Metaal op metaal

een zeer kort verhaal (ZKV)

Metaal op metaal, hem telkens opnieuw veroordelend maar nu voor de laatste keer. Eindelijk weer de regie over zijn leven.
De rest van zijn leven zou hij een afkeer houden van metaal. Het geluid zodra de celdeur dichtviel en de sleutel in het slot ronddraaide. Het vastklikken van de handboeien en de kilte van het metaal tegen de huid van zijn pols. Metaal op metaal, hard, kil en onverzettelijk.

Hij is realist genoeg om te beseffen dat hij alleen zichzelf iets heeft te verwijten. Hij is fout geweest en zijn straf terecht, daarom is hij ook niet in beroep gegaan. Zijn advocaat had het wel gewild want die vond de straf ongekend zwaar. Hij was ook geschrokken van het vonnis maar wist ook dat het voor zijn slachtoffer nooit genoeg zou zijn.
Lijdzaam heeft hij zijn tijd uitgezeten en er alles aangedaan om niet verder in de problemen te komen.

Dat bleek makkelijker bedacht dan uitgevoerd, er zijn altijd ruziezoekers, broekies die zich willen bewijzen. De ergernissen en frustraties kunnen hoog oplopen als je geen kant uit kunt. Verveling was zijn grootste vijand binnen de muren. Lezen, studeren en wat sporten, dag in en dag uit. Het is niet makkelijk geweest maar het is hem gelukt. De deuren slaan achter hem dicht. Metaal op metaal, onverbiddelijk. Hij staat buiten, eindelijk vrij.

Metaal op metaal
foto door S. Grinwis

Ze is er niet, hadden elkaar ook niet veel meer te vertellen. Eerst kwam ze niet meer elke week op bezoek. De brieven die ze schreef had hij gekoesterd maar uiteindelijk schreef ze steeds minder vaak. Het laatste jaar was ze niet één keer op bezoek geweest en de laatste brief dateerde ook al van maanden geleden, toch had hij hoop gehouden, tegen beter weten in.
Zijn teleurstelling verbijtend besluit hij het haar niet kwalijk te nemen.

Troostend masseren regendruppels zijn huid, hoelang heeft hij dat niet meer gevoeld?
Hij heeft de regie weer in handen, maar geen idee hoe het tweede bedrijf van zijn leven verder moet.

Met het treinkaartje in zijn hand stapt hij stevig door richting het station. In de verte ziet hij de trein al aankomen. Piepende remmen, metaal op metaal. Hij draait zich om, besluit te gaan lopen.


2 gedachten over “Metaal op metaal”

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: