Waarom spelen met inkt goed is voor rust in mijn hoofd

Zoals ik in mijn vorige blogpost al schreef, in mijn hoofd gaat er geen directe lijn van A naar B. In mijn ADD brein gaat de reis van A naar B via allerlei omwegen. Die gedachten en ideeën die alle kanten op lijken te vloeien zorgen voor chaos en onrust. Door met inkt te spelen, die druppels op het papier te laten vloeien ontstaat er juist weer rust in mijn hoofd.

de schoonheid van inktvlekken
foto door S. Grinwis

De angst om de controle los te laten

Tijdens het dieptepunt van mijn burn-out, vielen mijn lichaamsfuncties van het ene op het andere moment uit. Als kers op de taart bleken ook mijn hersenen me vies in de maling te nemen waardoor ik in een psychose terechtkwam. Dat heeft heel wat met mijn zelfvertrouwen en het vertrouwen in mijn lichaam en verstand gedaan. Dit wilde en wil ik echt nooit meer meemaken. Het heeft er voor gezorgd dat ik ontzettend bang werd om de controle te verliezen op welk vlak dan ook. Die angst zorgde voor paniekaanvallen, hyperventilatie en hartkloppingen. Dus mijn angst om de controle te verliezen zorgde ervoor dat ik zoveel stress kreeg waardoor ik regelmatig, jawel, de controle over mezelf verloor. Het werd een vicieuze cirkel waar ik alleen niet uit kwam.

Er volgende, overigens op mijn eigen verzoek, een opname de Paaz, de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis. Mijn dagen werden gevuld met diverse soorten therapie maar ik had vooral veel baat bij de creatieve therapie. Mijn grootste doorbraken had ik juist daar. Mezelf op een creatieve manier uiten én uitdagen bleek de beste manier voor mij te zijn.

Toen we met de hele groep een groot vel papier moesten vullen met ecoline ben ik helemaal stuk gegaan. Ten eerste kreeg iedereen slechts één kleur ecoline. De enige richtlijn was dar er geen wit meer zichtbaar mocht zijn en de kleuren niet mochten mengen tot bruine modder. Iedereen deed maar wat en ik had geen enkele controle over de situatie. Niet veel later vond mijn therapeut me in foetushouding terug op de vloer van de toilet waar ik hartverscheurend lag te huilen. Mijn grootste pijnpunt was duidelijk. Na dit dieptepunt was het wel duidelijk waar ik aan moest werken. Tot op de dag van vandaag krijg ik de kriebels van ecoline maar het grappige is dát juist deze manier van werken voor rust in mijn hoofd zorgt, ik heb er alleen mijn eigen draai aan gegeven.

Een stapje terug in de tijd

Creatief ben ik altijd al geweest, dat zit nu eenmaal aan mijn vaders kant in de familie. Op het creatieve vlak vind ik heel veel dingen leuk maar vooral in het stempelen kon ik mezelf helemaal kwijt. Spelen met inkt en stempels en ik vergat alles om mij heen. AD(H)D’ers herkennen deze hyperfocus ongetwijfeld. Waar ik het normaal moeilijk vond om mijn aandacht erbij te houden was ik bij het stempelen bijna in een soort trance. Ik maakte echt hele mooi dingen en ik was er zo bedreven in dat ik uiteindelijk zelfs een workshop ben gaan geven.

Hoe raar is het dan dat al die kennis en vaardigheden na mijn burn-out en psychose helemaal verdwenen zijn. Ik weet echt niets meer. De afgelopen jaren heb ik met mijn favoriete hobby dan ook niets meer gedaan want met de kennis was ook het plezier verdwenen.

Toch weer spelen met inkt

Afgelopen voorjaar zat ik op een dood spoor waar het mijn blog betrof. Het plezier was er niet meer, er knaagde iets. Ik kon er niet meteen de vinger op leggen. De ommekeer kwam door een gastblog bij mijn schrijfvriendin Ellie. Zij combineert haar schilderkunst met het schrijven en ineens viel het kwartje. Het begon weer te borrelen en ik pakte mijn creatieve draad weer op.

Zoals gezegd ik gaf ooit een stempel workshop en nu moest ik mijn eigen workshop volgen om de techniek weer onder de knie te krijgen, hoe bizar is dat. Gelukkig zit die workshop ontzettend goed in elkaar al zeg ik zelf en krijg ik de vaardigheid stapje voor stapje weer te pakken. Ik ben ouderwets lekker aan het spelen met inkt. Druppel na druppel inkt laat ik over mijn papier vloeien. Controle heb ik slechts ten dele over de patronen die ontstaan. De inkt gaat ondanks mijn sturing toch zijn eigen weg.

tekst gaat door onder de video
En zoals dat gaat bij alcohol, ik moest wel even blazen (ze is zo grappig)

Een mooie les voor mij. Ik heb ook in mijn leven slechts ten dele controle. Ondanks dat ik zelf keuzes maak, goed of fout, de uitkomst is niet altijd te voorspellen. Er gebeuren onderweg altijd onvoorziene dingen. Door te spelen met inkt, zie en leer ik dat het eindresultaat altijd anders is dan verwacht. Toch is dat eindresultaat vaker wel dan niet, heel mooi en bijzonder. Is het een keer niet mooi? Jammer dan begin ik gewoon opnieuw. De focus die ik tijdens het proces heb zorgt voor rust. Één aandachtspunt in plaats van ontelbaar veel is echt heel relaxt maar het eindresultaat geeft ook rust. Ook als ik niet de volledige controle hebt komt het goed. Hoe fijn is dat!

spelen met inkt voor rust in mijn hoofd
ingelijst werd het een mooi cadeautje voor mijn mams

mijn vorige blogpost
mijn gastblog bij Ellie

6 gedachten over “Waarom spelen met inkt goed is voor rust in mijn hoofd”

  1. Ik had eerst dit blog moeten lezen – besef ik nu – wat betreft de inkttekening die ik zag in je vorige blog. Dubbel voordeel voor jou Sonja, de ontspanning en het mooie resultaat en dan ook nog de voldoening om het aan je moeder te schenken. Heerlijk!
    Groetjes van Jannie. 🙂

    Beantwoorden
  2. Ik heb zo’n bewondering voor jou. Hoe jij de dingen aanpakt en er mee om weet te gaan is geweldig.
    Niemand zegt dat het leven makkelijk is , het is de manier hoe er mee om te gaan.

    Beantwoorden

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Inhoud is beschermd !!
%d bloggers liken dit: