Hoe mijn art journal me helpt te evalueren

Laat ik het maar gewoon eerlijk bekennen. Ik ben de kleuterschool fase nooit ontgroeit. Ruim een maand nadat ik rigoureus een nieuwe weg insloeg met deze website en met mijn schrijven is het fijn om die keuze te evalueren. Dat lukt mij het beste door terug te vallen op het kind in mij. De kleuter wel te verstaan.

Kinderlijke overgave

In mijn hoofd is het gewoon altijd druk. ADD is als een snelweg met veel te weinig op- en afritten. Je kunt lekker hard doorrijden maar alleen met een enorme omweg kom je uiteindelijk op de plaats van bestemming. Het is niet anders en ik heb er mee leren leven. Wat mij helpt is dus teruggrijpen op wat ik in mijn kindertijd als vanzelfsprekend deed. Gewoon in de auto stappen en je ziet wel waar je terecht komt.

Zet wat knutselmaterialen klaar; kleurpotloden, papier, stickers, verf, lijm, stiften. Gewoon van alles en nog wat. Pak een groot leeg vel papier en vraag aan een volwassene om dat vel vol te maken.
Je voelt het vast al komen. Hele grote kans dat die volwassene in paniek raakt en vragen gaat stellen. Wat is de bedoeling? Waar moet het over gaan, waar is het voor bedoeld . Hoe, wat, waarom?

Doe nu hetzelfde bij een kleuter en laten we voor het gemak ervan uit gaan dat het een gewillige kleuter is. Die zal geen vragen stellen. Die begint gewoon. Hoewel ik niet in het hoofd van een kleuter kan kijken heb ik het idee dat er op voorhand ook geen plan of thema is. Wat de kleuter ook gaat doen op dat vel, het ontstaat gaandeweg. Mooier wordt kunst ook niet. Gewoon je hersenen en handen het samen laten uitzoeken en je ogen laten verwonderen over wat er ontstaat.

Dus als ik wil evalueren over de keuzes die ik gemaakt heb en of de weg die ik heb ingeslagen de juiste is, zal ik dat niet moeten doen door erover na te gaan denken. Mijn hersenen gaan op weg maar dan gaat het van hot naar her voordat ik de juiste afslag te pakken heb.

Evalueren doe ik dus op de kleuter manier

Mijn hobbykamer staat vol met materiaal. Rijen dik met de Flow, bakken met papier, stickers, verf, stiften, potloden, leer, stof, kralen, klei. Noem het maar op en de kans is groot dat ik het heb staan of liggen. Ik stap mijn rustpunt binnen, zet een muziekje aan. Druppel wat etherische olie in de difusser, pak mijn Travelers notebook en ga gewoon beginnen. Ik struin door de bak met papier, grijp naar de stickers, op zoek naar een bijpassende stempel stuit ik op een lakzegel en wax en gaande weg, scheur, knip en plak ik in alle rust en vrijheid. Ondertussen komt mijn hoofd tot rust. Hersenen en handen nemen de chaos in mijn hoofd over en creeëren iets nieuws. Of dat mooi wordt doet er helemaal niet toe, het gaat om het proces. Zo komt er ruimte in mijn hoofd en terwijl mijn art journal pagina steeds meer vorm krijgt begin ik de stappen die ik gezet heb te evalueren, wat gaat er goed, wat kan beter en heel belangrijk, hoe voel ik me erbij. Na het knippen en plakken komt het schrijven. Woord voor woord orden ik mijn gedachten op papier.

Een stukje perkament papier, een ministempeltje en een restje cadeaupapier

Een lakzegel met antraciet wax geplaatst en afgestoft met wat groene Perfect Pearls voor diepte en levendigheid, Bovenop een stukje tekst uit een woordenboek

Als ik klaar ben met mijn pagina zit ik met een bakje koffie het proces van creeëren en de uitkomst ook meteen te evalueren. Net als bij een kind is het resultaat van ondergeschikt belang, Heb ik het naar mijn zin gehad? Ja! Heeft het nut gehad? Ja!
Is het mooi geworden?

Doet er totaal niet toe, maar Ja!

evalueren
foto door Sonja Grinwis

6 gedachten over “Hoe mijn art journal me helpt te evalueren”

  1. Mooi hoe dat zo werkt. Hoe eenieder op zijn of haar eigen manier met creëren rust kan bewerkstelligen. Zo fraai dingen maken als jij doet, is aan mij niet besteed. Ik doe het door uren te fröbelen aan mijn website of aan schrijven. Dan kom ik in de ‘flow’ en verdwijnt de onrust in mijn hoofd.

    Beantwoorden
  2. Ieder heeft eigen manieren om tot rust te komen als de gedachten een grote chaos zijn. Ik kom tot rust met mijn werk te bekijken, met plaatjes scheuren en plakken in mooie notebooks van Flow bijvoorbeeld (dat zijn dan mijn inspiratieboeken) of enkel door te rommelen in het atelier, kan niet eens benoemen wat ik dan doe. Daarna is mijn hoofd weer ‘fris’, ben ik rustiger en ook weer geïnspireerd.

    Beantwoorden
  3. Het is heerlijk om te beginnen en niet weet wat het gaat worden. Een ontspannen bezigheid om rust te creëren in je hoofd. Het werkt net zo als met sporten. Sport, maar dan voor je creatieve brein. Ook al denk je dat je inspiratieloos bent ga aan de slag. Je staat versteld van jezelf wat jouw creatieve brein je een kunstwerk laat neerzetten en gewoon met materialen die je om je heen ziet. Kijk eens in je keuken, kledingkast of buiten. Veel materialen om mee aan de slag te gaan. Denk vooral niet “ kan ik het gebruiken”, maar leg het op tafel en begint aan je kunstwerk. Een kunstwerk wat uniek is, want niemand heeft hetzelfde kunstwerk. Wat wel hetzelfde is is onze creatieve brein. Wellicht heb je deze nog niet ontdekt. Dus de moeite van het uitproberen. Mocht je aan de slag gaan VEEl PLEZIER.

    Beantwoorden
    • Dat ga ik zeker een keer proberen. Het is heel fijn om zonder verwachtingen bezig te zijn. Een ontdekkingstocht die uiteindelijk altijd iets moois oplevert. Bedankt voor je reactie en aanvulling.

      Beantwoorden

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: