Treinverhalen

Met de trein reizen doe ik slechts een paar keer per jaar. Meestal hangt daar een weekendje weg aan vast. Dit keer zou ik echter in één dag op en neer gaan. Het beloofde een bijzonder leuke dag te worden dus ik had er echt zin in. Voor dag en dauw stond ik op en mengde mij tussen de forenzen.

treinverhalen
foto door S. Grinwis

Nu lees ik al een tijdje met veel plezier de Perrongelukjes van Marcel Rutten. Hij schrijft met veel smaak over bijzondere ontmoetingen en observaties tijdens zijn vele treinreizen. De lange reis die ik voor de boeg heb lijkt mij dus een mooie gelegenheid om ook eens mooie treinverhalen te schrijven.

Zoals gezegd begint mijn reis dus tussen de forenzen. Mijn medereizigers hebben veelal dopjes in de oren en de blik strak gericht op hun telefoon. Een enkeling zit met de krant opgetrokken als een gordijn tussen hen en de rest van de reizigers. Op schrijfgebied lijkt er vooralsnog niet veel te beleven.

De overstap op het Centraal station biedt echter weer nieuwe kansen. Tegenover mij komt een oudere, charmante dame met een leuke twinkeling in de ogen zitten. Niet veel later gevolgd door een jonge man met baard en een knotje bovenop zijn hoofd. Deze hipster kijkt me doordringend aan, knipoogt vriendelijk en gaat vervolgens naast de oudere dame zitten. Naast mij laat een aantrekkelijke jonge vrouw zich met een diepe zucht op de stoel zakken.

De hipster heeft inmiddels een boek uit zijn tas gehaald en begint te lezen. De jonge vrouw zucht nog maar eens en sluit haar ogen. Ik vestig mijn hoop daarom op de oudere dame. Tevergeefs, terwijl de trein in beweging komt begint ze driftig op haar telefoon te tikken. De jonge vrouw naast mij is verkouden, regelmatig haalt ze, zeer onsmakelijk, haar neus op.

Blijkbaar ben ik niet de enige die zich hier aan stoort. De hipster kijkt op van zijn boek en ziet ongetwijfeld de ergernis op mijn gezicht. Een onweerstaanbare grijns en een knipoog volgen om me te laten weten dat hij het ook niet zo aantrekkelijk vindt. Ik grijns terug en hij duikt weer in zijn boek.

Veel meer interactie is er tijdens het vervolg van de reis niet gekomen.

Mooie treinverhalen schrijven is blijkbaar zo simpel nog niet. Gelukkig kan ik nog in de herkansing bij de terugreis.

treinreizen
foto door S. Grinwis

 

 

 

 

 

 

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
41

4 gedachten over “Treinverhalen

    • Dank je Michiel,

      Hoewel ik mezelf er ook veel te vaak schuldig aan maak, vind ik het jammer dat we vaak zo druk zijn met Social Media dat we bijna geen oog meer hebben voor de mensen om ons heen. Ik heb door Social Media echt hele leuke mensen leren kennen ;), maar ik wil toch ook nog contact hebben met mensen in real life ;).

Een reactie plaatsen

Uit- en aanvinken om een artikel van jouw blog te laten zien

%d bloggers liken dit: