blind-date

Waarom een blind-date dus geen goed idee is

Wikken en wegen

De kaarsen branden en de thee staat te trekken. Mijn favoriete M&M’s wachten in een schaaltje ernaast. Mijn nieuwe warme plaid ligt uitnodigend te wachten tot ik er onder kruip. De feel-good film be gint over een paar minuten, ik ben er klaar voor. Jammer genoeg wordt de gezellige rust wreed verstoord door de telefoon.
‘Hoi met mij, hoe is het? Zeg op mijn feest heb jij met Wik staan praten en je hebt behoorlijk wat indruk op hem gemaakt en nou vroeg hij om jouw telefoonnummer, want hij wil met je afspreken. Dat lijkt me een goed idee hoor want het is echt een hele leuke vent, helemaal jou type, dus wat denk je ervan?’

Daar gaat mijn rustige film avondje.

‘Hoi Rinske, ik was net van plan om een film te gaan kijken. Kan ik je hier morgen even over terugbellen?’
‘Zoveel tijd kost het toch niet om ja te zeggen?’
‘Ik kan me die hele Wik niet herinneren en eerlijk gezegd heb ik ook helemaal geen zin in afspraakjes.’ Even blijft het stil in mijn oor, heel even maar.
‘Lieve schat, ik weet dat je vorige relatie een ramp was en die daarvoor trouwens ook, maar er bestaan ook leuke mannen, en Wik is zo’n leuke man. Ik geloof echt dat jullie het heel goed samen kunnen vinden.’ ‘Sorry Rinske, ik heb er echt geen zin in, een blind-date is echt niets voor mij.’

Ze dringt gelukkig niet verder aan. We kletsen nog wat na over het feest en spreken af om binnenkort samen te gaan winkelen. Ik heb alleen de eerste minuten van de film gemist. Ik lig heerlijk onder mijn plaid op de bank en neem een slok van de inmiddels sterke thee. Ik kan mijn aandacht niet bij de film houden,steeds weer dwalen mijn gedachten af naar het verjaardagsfeest van Rinske. Wie die Wik is, ik heb echt geen idee. Hij heeft in ieder geval geen indruk op mij gemaakt. Ik heb met heel veel mensen staan praten die avond, mannen en vrouwen. Ik kan alleen Guus nog levendig voor me halen, die had wel indruk gemaakt. Guus vertelde met zeer veel passie over zijn hobby. Hij prepareert dode dieren die hij vindt langs de weg. Inmiddels heeft hij meer dan 150 exemplaren bij hem thuis staan, kikkers op sterk water, maar ook een opgezette egel. Ik gun iedereen zijn hobby, maar er zijn grenzen, bah.

Het is een mooie herfstdag en er zitten veel meer mensen op het terras. Voorzichtig neem ik een slok van mijn cappuccino, ik probeer een melk-snor te voorkomen.
‘Is het echt alweer een maand geleden?’
De hoog opgetrokken wenkbrauwen verraden haar verbazing.
‘Ja 30 jaar en één hele maand oud, we spreken vanaf nu dus over 30+.’
Rinske veegt een lok uit haar gezicht en grijnst.
‘Het was mijn leukste verjaardagsfeest ooit, zo beroerd kan 30+ dus niet zijn.’ ‘We zijn goed geslaagd hè?’ ‘De winter kan komen, wij zijn er klaar voor.’
Ik leun tevreden achterover en probeer zoveel mogelijk te profiteren van de laatste zonnestralen. De komende tijd wordt er alleen nog maar regen verwacht.
‘Heb jij nog nagedacht over die date met Wik?’
Binnen een seconde zit ik weer recht overeind.
‘Hoe bedoel je? Ik heb toch duidelijk gezegd dat ik geen blind-date wilde, met wie dan ook?’

Ze neemt een slok van haar koffie. Haar ogen strak op mij gericht, een bijna onhoorbare zucht, weer een slok koffie.
‘Eerlijk zijn mop, je hebt er echt wel over nagedacht, ik ken je toch.’
Ze heeft gelijk, ik heb er aan gedacht, vaak zelfs, maar dat ga ik natuurlijk niet toegeven.
‘Weet je Addy? Ik zie Wik elke maandagochtend tijdens het teamoverleg. Elke keer vraagt hij naar je, hij is echt helemaal smoor op je.’
Ik weet even niet wat ik moet zeggen, blijkbaar is dat ook niet nodig want Rinske heeft nog meer te vertellen.
‘Hij vindt je waanzinnig mooi maar hij is vooral onder de indruk van je humor.’
‘Mijn humor?’
Ik ben geen pessimist of zo, maar ik sta toch ook niet bekend als iemand bij wie je het in je broek doet van het lachen.
‘Ja mop, volgens hem ben je een onderhoudende en intelligente vrouw en daar houdt hij wel van.’

Mijn ex-vriend had duidelijk een iets andere kijk op mij. Het is fijn als je vriend je “een lekker ding” vindt maar als je steevast wordt voorgesteld als
‘Dit is mijn vriendin, Adyna, stomme naam, maar echt ge-wèl-dige tieten’
dan is dat best een beetje gênant. Hij heeft me zo zelfs voorgesteld aan zijn ouders, dat verklaart ook meteen het ex gedeelte in dit verhaal.

‘Hoe ziet hij er eigenlijk uit?’
Ze denkt dat ik die triomfantelijke grijns niet gezien heb, maar ik ken haar minstens zo goed als zij mij kent.
‘Hij heeft donkere krullen, en volgens mij amberkleurige ogen, een bril. Ik denk zo’n 1.85 lang en een normaal postuur. Hij is rond de 35 jaar.’
‘Het klinkt als zo’n signalement bij Opsporing verzocht.’
Ik denk even na, maar er komt geen beeld naar boven, ik kan me hem echt niet herinneren. Rinske wenkt de ober en vraagt om de rekening.
‘Je zou die blik in zijn ogen eens moeten zien als hij het over je heeft, zijn stem moeten horen als hij verteld hoeveel moeite het hem kostte om die losse lok niet om zijn vingers te winden. Hoe hij zich moest beheersen om je niet te zoenen. Hij baalt er enorm van dat hij niet elk woord dat je hebt gezegt heeft onthouden, hij was zo afgeleid. Bij elke beweging die je maakte, bij elke klank van je stem, steeds als hij een vleugje van je parfum opsnoof dacht hij; zij is het, zij en niemand anders. Ik heb hem nog nooit zo meegemaakt en ik ken hem al jaren. Het is echt een hele leuke man, anders zou ik toch niet zo aandringen.’
Eerlijk is eerlijk, ik voel me best een beetje gevlijd. Ik begin nu toch wat te twijfelen. We lopen nog een laatste rondje door de stad en ik trakteer Rinske en mezelf op een doosje bonbons van de chocolaterie voor we naar huis gaan.
‘Dus ik mag hem je nummer geven?’
De onschuldige blik en haar hoopvolle stem maken me aan het lachen.
‘Nee Rins, doe maar niet. Ik wil niet van de ene relatie naar de andere gaan. Voorlopig blijf ik even alleen.’ We knuffelen even, ik stap op de fiets en Rinske stapt in haar auto.

De kaarsen branden en de thee staat te trekken. De bonbons liggen op een bordje en bovenop mijn warme plaid ligt de “nieuwe Chantal van Gastel” ongeduldig op me te wachten. Ik plof op de bank, kruip onder de deken en ik wordt wéér ruw gestoord door de telefoon. Mijn besluit om het gewoon te negeren houdt niet lang stand. Geïrriteerd neem ik op.

‘Hoi, je spreekt met de liefde van je leven.’
‘Sorry, met wie?’
‘Met Wik, je weet wel, van dat feest bij Rinske.’
Ik ben sprakeloos. Mijn hersenen proberen nog wel een zinnig antwoord te formuleren maar ik ben helemaal overdonderd.
‘Hé, hallo, ben je er nog?’
‘Ik ben er nog, maar ik ben nogal verbaasd dat je mij belt. Ik had namelijk heel duidelijk tegen Rinske gezegd dat ze mijn nummer niet aan je mocht geven.’
Dat heb ik toch duidelijk, heel duidelijk aangegeven? Ik voel dat ik nu zelfs boos begin te worden.
‘Dat heeft ze me inderdaad gezegd, maar ik heb al mijn charmes in de strijd gegooid. Geloof me daar heb ik meer dan genoeg van. Na behoorlijk wat aandringen van mijn kant, zag ze in dat ze gewoon geen andere keus had.’
‘En je denkt nu, dat ik, na die foute openingszin en deze bizarre uitleg, ineens wel met je uit wil gaan?
‘Daar hoop ik eigenlijk wel op en anders moet ik bij jou ook lang genoeg volhouden tot je ja zegt.’
‘Met andere woorden, je blijft me lastig vallen tot jij je zin krijgt?’
‘Precies.’
Fan-tàs-tisch, Rinske heeft me met een stalker opgezadeld. Wat moet ik hier mee?
‘Zegt u het maar, spreken we meteen wat af, of bel ik je morgen weer?’
‘Ik wil niet met je uit oké, laat me met rust.’
Ik kan hem nog net horen lachen voor ik de verbinding verbreek.

De avond daarop belt hij weer. Vraagt hoe het met me gaat, ik verbreek de verbinding. De volgende avond neem ik de telefoon niet op als hij belt en de avond daarop ook niet en dat houd ik wel een tijdje vol. Elke avond spreekt hij het antwoordapparaat in.
‘Vasthoudend typje ben je hoor, maar dat ben ik ook, morgen bel ik je weer, slaap lekker.’

Ik heb een aantal keer zonder succes geprobeerd om contact te krijgen met Rinske, maar ze voelt haarfijn aan dat ik niet zo heel blij ben met haar actie. De telefoon gaat weer over en ik ben vastbesloten om weer niet op te nemen, eens kijken wie hier de langste adem heeft. Het toestel schakelt over naar het antwoordapparaat.

‘Hoi met Wik, ik begin me zorgen te maken. Gaat het goed met je? Als je nu weer niet opneemt kom ik persoonlijk kijken of je oké bent.’
Wat! Heeft Rinske hem ook mijn adres gegeven? Snel neem ik de telefoon op.
‘Ik ben oké, ik heb geen oppas nodig.’
‘Gelukkig, ik begon ongerust te worden.’
Zijn stem klonk anders, niet zo arrogant, maar zacht, teder misschien wel.
‘Alles goed met je?’
‘Het gaat wel, ik heb last van een stalker.’
Ik hoor hem zachtjes lachen. ‘Oh, dat is vervelend, kan ik wat voor je doen.’
‘Je kunt me met rust laten.’
‘Het spijt me, maar dàt gaat niet lukken, daarvoor heb je me te diep geraakt schat.’

Hij belt trouw, elke avond. Onze gesprekken worden langer, persoonlijker, vertrouwd. Triest genoeg is dit mijn meest stabiele “relatie” ooit. De telefoon gaat over en ik neem op.
‘Hoi Wik hoe is het?’
‘Mijn geduld raakt op. Ik vraag je niet om met me trouwen. Gewoon een keertje uit eten, verder niets. Denk je dat je dat aankunt?’
‘Stel dat ik ja zeg en het wordt niets, laat je me dan met rust?’
‘Mmm… ik beloof niets.’
Ik begin te lachen, ik- begin- te- lachen!

En dan heb ik toch een blind-date

Het is behoorlijk druk in het restaurant. De ober brengt me naar een tafeltje achterin waar het wat stiller is. Daar is hij! Een man met donkere krullen komt mijn kant opgelopen. Hij lacht. Hij heeft een leuke lach, hij ziet er helemaal goed uit, ik voel een kriebel in mijn buik. Dat ik me hem niet kan herinneren, ik had blijkbaar meer gedronken dan ik dacht. Wik steekt zijn handen naar me uit.
‘Hallo ik ben Wik en wie ben jij?’
Verbaasd kijk ik naar zijn gezicht, een stralende glimlach en lach rimpels rond zijn ogen
‘Eh ik ben Adyna, je weet wel, de vrouw die steeds lastig gevallen wordt door jou?’
Nu begint hij te schateren. Hij kan niet meer ophouden. Het lijkt wel of iedereen naar ons kijkt. Ik voel me behoorlijk ongemakkelijk.
‘Sorry hoor, ik lach je echt niet uit, maar dit is zo grappig.’

Ik begrijp er helemaal niets meer van. Wik is inmiddels gaan zitten en kijkt met zijn pretogen naar mijn verwarde gezicht.

‘Ik geloof dat Rinske mij niet zo goed heeft begrepen. Jij bent absoluut niet de vrouw die ik op haar feestje ontmoet heb.’
Sprakeloos ben ik, alweer. Wat doet een mens in zo’n situatie. Ik heb werkelijk geen idee. Het zou heel fijn zijn als ik nu ongezien in de grond zou kunnen verdwijnen. Wat een vernedering.
‘Je bloost. Dat is nergens voor nodig hoor. Dit is niet jouw schuld. Dit komt helemaal voor rekening van Rinske.’
Ik ben in een verschrikkelijke nachtmerrie beland. Ik kan Rinske wel vermoorden. Wik pakt mijn hand en knijpt er even in. Ik probeer met alle macht mijn tranen tegen te houden.
‘Hé, kom op schat, het geeft helemaal niets. Wat deze nachtmerrie betreft, we maken er gewoon een gezellige avond van. We kijken na afloop wel of we Rinske vermoorden of dat we haar alleen de rekening laten betalen.’
Blijkbaar had ik hardop zitten denken.

‘Ik had het nog zo tegen haar gezegd’ snik ik, ‘een blind date is echt niets voor mij.’
Wik begint weer te schateren en dan kan ik het ook niet meer tegenhouden.

blind-date
foto door S. Grinwis
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry

7 gedachten over “Waarom een blind-date dus geen goed idee is

  1. Wauw, wat een verhaal! Met heel veel plezier gelezen.
    Ik moet zeggen dat ik de lay-out wel een beetje rommelig vind. Op mijn scherm zie ik heel veel wisselende regelafstanden.

    Groet,
    Bart

    • Bedankt voor je reactie Bart. Voor wat de lay-out betreft zal ik eens aan anderen vragen of zij er ook problemen mee hebben. Bij mij ziet het er nl. Normaal uit. Het heeft iig mijn aandacht.

    • Hoi Bart,
      Ik heb het even nagevraagd bij iemand die er meer verstand van heeft. Het is iets met schakelen tussen wysiwyg en html. Snap het nog niet helemaal maar als het goed is zou de lay-out nu een stuk rustiger moeten overkomen.
      groetjes van Sonja

    • Bedankt Maarten,

      Ik ben blij dat je ervan genoten hebt. Ik ga hard mijn best doen om het volgende verhaal zo snel mogelijk te plaatsen

Een reactie plaatsen

Uit- en aanvinken om een artikel van jouw blog te laten zien

%d bloggers liken dit: