Mooi mezelf, van kop tot teen

Ergens in mijn tienerjaren was ik weer eens op bezoek bij opa en oma. Het was ruim voor de tijd dat je de hele dag tv kon kijken, ruim voor computergames. Laat staan internet of Netflix. Je had weinig opties. Je kon óf met opa en oma kletsen en een spelletje doen of zorgen dat je andere afleiding had. Oma was niet vies van een vette roddel en had dan ook op elk denkbaar roddelblad een abonnement.

Ik was toen ook al niet vies van lezen dus zat ik bij opa en oma graag met mijn neus in de roddelbladen want die kwamen er bij ons thuis niet in. Het was ook de tijd dat het sprookje van Charles en Diana nog fier overeind stond. Lady Diana was mooi zo niet de mooiste en meest stijlvolle vrouw op aarde en alles wat ook maar een beetje met haar te maken had stond volop in de belangstelling.

Het roddelblad van die week toonde een grote foto van Lady Diana die in een sportbroek uit de sportschool kwam. Boven het artikel een kop die ik niet precies meer weet maar het was iets in de trant van:

Lady Diana toont schokkend kijkje op haar cellulitis

Het artikel met deze informatie omvatte meerdere pagina’s én een foto waarin met een speciale lens door de fotograaf ingezoomd was op de dijen van Diana.

Lady Diana mooi als altijd
wie het ziet mag het zeggen

Zelfs als je heel goed keek, was er amper iets van cellulitis te zien maar de impact die dit uiteindelijk op mij als jong meisje heeft gehad is ongekend. Dat ik de bewuste foto tot op de dag van vandaag voor de geest kan halen zegt genoeg lijkt me.

Ik kon bij lange na niet tippen aan Lady Di en als die al zo te kijk werd gezet, nee geen denken aan dat ik ooit nog een korte broek zou dragen.
In de jaren die volgden maakten grappig bedoelde, ronduit sexistische, soms kwetsende, maar vooral schadelijke opmerkingen, over mijn uiterlijk, of over dat van andere meisjes en vrouwen, me steeds onzekerder.
Tienerbladen die tips gaven voor het voorkomen van jeugdpuistjes, over hoe je niet naar zweet ging ruiken. Hoe je mooie lange wimpers kreeg, hoe je het beste je benen, oksels, bikinilijn kon scheren. Kortom mijn volkomen normaal functionerende lijf moest op alle fronten aangepakt en verbeterd worden. Bij elk pukkeltje schaamde ik me kapot en durfde ik mezelf niet meer te vertonen.
Net als heel veel pubers verstopte ik mijn lijf het liefst onder grote wijde truien met lange mouwen en allesverhullende lange broeken. Mijn mouwen trok ik zelfs tot ver over mijn handen. Ik kreeg namelijk ooit een opmerking over mijn kromme pinken, dus blijkbaar konden ook die de toets der kritiek niet doorstaan.
Zelfs als de temperaturen ver boven de twintig graden waren bleef ik hardnekkig mijn hele lijf van kop tot teen bedekken.

Houden van mijn lijf, van mijzelf was onmogelijk. Daar was ik echt niet mooi en stijlvol genoeg voor.

Terug naar nu

Zoals vorige week al beschreven, ik heb er niet echt over nagedacht. Ik sta gewoon in mijn bikini, vol in de zon, met mijn voeten in de smurrie, de vijver te stofzuigen. Ineens bedenk ik: ‘Vakantie verwachtingen versus de realiteit’, mooi Insta momentje. Dus camera op de juiste hoogte en klik. Daarna meneer Schrijfhart de realiteitsfoto laten maken. Leuke caption tikken en hup op Instagram ermee. Nou dat heb ik mooi geweten.

De hoeveelheid reacties die ik kreeg van vrouwen die de eerlijke foto’s konden waarderen geeft wel aan dat ik niet de enige vrouw ben die een onhaalbaar schoonheidsideaal opgedrongen heeft gekregen.

Ja ook ik heb cellulitis, net als achtennegentig procent van de vrouwen. Achtennegentig procent! Je zou dus kunnen concluderen dat cellulites vrij normaal is bij vrouwen, net als het hebben van borsten, billen en andere rondingen. Bovendien ben ik inmiddels ook geen jonge blom meer dus ik zit niet meer zo strak in mijn vel. Mijn borsten en billen hebben betere tijden gekend en zo zou ik een hele waslijst van onvolkomenheden kunnen opnoemen.

De meeste vrouwen die ik ken, kunnen overigens moeiteloos hun onvolkomenheden opnoemen. Dat gaat vaak makkelijker dan vertellen wat ze mooi aan zichzelf vinden. Al van jongs af aan wordt ons namelijk aangeleerd dat ons lijf verbeterd, verfraaid en aangepast moet worden. Het is dus niet zo raar dat veel vrouwen geobsedeerd zijn door hun uiterlijk.

Ook ik heb jaren gehad dat ik de deur niet uitging zonder een flinke laag make-up op mijn gezicht. Dat ik me pas mooi genoeg voelde als ik een masker van make-up op had. Dat ik stond te draaien voor de spiegel om te controleren of mijn kont niet te prominent aanwezig was. Dat mijn borsten tot de juiste hoogte opgesjord waren maar toch niet te veel aandacht trokken. Dodelijk vermoeiend en totaal onnodig.

Inmiddels heb ik een prima verstandhouding met mijn lijf. Het past me precies, alles zit erop en eraan en werkt prima. Dat is niet zo vanzelfsprekend dat heb ik de afgelopen jaren wel geleerd. Het heeft wat jaren gekost maar inmiddels zit ik heerlijk in mijn vel. Ik hoef me er niet voor te schamen en ik mag er trots op zijn.
Dat ik zonder erover na te denken dus gewoon een bikinifoto op internet plaats, bewijst voor mij dat ik mijn onzekerheden op dat vlak heb overwonnen en dat voelt fantastisch kan ik je verzekeren.

Ik ben namelijk mooi mezelf.

4.7 6 stemmen
Artikelbeoordeling
Inschrijven
Abonneren op
guest
9 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
Bekijk alle reacties
9
0
Ik hoor graag wat je ervan vindt, laat van je horenx
()
x
%d bloggers liken dit: