd weer mooie en vermakelijke stukjes op. Dus gewoon op die voet doorgaan zou ik zeggen.

      Beantwoorden
  5. Als je diagnose krijgt gaat je leven gewoon door.Er is niet veranderd alleen heeft het een naam gekregen. Buitenstaanders reageren nog steeds zoals voorheen, zelf voel je je niet anders, want je bent jezelf. Zoals altijd en heb je handvatten gevonden om dat anders in je leven toe te laten. Zo ben jij.
    Zou het leven van iemand zonder beter zijn?
    Ik denk het niet. Iedereen heeft zo zijn etiket met of zonder tekst.

    Beantwoorden
    • Zo’n diagnose is inderdaad alleen een bevestiging van wat er altijd al was. Voor mij was het etiketje in dat opzicht fijn omdat ik dus niet ‘raar’ of zo was. Het heeft mij geholpen bij het accepteren van mezelf. Hoewel ik begrijp dat het voor anderen juist andersom uitpakt, het stigmatiserend kan werken. Dank je wel voor je reactie, word door mij enorm gewaardeerd.

      Beantwoorden

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: