Waarnemen met nieuwe ogen

Een ochtendmens ben ik absoluut niet, toch sta ik zonder mopperen op als om 03.00 uur de wekker afgaat. De opwinding over de trip die we gaan maken is groter dan mijn ochtendhumeur. Snelle douche, laatste spullen in de koffer. Nog een keer controleren of we alle papieren hebben en dan gaan we, richting Schiphol.

Het is zo onwerkelijk dat het alweer vijfentwintig jaar geleden is dat we elkaar het jawoord gaven. Wat waren we jong en naïef. Oprecht beloofden we voor altijd samen te blijven en voor elkaar te zorgen in goede en in kwade dagen, maar hadden eigenlijk geen flauw benul waar we ja tegen zeiden.  We wisten alleen dat we samen oud wilde worden.

Vanuit het vliegtuigraam zie ik de zon opkomen. Verder is er niet zo heel veel te zien. Boven en onder ons zijn er dikke witte wolken en er is ook nog een dikke mist. De zon breekt door de wolken en dat geeft een erg mooie sfeer, ik besluit er wat foto’s van te maken.

We landen in een zonovergoten Rome en ik ben nog maar net de slurf uit gelopen als mijn telefoon gaat. Het is onze chauffeur die laat weten dat hij in de parkeergarage staat en zo snel mogelijk naar het verzamelpunt komt. Wow een Italiaan die zowaar op de afgesproken tijd komt opdagen, dat is nog eens een goed begin van de vakantie. Keurig netjes worden we bij het hotel afgeleverd en na het achterlaten van onze bagage beginnen we met het verkennen van de omgeving. Er is zoveel te zien en te ontdekken dat we ongemerkt uren hebben rondgelopen. Om half zeven ploffen we moe op bed met het idee even een uurtje te rusten en daarna wat te gaan eten. De volgende ochtend worden we pas weer wakker. Twaalf uur achter elkaar hebben we geslapen. Goed uitgerust zitten we aan het ontbijt.

Rome is een en al geschiedenis en verhalen.

Genietend van alles wat we zien, lopen we heel wat kilometers en ik maak heel veel foto’s. De heerlijke koffie, de high-lights, de sfeer, het fantastische eten maar vooral de tijd samen, het is een geweldige reis. Na een week keren we doodmoe en vol van alle indrukken huiswaarts.

Waarnemen met nieuwe ogen

Eenmaal thuis scrol ik door de enorme hoeveelheid foto’s. De foto die ik vanuit het vliegtuigraam heb gemaakt bekijk ik ineens met andere ogen. Het is zo’n mooi beeld van ons huwelijk. Toen we elkaar het jawoord gaven hadden we geen idee wat ons allemaal te wachten stond. Onze toekomst was ook in nevelen gehuld. We hebben heel veel goede maar ook zeker kwade dagen gekend. Het had ons uiteen kunnen drijven maar dat is niet gebeurd, we zijn door de moeilijkheden heen altijd een team geweest. Wat de toekomst nog voor ons in petto heeft is ook nog in nevelen gehuld. Optimistisch zie ik dat tegemoet. De zon breekt altijd weer door de wolken heen en samen redden we het wel.

Vijfentwintig jaar geleden was het plan om samen oud te worden, dat plan staat nog steeds als een huis.

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
82
avatar
3 Comment threads
3 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
4 Comment authors
Sonja GrinwisH.B. van oostMies HuibersEllie Schmitz Recent comment authors
  Subscribe  
Abonneren op
H.B. van oost
Gast
H.B. van oost

Zoals altijd, met gevoel geschreven

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Mies Huibers
Gast

Mooi. Het stukje en het feit dat jullie het gerooid hebben in goede en slechte tijden. (sprak hij – na bijna veertig jaar samenzijn –… Lees verder »

Ellie Schmitz
Gast

Wat heerlijk voor jou en je man zo te hebben genoten, Sonja. Ik wens jullie nog vele gelukkige jaren toe. ‘Op’ naar 30 jaar samen,… Lees verder »

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Zelf ben ik ook enthousiast over deze tekst daarom zit er ook copyright op! Vraag gerust naar mijn tarieven als je mijn teksten wilt gebruiken
%d bloggers liken dit: