NaNoWriMo 2016 is ten einde gekomen

Het is afgelopen

De laatste dag van november is een feit en daarmee is dus ook een einde gekomen aan de NaNoWriMo waar ik aan mee heb gedaan.
Super trots ben ik op het feit dat ik het heb gehaald. Ruim binnen de tijd en zonder noemenswaardige problemen.

Alle begin is moeilijk

Een paar jaar geleden las ik voor het eerst iets over NaNoWriMo, ik had er nog nooit van gehoord en nog nooit eerder iets over gelezen. Het trok wel direct mijn aandacht. Dit zou wel eens die stok achter de deur kunnen zijn om eindelijk aan mijn droom, het schrijven van een boek, te gaan beginnen.
Het was de laatste week van oktober en ik had nog maar een paar dagen voordat het evenement van start zou gaan.
Tamelijk naïef besloot ik mee te gaan doen. Hoe het allemaal werkte, geen idee, maar dat maakte me niets uit. Inschrijven  deed ik bewust niet en ik heb ook tegen niemand gezegd dat ik mee ging doen. Ik zou gewoon even die vijftigduizend woorden eruit knallen en dan als verassing met het resultaat naar buiten komen.

Je voelt het vast wel aankomen. Het hele avontuur strandde voor ik ook maar goed en wel begonnen was.

Één november ging ik vol verwachting achter mijn pc zitten. Ik had geen plan, zelfs geen idee waar het verhaal over moest gaan. De inspiratie zou vanzelf wel komen als ik maar gewoon begon met tikken.
Een uur later zat ik nog steeds naar een angstaanjagend wit scherm te kijken. Ik probeerde me open te stellen voor de magische inspiratie die inmiddels meer dan welkom was, er gebeurde helemaal niets.
Met heel veel pijn en moeite begon ik de toch aan de eerste zin: “Er was eens…”
Na een week had ik een beroerde tekst van net vijfhonderd woorden geschreven.
De tweede week werd één van de kinderen ziek en daarna ik. Het project stierf een snelle en onvermijdelijke dood.

Niets voor mij dat NaNoWriMo

De jaren erna gebeurde er veel in ons gezin, te veel om überhaupt nog aan het schrijven toe te komen. Het schrijven raakte steeds meer op de achtergrond en tenslotte verdween het helemaal uit beeld.

Mijn burn out en alles wat daarbij kwam kijken zorgde voor de grote ommekeer. Eerst schreef ik alleen voor mezelf. Ik heb de ellende letterlijk van me af geschreven. Gewoon mijn pen op het papier zetten en me helemaal leeg schrijven. Het ultieme free writing. Oude liefde roest niet en het verlangen naar het schrijven van verhalen nam steeds meer toe.

Afgelopen zomer, heerlijk lui in mijn hangmat kwam daar ineens dat aha moment. Zó ga ik mijn verhaal vorm geven. Vanuit het niets, zo leek het, ontstond het idee voor het verhaal. Ik kon eigenlijk niet wachten om eraan te beginnen. Met de  schrijfcursus was ik inmiddels in de afrondende fase aangekomen. Die moest ik eerst afmaken.

Een goed plan

Tijdens de afgelopen vakantie besloot ik om een nieuwe poging tot de NaNoWriMo te wagen. Beter voorbereid en met een duidelijk doel voor ogen. Het kon me niet zo veel schelen of ik de vijftigduizend woorden zou halen. Mijn doel was om elke dag te schrijven aan mijn verhaal. Aan het eind van de maand zou ik dan in ieder geval een heel eind op weg zijn.

Dit keer had ik van te voren een schrijfplan gemaakt. Ik had mijn karakters uitgedacht en uitgebreid beschreven, compleet met foto’s. Ik meldde me netjes bij de NaNo organisatie aan en bracht zoveel mogelijk mensen op de hoogte van mijn plan. Twee van mijn medecursisten van de schrijfopleiding deden ook mee en we werden schrijfbuddies*.

Normaal gesproken ben ik nogal een intuïtief schrijver. Ik heb een vaag idee en al schrijvend ontwikkeld het verhaal zich als vanzelf. Ik ben nog nooit eerder zo goed voorbereid aan een verhaal begonnen. Het heeft uiteindelijk heel goed gewerkt voor mij. Mijn schrijfplan bestond uit een uitgebreide karakterschets van alle karakters. Een grove hoofdstuk indeling met een korte beschrijving wat daarin moest gebeuren. Ik had de plot zelfs uitgebreid beschreven.

Het is me echt heel goed bevallen. Ik heb zo veel steun aan het schrijfplan gehad, ik kon me helemaal concentreren op het verhaal zonder na te moeten denken over wat er nu weer moest gebeuren. In het begin was ik bang dat er hierdoor geen ruimte meer zou zijn voor verassingen, die zorg bleek echter onterecht. Halverwege het verhaal diende zich een extra dimensie aan. Het bleek een prima aanvulling op het verhaal en kon zonder problemen toegevoegd worden.

Een succes verhaal

Wat NaNo voor mij echt een succes heeft gemaakt is niet zo zeer het feit dat ik de vijftigduizend woorden heb gehaald. Het succes zit voor mij in alles dat ik heb geleerd en ervaren de afgelopen maand.

Ik heb:

  • ervaren dat ik echt heel erg veel plezier aan het schrijven beleef. Ik ben absoluut geen ochtend mens maar ik stond met gemak een uur eerder op dan normaal. Geloof me, de mensen die mij kennen, weten wat een opgave dat voor mij is.
  • ondervonden dat een schrijfplan een heel goed hulpmiddel is om makkelijker en sneller te schrijven.
  • geleerd om de vaardigheden uit de schrijfcursus in de praktijk toe te passen.
  • gemerkt dat een schrijfroutine voor steeds meer inspiratie zorgt.
  • ontdekt dat een stok achter de deur of een deadline zorgt voor veel meer productiviteit
  • meer zelfvertrouwen in mijn  schrijfkunsten omdat ik nu heb bewezen (aan mezelf) dat ik het kan!

Er valt nog veel meer op te sommen maar het belangrijkste voor mij is dat ik heb genoten van de afgelopen maand.

De volgende stap

Een aantal abonnees zijn zo enthousiast, die dachten dat het boek met de kerst al onder de boom kon. Zo ver is het nog lang niet.

Het is de bedoeling dat ik het verhaal nu een maand lang met rust laat. Even afstand nemen zodat ik straks weer met een frisse blik ernaar kan kijken.
In januari gaat de tweede fase van het avontuur beginnen. Herschrijven, aanvullen en aanpassen. De komende maanden zal ik besteden aan schrappen en schrijven. Schuren en schaven, net zo lang tot het verhaal klaar is om gelanceerd te worden.

De lessen die ik de afgelopen maand heb geleerd hebben me ook tot nadenken gezet. Ik heb nu gezien dat goed voorbereid en gestructureerd werken zich uitbetaald in productiviteit en gemak. Het hebben van een schrijfroutine is heel waardevol gebleken en daar wil ik dan ook echt mee doorgaan. Elke maand ruim vijftigduizend woorden schrijven zou niet realistisch zijn. Wel kan ik elke dag tijd inruimen om daadwerkelijk te schrijven.

Daarnaast wil ik goed nadenken over mijn doelen in het schrijven. Dit blog bevat verschillende onderdelen. Inmiddels al een stuk minder dan het vorige blog maar toch. Moet ik daar mee doorgaan of het alleen bij fictieve verhalen houden?

Er is een hoop om over na te denken en ik zal uiteindelijk ook duidelijke keuzes moeten gaan maken. Niet makkelijk maar uiteindelijk gaat het me veel meer opleveren.

NaNoWriMo 2016 is ten einde gekomen maar het avontuur is nog lang niet ten einde.


Niet omdat ik 50K woorden heb gehaald, maar om wat ik heb geleerd = #NaNoWriMO2016 een succes Klik om te Tweeten

schrijfbuddies helpen elkaar tijdens de NaNoWrimo. Door elkaar steunen, te motiveren en te stimuleren. Een extra steuntje in de rug bij moeilijke momenten.

En dan is er ook nog:
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry

6 gedachten over “NaNoWriMo 2016 is ten einde gekomen

  1. Witһ a view to be succеssful with freelancing, іt
    is neсessary to Ƅe self-discіplined, motіvated, and organized.
    In thе event you еlect to taқe the rroute of freelancing, yߋull need to haave the ability to
    search and acquire potential jobs, bе very efficient in scheduling your time, and have
    good math skiⅼls for the рurpose of billіng and taxes.

  2. Mooie blog Sonja. Dank voor het delen van je verhaal. Prachtig hoe schrijven stimuleert tot meer schrijven. Ik blijf je schrijfkunst volgen. Benieuwd naar je verhaal.

Een reactie plaatsen

Uit- en aanvinken om een artikel van jouw blog te laten zien

%d bloggers liken dit: