Observeren naar hartelust

Observeren naar hartelust, dat kan prima op de camping

Vakantiebelevenissen deel twee: Het leven van een schrijver is zo gek nog niet

Ongegeneerd mensen observeren

Heerlijk vind ik het, mensen observeren. Ik weet dat ik lang niet de enige ben die dit leuk vind. Veel mensen vinden het een vermakelijk tijdverdrijf en voor schrijvers is het een meer dan plezierige noodzaak.
Zet mij op een terrasje aan een drukke winkelstraat waar ik ongelimiteerd mensen kan bekijken en ik heb de tijd van mijn leven.

Het juiste ritme te pakken krijgen

Ongegeneerd luister ik gesprekken af. Ik focus me op de manier waarop mensen praten. De intonatie, de snelheid, de hardheid van hun stem. Alles sla ik op. Ik observeer hoe mensen eruit zien, hoe ze zich gedragen, hun maniertjes, hoe ze zich bewegen. Het is niet alleen vermakelijk om te observeren, het is voor mij ook een bron van inspiratie. Hoe vaker je het doet, hoe meer je gaat opvallen. Het is onvoorstelbaar hoeveel je over mensen te weten komt door ze te bestuderen.

Waarschijnlijk is dit ook één van de redenen waarom ik kamperen zo leuk vind. De andere campinggasten zijn een bron van informatie. Nergens anders kun je zo ongegeneerd en zo lang mensen in verschillende omstandigheden observeren. Ik zie hoe ze nog slaapdronken en ongewassen, uit de tent of caravan richting toiletgebouw bewegen. De mens in zijn pure vorm.

Het is opmerkelijk hoe mensen zijn veranderd als ze eenmaal door de wasstraat zijn geweest. Het masker staat op, de puurheid is weg en het imago staat fier overeind.

Vroeg of laat gaan de maskers af

Het valt niet mee om dat imago dag in dag uit vol te houden. Je maakt deze tijdelijke buren op verschillende momenten van de dag mee en dat vaak ook nog meerdere dagen achter. Vroeg of laat valt iedereen  een keer door mand. Vanuit mijn campingstoel hoor ik hoe die keurige mevrouw kan vloeken als een ketter. Blijkt die zuurpruim helemaal te ontdooien als de kleinkinderen in de buurt zijn. Ik zie ook mensen die wel de hele dag zichzelf zijn. Mensen die niet eens meer moeite doen om zich van hun beste kant te late zien, dat zijn meestal niet de leukste figuren van de camping.

Zoals al eerder geschreven waren wij deze vakantie dus vooral omringt door bejaarden. Daar is natuurlijk niets mis mee. Het geeft alleen een andere sfeer en een ander ritme op de camping.

De joviale kampeerder

Vanonder mijn luifel observeer ik de joviale camperrijder. De wagen pal langs het pad geparkeerd. Iedereen die voorbij komt wordt hartelijk begroet en getrakteerd op smakelijke verhalen. Binnen een mum van tijd ben je op de hoogte van zijn trektocht, familiesituatie, arbeidsverleden en zijn favoriete voetbalclub. Hij maakt heel makkelijk contact. Vluchtig contact, want de volgende dag is hij al weer onderweg naar een andere camping.

De planner

Het echtpaar met de keurig onderhouden camper stond er al toen wij aankwamen. Luifel uitgedraaid, stevig verankerd met stormbanden en een overdadig aantal scheerlijnen. Welke orkaan ook over ons land trekt, die luifel gaat nergens heen. Tafel en twee stoeltjes keurig recht en in het midden onder de luifel. De geranium die voor het huiselijke gevoel moet zorgen staat ook keurig in het midden op een tafelkleedje, dat perfect past bij de gordijnen in de camper. Regelmatig kijkt mevrouw op haar horloge. Eten en drinken geschied ook op de camping keurig op schema.

De hovenier

Verderop zijn een opa en oma met hun kleinkinderen neergestreken. Ze hebben blijkbaar niet genoeg aan een plantje op de tafel. Rond de kampeerplaats staan al snel meerdere plantenbakken met uitbundig bloeiende planten. Tot mijn grote verbazing gaat de man na twee dagen met een elektrische grasmaaier aan de slag. Hij zal dit ritueel tijdens de elf dagen die wij op de camping doorbrengen meerdere keren herhalen. Ik ben blijkbaar meer dan alleen mijn föhn vergeten mee te nemen.

De drilsergeant

Tegenover de hovenier staat een echtpaar dat al op hoge leeftijd is. De man kromgetrokken door het leven, kruipt tergend langzaam achter zijn rollator over de camping. Zijn vrouw een lange statige vrouw is prima ter been. Zij straalt bitter weinig warmte uit. Na een blik op haar gezicht heb je accuut last van brandend maagzuur.

Ze zit in haar stoel voor de caravan terwijl haar man met een teiltje vuile vaat naar het toiletgebouw schuifelt. Hij doet er ruim een uur over. Zijn vrouw staat op en inspecteert zijn werk. Hij krijgt ongenadig de wind van voren.

“Weer niet goed! Weer niet goed.”
De arme man schuifelt verdrietig naar een hoekje van de tent en gaat daar op zijn rollator zitten, de rug naar zijn vrouw gekeerd.

Het valt op dat de arme man al het werk moet doen, broodjes halen, afval wegbrengen, afwassen. Hij doet er een eeuwigheid over. Zijn vrouw zit te wachten, te wachten tot ze hem kan laten weten dat hij het niet goed heeft gedaan.

“Weer niet goed! Weer niet goed.”
We zullen het hem nog vaak horen zeggen tijdens de vakantie.

Observeren is mijn sport

Ik luister en kijk. Ik sla het op, denk erover na en ik geniet. Wie weet welk van deze mensen ik ooit als personage in een verhaal kan gebruiken.

Het leven van een schrijver is zo gek nog niet.

Observeren naar hartelust
foto door S. Grinwis
Nergens anders kun je zo ongegeneerd mensen in verschillende omstandigheden observeren #schrijven… Klik om te Tweeten
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
41

2 gedachten over “Observeren naar hartelust, dat kan prima op de camping

Een reactie plaatsen

Uit- en aanvinken om een artikel van jouw blog te laten zien

%d bloggers liken dit: