Vakantie langs de Romantische Strasse, deel 1

Voor de vakantie was het weer erg vol in mijn hoofd. Zo vol dat schrijven niet echt meer lukte. Prikkels en emoties komen sneller binnen dan dat ik ze kan verwerken. Het is lastig om dan de rust in mezelf te vinden om te schrijven. Ik sta in een te hoge versnelling, zo kan ik niet op gang komen. Het is een bekend verschijnsel. Eerst moet ik tot stilstand komen en dan kan ik voorzichtig schakelen en gas geven.

Op onze eerste vakantie stek is er geen afleiding door de Sociale Media, want geen wifi. Geen 4G nee zelfs geen 3G. We moeten het doen met een zeer trage, haperende internetverbinding. Wachten op mailtjes die binnenkomen of de berichtjes van WhatsApp duurt lang. Veel te lang en ik haak gefrustreerd af. Geduld is bij mij, door gebrek aan oefening, een eigenschap die verloren is gegaan.

Dit dorpje hanteert haar eigen tijd, alles lijkt hier net even wat trager te gaan. De rust en de ruimte die ik nodig heb om te schrijven zijn hier in royale mate aanwezig. Nu nog de rust en ruimte in mijzelf vinden.

Terwijl ik probeer de stilte in woorden te vangen en mij concentreer op de rust, merk ik steeds meer geluiden op. Het water van de Tauber stroomt klaterend vlak langs mijn campingstoel. Gefascineerd luister ik naar de diversiteit aan vogelzang. Hoe langer ik luister hoe meer ik hoor. Gezoem van insecten, ritselen van het gras. Op een zeker moment meen ik zelfs de vleugelslag van de libelle te kunnen waarnemen.

Eindelijk krijgt de vakantie grip op me.

De Tauber heeft een variabel ritme, misschien door het passeren van vissen of rivierkreeftjes, wie zal het zeggen? Het internet mis ik steeds minder, vergeet mijn telefoon op te laden en ik schrijf. Ik schrijf mezelf en mijn pennen leeg. Mijn pols doet zeer en ik krijg kramp in mijn vingers. Alle ballast vloeit van mijn hoofd via mijn arm naar buiten. De woorden stromen uit mijn pen. In een gestaag ritme, met hier en daar wat variatie, want af en toe komt er een libelle voorbij.

foto door S. Grinwis

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

6 gedachten over “Vakantie langs de Romantische Strasse, deel 1”

    • Dank je Mies,

      Het is zeker belangrijk om rust te vinden voor een ADD’er zoals ik blijft dat een strijd. Het gaat en komt in golven. Schrijven blijf ik doen hoor, dat is te leuk om te laten schieten.

      Beantwoorden
  1. Wat heb je dat goed verwoord, veel van jezelf laten zien Sonja, mooi! Fijn dat je uiteindelijk in de rust-modus kwam. Hopelijk heb je genoeg kunnen opladen om de dagelijks dingen weer het hoofd te kunnen bieden. De eerste 3 alinea’s zou ik zelf kunnen schrijven, mijn hoofd ook te vol, geen rust en ruimte Meer over er nog iets moois van te maken op papier. Fijn dat je er weer bent!!

    Beantwoorden
    • Dank je Ellie,

      Het doet me oprecht goed dit berichtje. De vakantie was heerlijk en ik heb veel inspiratie opgedaan. Eenmaal thuis kwam er een toch weer een hoop op me af. Met mijn verstand kan ik het allemaal prima beredeneren maar mijn gevoel gaat ongemerkt toch met me op de loop. De twijfel slaat toe en dan is het extra fijn om te lezen dat er toch nog mensen blij zijn dat ik er weer/nog ben. Dus dit keer een extra dank je wel.

      Beantwoorden

Plaats een reactie

%d bloggers liken dit: