Schrijfvrienden: Sonja ziet Michiel en vice versa

Schrijfvrienden: Sonja ziet Michiel en vice versa

Schrijfvrienden

Tijdens de vakantie heb ik één van mijn meest dierbare schrijfvrienden, Michiel Geurtse ontmoet. Hoe dat gegaan is kun je hier lezen:

Vakantiepret

Na alle verbouwingsstress waren (v)echtgenoot en ik aan vakantie toe. Na wat passen en meten konden we 11 hele dagen er tussenuit, we moesten alleen nog iets boeken. Dat bleek lastiger dan gedacht. Wij hebben een caravan van een royaal formaat. Neem de gemiddelde caravan, verdubbel de lengte en voeg nog wat in de breedte toe en dan kom je aardig in de richting. Het wil dus nog wel eens gebeuren dat we niet op de campingplaats passen, ze zitten blijkbaar niet overal op van die patsers te wachten. Dan hebben we ook nog een hond, een flinke hond en die is ook niet overal welkom. Omdat we ook nog eens op woensdag willen arriveren en op zondag vertrekken werd de keuze nog lastiger. Het oorspronkelijke plan was Noordwijk, we kwamen uiteindelijk in Denekamp terecht. Eerst had ik het nog niet door, het kwam me wel bekend voor, Denekamp. Waar kende ik dat toch van?

Tante Bets bemoeit zich er weer eens mee

Ineens zo’n helder aha-moment, daar woont Michiel.

Eerlijk gezegd heb ik geen idee wie van ons tweeën het eerste contact heeft gelegd. Wat ik wel weet is dat we vanaf het eerste moment een klik hadden. Zijn schrijfstijl, zijn gevoel voor humor, zijn kritische doch positieve maar vooral unieke kijk op de wereld om hem heen, ik kan het enorm waarderen. We hebben regelmatig virtueel de slappe lach, waar we dan met behulp van smiley’s uitdrukking aangeven. Soms alleen een reactie op elkaars blog of Instagram account. Regelmatig Twitter contact, chatsessies via Messenger, we weten elkaar feilloos te vinden. Meestal is het een hoop ongein, maar soms hebben we ook een serieus gesprek, net als vrienden in het “echte leven” hebben. Daarom reken ik Michiel tot een van mijn dierbaarste schrijfvrienden.

Toen ik het dus door had dacht ik meteen aan koffie, terrasje en een hoop lol.

Die blije, spontane ideeën worden bij mij vrijwel meteen de kop ingedrukt door mijn angstige alter ego, door mij ook wel aangeduid met tante Bets.

Is dat wel zo’n goed idee? Denk je nu echt dat die man daarop zit te wachten? Wat nou als hij denkt dat je zo’n rare stalker bent? Straks is het helemaal niet gezellig en ben je een goede vriend kwijt. Wat….

Echt om knettergek van te worden. Gelukkig leer ik steeds beter om tante Bets te negeren. Ik verzamelde al mijn moed en tikte, uiterst voorzichtig een berichtje.

Schrijfvrienden En toen…

Plopte er een berichtje op mijn telefoon.

‘Hoi schrijfvriendje, ik heb een vraagje waar je dus ja of nee op mag zeggen. Beloof dat ik niet boos wordt als het onverhoopt nee zal zijn.’

Tja, daar kon ik maar één antwoord gevat op geven.

Nee, natuurlijk.

 Fijn hoor zulke schrijfvrienden

Tja wat zal ik zeggen. Andersom had ik precies hetzelfde gedaan. Terwijl ik van schrik en ellende het vervolgbericht delete, komt er een nieuw bericht van Michiel binnen. Wederom kort en krachtig:

Lol.

Schrijfvrienden Zeker wilde ik mijn schrijfbuddy Sonja wel eens zien

We gaan best al een tijdje mee zo op de digitale wereld, dus dit was een mooie kans om elkaar eens in het echt te zien.

 

We spraken een dag, een tijd en een plaats af. Net als voor een blinddate moesten we nog even overleggen hoe we elkaar zouden herkennen.

Ik was de vrouw met raar haar (föhn vergeten mee te nemen) maar met leuke man en dito hond aan mijn zijde. Hij met korte broek, zonnebril en ook met raar haar.

Schrijfvrienden Terrasje Denekamp

Ik neem mijn man en mijn hond mee, las ik op haar laatste berichtje. Oké, dacht ik, ze heeft dus dubbele bewaking bij zich. Daar gaat mijn knuffel. Want ik weet natuurlijk niet hoe de bewakers daar op reageren. Straks heb ik hem in mijn broekspijp hangen! En die hond ook! Dat ook nog zo vlak tegenover mijn werk (gemeentehuis is tegenover terras), is dat niet echt goed voor mijn zorgvuldig opgebouwde image als ‘lief’.

 Ondanks het spreekverbod bemoeide tante Bets zich er toch weer mee

Hoe zou dat gaan met de ontmoeting? Hoe gaan we elkaar begroeten? Alleen een hand is ook zo formeel, elkaar meteen om de nek vliegen wellicht wat te veel van het goede. Wat als het gesprek niet lekker op gang komt?

Schrijfvrienden Daar liep zij…

Met haar en al in de war. Precies zoals omschreven. Geheel föhnloos met man kwam zij op me af. De hond voorop. Die kon ook wel een föhn gebruiken. Zelf nog twijfelend of ik wel een knuf kon geven, had Sonja me al omklemt en ik kreeg drie dikke zoenen. Ik checkte vlug mijn broekspijpen. Deze bleven man en hond vrij, wat mij genoeg moed gaf om drie zoenen terug te geven.

 

Het bleken dus allemaal onterechte zorgen. Vanaf het moment dat we elkaar zagen ging het eigenlijk vanzelf.

 

Schrijfvrienden

 Met man en hond

Het werd een gezellige ochtend die veel te snel voorbij ging. Af en toe had ik wel een beetje medelijden met haar man, die vaak niet tussen ons beide kwam. Van nood liep hij dan maar een paar rondjes met de hond. Die enkele keren dat hij wel ertussen kwam, kreeg ik leuke verhalen te horen over Sonja, wat mij weer een mooi nieuw hilarisch beeld van haar gaf. Ik noem alleen maar mobiele pashokjes en je weet genoeg. Een paar bakken koffie later en vooral vele anekdotes later, moesten we weer afscheid nemen. Echter niet zonder een selfie! Dat hoort er toch wel een beetje bij in het digitale tijdperk.

We gaven elkaar een big hug en mijn voorheen alleen digitale vriendin verdween met man en hond in het mooie dorpje Denekamp… en verscheen drie seconden later op mijn app.

Het was leuk! Las ik. En dat was het ook.

Schrijfvrienden: Sonja ziet Michiel en vice versa
foto door M. Geurtse

Meer zien van Michiel? Dat kan hier


Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
1

3 gedachten over “Schrijfvrienden: Sonja ziet Michiel en vice versa

Een reactie plaatsen

Uit- en aanvinken om een artikel van jouw blog te laten zien

%d bloggers liken dit: