Twijfel

Twijfel, een zeer kort verhaal ZKV

een zeer kort verhaal Het licht van de straatverlichting weerspiegelt in de natte straat. De troosteloosheid nog eens extra benadrukkend. ‘Waar wacht hij nou op?’ “Waarom staan we nog steeds stil?” Het komt er scherper uit dan mijn bedoeling is. “Weet niet, ik twijfel.” “Je weet niet hoe je de auto moet starten? Je twijfelt …

Lees verderTwijfel

Bonus/Malus

bonus/malus

Het paaltje staat, als een opgestoken middelvinger, fier overeind. Extra zuur dat ik, net voordat ik instapte, al had bedacht dat het echt wat voor mij zou zijn om er tegenaan te rijden. Ik ben en blijf nu eenmaal een klungel. De afdruk in mijn bumper laat niets aan de verbeelding over. Een overduidelijke afdruk van …

Lees verderBonus/Malus

Als je niet luistert naar je beschermengel is het je eigen schuld

Als je niet luistert naar je beschermengel is het je eigen schuld

Het is altijd veel makkelijker om de schuld bij de ander te leggen, dan hoef je namelijk niet stil te staan bij je eigen aandeel. Niet na te denken over je eigen verantwoordelijkheid.

Ik weet nog dat ik hem de eerste keer zag. Hij liep aan de overkant van de straat. Smoezelige jas, vet en te lang vlassig haar, broodmager, een verwilderde blik in de ogen.

Lees verderAls je niet luistert naar je beschermengel is het je eigen schuld

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
82

Stenen van troost

stenen van troost

Aandenken

“De rivier is kalm vandaag.”

Rietje bekijkt de stenen van troost in de rivierbedding en zoekt een mooi exemplaar uit. Soepeltjes buigt ze voorover en raapt haar “aandenken” op. Ze bekijkt de nieuwe aanwinst met een glimlach en laat de steen dan in haar zak glijden.

De rivier toont, als een spiegel, haar visie op de stad. Slechts hier en daar verstoort een rimpel het perfecte plaatje.

Ze houdt van de rivier. De geur, het geluid, de stroming. Het zorgt voor de rust waar ze zo naar verlangt. Niets moeten, geen verwachtingen. Alleen maar er zijn, meer niet.

Lees verderStenen van troost

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
31

De dag dat ik mijn zoon verloor

Kort verhaal: De dag dat ik mijn zoon verloor

Aan de bar zit een man zwijgend ijsklontjes in zijn glas rond te draaien. Hij neemt de term, aan de bar hangen, wel erg letterlijk. De barman haalt met een nors gezicht een doekje over de flessen sterke drank. Het geluid van ronddraaiende ijsklontjes versterkt de lege stilte die in het café hangt. Ik voel me erg ongemakkelijk. Ik ben geen …

Lees verderDe dag dat ik mijn zoon verloor

Sergey Romanov, deel 7: de Afsluiting

Sergey Romanov

Haar ogen gezwollen en haar huid nog vlekkerig van een nacht vol tranen, het lijkt niemand in de metro op te vallen. Nova kijkt of ze Sergey Romanov ziet in de coupé. Ze wil die envelop hebben, zo snel mogelijk. Haar vader was nooit meer thuis gekomen. Het voorarrest werd keer op keer verlengd tot aan …

Lees verderSergey Romanov, deel 7: de Afsluiting

Zelf ben ik ook enthousiast over deze tekst daarom zit er ook copyright op! Vraag gerust naar mijn tarieven als je mijn teksten wilt gebruiken