Hoe ik tante Bets in een ijskoud meer verzoop

Tante Bets is behoorlijk irritant. Staat altijd klaar met haar negatieve commentaar op alles wat ik doe. In plaats van bemoedigende woorden te spreken is zij de eerste om me onderuit te halen. ‘Gaat je toch niet lukken. Daar ben je te dom voor. Daar zit toch niemand op te wachten.’

Hoe vaak ik ook heb geprobeerd om haar iets positiefs te laten zeggen. Hoe vaak ik haar ook heb gevraagd om haar mening voor zich te houden. Tante Bets liet zich de mond niet snoeren. Er zat niets anders op dan haar voorgoed het zwijgen op te leggen.


Begin Juni als de dagen langer worden en de temperatuur steeds meer richting zomer gaat, strijken wij neer op onze vakantiestek. Een camping gelegen aan een prachtig stuwmeer. Een meer dat ondanks het koude smeltwater uitnodigt om in te zwemmen. Gelukkig heb ik mijn wetsuit meegenomen zodat ik deze vakantie volop kan trainen voor de City Swim in september.

Met mijn conditie is die training absoluut geen overbodige luxe en de dag na aankomst onderneem ik dan ook de eerste dappere poging. Daar sta ik dan in mijn Westerse geaccepteerde variant van de burkini op het kleine strandje. Langs de kant liggen wat bootjes te dobberen en ik schat de afstand in om te bepalen hoever ik ga zwemmen. Ik stap het water in en krijg zowat een rolberoerte zo koud is het water. Mijn tenen trekken op een rare spastische manier samen en worden spontaan gevoelloos. Tante Bets ziet meteen haar kans schoon.

‘Nou dat gaat dus weer niets worden. Ga er maar snel uit want met jouw conditie en die kou is dit volkomen kansloos. Stort gewoon geld naar dat goede doel en stop maar met dit onzalige plan.’

Waar ik een tijdje geleden al de dappere stap heb genomen om tegen mijn innerlijke criticus in te gaan, besluit ik nu om tante Bets helemaal te negeren. Zo onelegant als van mij valt te verwachten plons ik het water in. Het ijskoude water stroomt rustig maar onverbiddelijk mijn pak binnen. Mijn lichaam reageert met alle denkbare cliché’s op deze onwenselijke koude stroom water. Niets van aantrekken, gewoon gaan zwemmen dan word je vanzelf weer warm.

Net voorbij het derde bootje dat lijkt me een mooie afstand om mee te beginnen. Volgens Hubbie is dat ongeveer 250 meter. Heen en terug en dan ben ik al op een derde van de afstand die ik moet halen.Ik zwem zo dicht mogelijk langs de kant want als ik kramp krijg of als het echt niet lukt ben ik zo uit het water. Ik ben nu eenmaal niet zo’n held met zwemmen en kies voor de nodige zekerheid. Dat ik dan continue in gevecht ben met waterplanten en ondiepe stukken neem ik voor lief. Opgelucht zie ik uiteindelijk het derde bootje dichterbij komen. Hoewel de kou niet meer zo snijdend is ben ik blij dat ik aan de terugtocht kan beginnen. Bibberend van de kou en inspanning loop ik terug naar de caravan, snel iets eten en dan onder de warme douche.

Bij de receptie is ons verteld dat er boven op de berg ook een zwemmeer is, dat zou een stuk warmer moeten zijn. We hebben het meer nog niet kunnen vinden dus zwem ik elke dag in het stuwmeer. De kou went en elke dag zwem ik een stuk verder. Inmiddels zwem ik ook niet meer vlak langs de kant maar gewoon in een rechte lijn op mijn doel af. Meter na meter vooruit en Tante Bets zwijgt, die heeft het koude stuwmeer niet overleefd.

Hoe ik tante Bets in een ijskoud meer verzoop
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
8
avatar
3 Comment threads
5 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
4 Comment authors
Ellie SchmitzSonja GrinwisLuc van de WielMies Huibers Recent comment authors
  Subscribe  
Abonneren op
Ellie Schmitz
Gast

Nou, ik vind dat jij anders wel wat kunt hoor. Schrijven onder andere, ik geniet er telkens weer van. En een baan heb je ook… Lees verder »

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Luc van de Wiel
Gast

Mooi geschreven! Ik dacht in eerste instantie aan een moordmysterie….
Gelukkig kon tante Bets niet zwemmen, maar jij wel!

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Mies Huibers
Gast

Tante Bets met overtuiging en mooi beschreven het (misschien wel eeuwige) zwijgen opgelegd. Chapeau!

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Zelf ben ik ook enthousiast over deze tekst daarom zit er ook copyright op! Vraag gerust naar mijn tarieven als je mijn teksten wilt gebruiken
%d bloggers liken dit: