Schrijver, de tijden zijn veranderd

Zeventien januari plaats ik een vrolijke foto van mijzelf op Instagram. Ik zat die dag goed in mijn vel en ik had mijn planning keurig op orde. Dat was ook meteen de strekking van wat ik bij de foto schreef. Ik kon met een gerust hart het weekeind in.

Er komen wat likes binnen, altijd leuk maar er komen ook persoonlijke vragen. Hoe ik dat precies doe met die blogplanner en het inplannen van Instagram foto’s en waar ik toch steeds weer de inspiratie vandaan haal? Vragen waar ik zo goed en eerlijk mogelijk antwoord op probeer te geven.

Schrijven is een ambacht, een creatief proces en dat verloopt niet altijd volgens een vaste dagindeling. Schrijven is ook een eenzaam gebeuren. Tenminste dat was het, want de tijden zijn veranderd.
Het beeld van de excentrieke zonderling, die in een kamertje, dat blauw staat van de rook, het ene glas whiskey na het andere naar binnen giet, om vervolgens de ene prachtige zin na de ander op papier te zetten strookt niet met de werkelijkheid. Misschien dat dit ooit in meer of mindere mate gebruikelijk was, tegenwoordig is dat het zeker niet meer.

Nog altijd schrijf ik alleen, op mijn schrijfkamer of buiten de deur als het zo uitkomt. Het is mijn idee, mijn verhaal, het zijn mijn woorden die de zinnen en uiteindelijk het verhaal vormen. Er is geen wekelijks arbeidsoverleg, geen netwerkborrel, geen vergadering waar schrijvers met elkaar van gedachten wisselen.
Wat dat betreft ben je inderdaad op jezelf aangewezen.

Maar de tijden zijn veranderd. Lang, lang geleden toen Facebook en Twitter nog echt sociaal en leuk waren, heb ik daar andere schrijvers leren kennen. Ik verzamelde mijn eigen groepje collega schrijvers om me heen en tot op de dag van vandaag heb ik daar contact mee. We delen ervaringen, ideeën, vragen advies, corrigeren elkaars teksten, geven een peptalk of opbouwende kritiek en hebben lol. Dat is het mooie van deze tijd, dat we via het internet een behoorlijke afstand kunnen overbruggen en een stuk minder eenzaam in het schrijven zijn dan vroeger.

Sociale Media, website en een blog zijn ook ideaal om met lezers in contact te komen. De schrijver van vroeger werkte in alle eenzaamheid aan een verhaal. Zodra het verhaal af was moest de schrijver een uitgeverij, krant of tijdschrift zien te vinden die het wilde publiceren. Als dat allemaal was gelukt, was de schrijver klaar en kon aan het volgende verhaal beginnen. De verkoopcijfers en misschien een recensie in de krant waren de feedback waar de schrijver het mee moest doen.

Gelukkig de tijden zijn veranderd. De schrijver van nu heeft vele mogelijkheden om met lezers in contact te komen. Publiceren kan nog altijd door met je verhaal te leuren bij uitgeverijen maar de schrijver is er niet meer afhankelijk van. Uitgeven in eigen beheer, publiceren op je eigen website, je eigen blog bijhouden. De moderne schrijver heeft het zelf in de hand.

Alleen maar voordelen dus die veranderde tijden? Nee uiteraard niet, alles heeft een keerzijde. De schrijver van vroeger kon zich in alle rust en stilte compleet overgeven aan het verhaal. Teruggetrokken uit het publieke leven tot het verhaal klaar was.
De moderne schrijver heeft het druk met zichtbaar zijn. De website moet bijgehouden worden. Elke week moet er minstens een nieuwe blog verschijnen. Instagram vraagt dagelijks om nieuwe foto’s. Die moeten wel origineel zijn en voorzien van een pakkend stukje tekst. Er moet volop geliked en gereageerd worden want bij te weinig interactie van de kant van de schrijver zak je weg in het moeras van de ontelbare nieuwe berichten.

De schrijver van nu is bezig met SEO, search engine optimalistion, het schrijven van pakkende Twitterberichten, fotograferen, IG captions bedenken, het maken van story’s. Lezen, likes en commenten op andermans berichten. Volgt daarnaast nog een cursus om alles uit IG te halen, en passant nog een workshop pakkende headers schrijven. Denkt na over een nieuwe call to action en moet dringend op inspiratieretraite bij voorkeur in het buitenland.
De moderne schrijver is een Social Media wonder dat nauwelijks meer tijd heeft om mooie verhalen te schrijven.

Ik neem nog maar eens een slok van mijn koffie, steek een chupa chups in mijn mond en staar naar mijn scherm. Waar zal ik het komende week eens over gaan hebben?

Hoe zegt de schrijver 'Ik houd van jou'?
De ontmoeting met een van mijn online schrijfvrienden

websites van een paar van mijn schrijfvrienden:
Michiel Geurtse
Mies Huibers
Tjeerd Langstraat
Ellie Schmitz

0 0 stem
Artikelbeoordeling
Inschrijven
Abonneren op
guest
6 Reacties
nieuwste
oudste meest gestemd
Inline Feedbacks
Bekijk alle reacties
6
0
Ik hoor graag wat je ervan vindt, laat van je horenx
()
x
%d bloggers liken dit: