Dave Grohl, The Storyteller, een boekbespreking

Dave Grohl, The Storyteller
Auteur:
Genre:
Published: 2021
Verbijsterend genoeg is mijn geheugen relatief ongeschonden. Ik heb al van kinds af aan de gewoonte om mijn leven niet bij te houden in maanden of jaren, maar in muzikale ontwikkelingen. Mijn brein herinnert zich specifieke momenten en plaatsen aan de hand van songs, albums en bands. Vanaf de radiozenders van de jaren zeventig tot aan alle microfoons waarachter ik heb plaatsgenomen, kan ik je op basis van de eerste maten van al die liedjes…

Laat ik nu niet bekend staan om mijn geweldige smaak of kennis van muziek. Mijn eerste boek van tweeduizendtweeëntwintig is dus een niet zo voor de hand liggende. Dave Grohl, The Storyteller kwam voorbij in mijn tijdlijn op Instagram. Daar komt wel meer voorbij maar dit keer trok het mijn aandacht. Het gevoel dat ik dit boek móest lezen was er direct en liet me ook niet meer los. Dat gevoel was zo sterk dat ik The Storyteller zelfs gekocht heb in plaats van gereserveerd bij de Bibliotheek.

De flaptekst

Verbijsterend genoeg is mijn geheugen relatief ongeschonden. Ik heb al van kinds af aan de gewoonte om mijn leven niet bij te houden in maanden of jaren, maar in muzikale ontwikkelingen. Mijn brein herinnert zich specifieke momenten en plaatsen aan de hand van songs, albums en bands. Vanaf de radiozenders van de jaren zeventig tot aan alle microfoons waarachter ik heb plaatsgenomen, kan ik je op basis van de eerste maten van al die liedjes die vanuit de speakers mijn ziel hebben beslopen antwoord geven op de vragen wie, wat, waar en wanneer. Of op basis van de liedjes die vanuit mijn ziel jouw speakers beslopen. De herinneringen van sommige mensen worden getriggerd door smaak. Bij anderen zijn het beelden of geuren. Mijn geheugen wordt aangestuurd door geluid dat wordt afgespeeld als een nog niet voltooide mixtape die staat te popelen om te worden gehoord. Hoewel ik nooit ‘spullen’ heb verzameld, verzamel ik wel momenten. In die zin trekt mijn leven dagelijks aan mijn ogen en oren voorbij. Ik heb geprobeerd in dit boek een aantal van die momenten zo goed mogelijk op te roepen. Deze herinneringen uit alle perioden van mijn leven staan uiteraard bol van muziek. Soms zijn ze nogal luidruchtig.

Draai de volumeknop open en luister

(scroll naar beneden voor de playlist)

Een anders dan anders boekbespreking

Boekbespreking

Waar dat gevoel, dat ik dit boek móest lezen, vandaan kwam? Ik heb werkelijk geen idee. Kan mezelf toch echt geen fan van Foo Fighters of zelfs maar Nirvana noemen. Ik begon dus met andere verwachtingen aan dit boek, dan een fan of een muziekliefhebber in het algemeen, zou hebben.
Om maar even te illustreren hoe beroerd mijn muziek kennis is.
In The Storyteller schrijft Dave Grohl over Lemmy.
Nu is de kans sowieso al klein, maar ik denk niet dat Dave Grohl en ik ooit vrienden zullen worden. Hij noemt Lemmy’s achternaam namelijk niet, want als je niet weet wie Lemmy is heb je niets in zijn buurt te zoeken zo schrijft hij.

Ik heb het maar even geGoogled want echt geen flauw idee.

De schrijfstijl van Dave Grohl

Zoals te verwachten valt van een songwriter heeft Dave Grohl een vlotte schrijfstijl en leest het boek makkelijk weg.
The Storyteller is niet zozeer een biografie maar meer een aaneenschakeling van anekdotes.
Aan de hand van die anekdotes vertelt hij hoe hij als kleine jongen droomde van een leven als muzikant en hoe hij uiteindelijk frontman is geworden van Foo Fighters. Die anekdotes worden wel zeer smakelijk, met humor en realiteitszin verteld. Zijn ontmoetingen en samenwerkingen met o.a. Iggy Pop, Paul McCartney, Tom Petty, Pat Banatar, AC/DC en heel veel anderen leveren stuk voor stuk smakelijke verhalen op. Inmiddels ben ik dus heel wat muziek kennis rijker.
Ik vond het vermakelijk om te lezen maar kan ik me heel goed voorstellen dat de fans op meer gerekend hebben.

Hoe de kleine Dave Grohl zijn passie ontdekt

Het boek begint bij het ontdekken van zijn liefde voor muziek. Hoe hij als kind al aan het “drummen” is op kussens in zijn kamer. Hoe zijn eerste en enigste drumles verloopt, waarbij zijn leraar hem een stukje voor drumt en vraagt of hij het na kan spelen. Enthousiast geeft de kleine Dave alles wat hij in huis heeft. De drumleraar is even stil en zegt dan: ‘Om te beginnen, je houdt de drumsticks omgekeerd vast.’
De lessen kosten dertig dollar per uur en dat geld is er gewoon weg niet. Het blijft bij die ene les.
Zelf zegt hij daarover dat het een zegen is geweest dat hij nooit les heeft gehad. Technisch gezien valt er op zijn drummen wellicht heel wat aan te merken, maar hij stopt zijn hele ziel en zaligheid in zijn spel. Dat hoor je dus terug en dat maakt dat hij en velen met hem, een geheel eigen geluid hebben.

Ik vond dat mooi om te lezen. Een van mijn grote onzekerheden bij het schrijven is dat, door mijn burn-out en psychose, mijn taalgebied is aangetast. Grammatica is soms net algebra voor me. Bezieling is volgens Dave Grohl vele malen belangrijker dan perfectie en dát is wat je boven de rest laat uitstijgen. Perfect drummen zonder die bezieling maakt geen muziek maar lawaai. Of zoals mijn muziekleraar ooit tegen me zei: ‘Sonja, je speelt de noten foutloos maar het is geen muziek.’

De liefde van Dave Grohl voor de muziek en hoe hij daar voor leeft, kun je één op één vertalen naar je eigen passie. In mijn geval dus het schrijven. Het hoeft niet perfect of volgens de regels. Het moet vanuit je hart komen, al je emoties, je ziel en zaligheid er in stoppen. Daarbovenop en wellicht het moeilijkste deel, in jezelf geloven. Die ingrediënten bepalen je succes. Niets meer en niets minder. Overigens is succes niet dat je door iedereen bewonderd wordt of dat je bakken met geld verdient. Succes is als je gelukkig bent in wat je doet.

Muzikant in hart en nieren

Zijn moeder, een lerares, heeft al snel door dat Dave autodidact is. Hij leert niet op school maar door het leven te ontdekken. Zij geeft hem die vrijheid. “Als je Italiaans wil leren ga dan maar naar Italië.” De nog erg jonge Dave trekt met een band, in een busje, het land door. Dat busje is lange tijd zijn thuis, levend van ongeveer zeven dollar per dag, jaagt hij zijn droom achterna.

In het geheel niet ontmoedigt door alle teleurstellingen, de honger en het ongemak grijpt Dave Grohl de kansen die hij aangeboden krijgt. Wijst hij met hetzelfde gemak uniek kansen af of creëert hij zijn eigen kansen.

Het is heel inspirerend om te lezen hoe hij zonder een noot te kunnen lezen zichzelf aanleert om muziek te begrijpen. Hij ziet muziek als lego stenen voor zich. Met die stenen kan je alles bouwen wat je maar wilt. Zijn gedrevenheid en zijn liefde voor de muziek maken dat hij mensen weet te raken met zijn muziek. Zelf zegt hij dat hij helemaal niet kan zingen, hij schreeuwt gewoon zijn emoties eruit.

Wat absoluut duidelijk wordt uit the Storyteller is dat Dave Grohl muzikant is in hart en nieren. Zelfs al zou hij er geen cent mee verdienen dan nog zou hij niets anders willen en kunnen doen.

Wat ik uit het boek gehaald heb is dat, het tegen de stroom in, najagen van je dromen zich op de een of andere manier altijd uitbetaald. Dave Grohl heeft in zijn leven keuzes gemaakt die niet logisch waren. Nee zeggen tegen Tom Petty om zijn vaste drummer te worden bijvoorbeeld. Niet kiezen voor de makkelijke weg of voor financiële zekerheid, letterlijk honger lijden omdat je gelooft in je droom. Dave Grohl beschrijft genoeg momenten waarop niemand hem kwalijk had genomen dat hij het bijltje erbij neer had gegooid. Zijn liefde voor de muziek won het keer op keer van de rede en het verstand. Ik kan niet anders dan diep respect hebben voor zulke mensen.

Moest ik dit boek nu echt lezen?

Zoals hierboven geschreven, het gevoel dat ik dit boek móest lezen was heel sterk aanwezig. Nu ik het uit hebt blijft de waarom vraag overeind. Om nu te zeggen dat ik levens veranderende inzichten heb gekregen zou heel overdreven zijn. Het borduurt voort op wat ik vanuit tweeduizendeenentwintig heb meegenomen. Je moet het gewoon doen. Hardop uitspreken van je doelen en verwachtingen en dan in actie komen. Kansen grijpen maar zeker ook kansen creeëren, idiote keuzes durven maken. Maar vooral geloven in jezelf.

Conclusie

Voor de fans en muziekliefhebbers levert dit boek leuke anekdotes op die een, zij het wat oppervlakkig, kijkje in het leven geven van een rockster. Voor mensen zoals ik zijn vooral de thema’s van de verhalen leuk om te lezen. Het is een prima boek om het begin van het nieuwe leesjaar mee te beginnen.


De playlist van The Storyteller

2 gedachten over “Dave Grohl, The Storyteller, een boekbespreking”

  1. Heerlijke review! Vooral omdat je geen grote bewonderaar van Dave bent. Ik probeer mensen al jaren te vertellen dat hij een leuk mens is van binnen. Rockster of niet.

    Ik moet nog aan het boek beginnen, maar hij ligt al binnen handbereik, zodat ik af en toe maar hem kan kijken. (ik ben stiekem een beetje verliefd op Dave)

    Beantwoorden
    • Goedemorgen Johanneke, allereerst van harte welkom hier op Schrijfhart, leuk om elkaar ook buiten Instagram te ontmoeten en dank je wel voor je reactie uiteraard. Dave Grohl is een hele sympathieke en leuke man. Hij is gepassioneerd én heeft humor, laten dat nu net de ingrediënten zijn die ik heel aantrekkelijk vind in mensen. Dus die verliefdheid snap ik helemaal. Het boek is heerlijk om te lezen dus niet te lang laten liggen, zou ik zeggen.

      Beantwoorden

Plaats een reactie

error: Beveiligingswaarschuwing