Wat een gekke titel voor een boom

Een kort verhaal naar aanleiding van een foto-challenge op Social Media

De voortgang gaat moeizaam. Centimeter voor centimeter schuifelt hij door het mulle zand. Zijn doel duidelijk voor ogen. Met een rollator door het zand is niet te doen. De andere keren dat hij hier liep had hij daarom zijn wandelstok bij. Niet ideaal maar beter dan vallen en een heup breken, daar is hij van overtuigd. Nu is zelfs zijn stok geen optie.
Even heeft hij overwogen om het bord, dat hij zelf in elkaar getimmerd heeft, als steun te gebruiken maar hij is bang dat het dan breekt. De eerste stappen leunt hij daarom nog op de schep. Al snel komt hij erachter dat die, door zijn gewicht, bij elke stap stevig verankerd raakt in de grond. Het telkens los moeten trekken kost hem meer kracht dan overeind proberen te blijven. 

Vorige week had hij zoals gebruikelijk zijn Neeltje bezocht. De storm die dagen ervoor over het land was getrokken had ook in dit bos haar sporen nagelaten. Eenmaal bij hun boom aangekomen had hij gehuild. 
Ze was verwoest. 
Een majestueuze tak lag afgebroken op de grond. Van de stam was nog niet de helft overgebleven.
Eenmaal van de ergste schrik bekomen bekeek hij de boom nogmaals. Ze leek zich uit te strekken naar de hemel. Haar laatste tak als een schild opgeheven. Strijdvaardig, niet van plan zich zomaar gewonnen te geven.
Net als zijn Neeltje.

Wekelijks hadden ze hier gewandeld Bij deze boom rustten ze dan wat uit. Dronken de meegebrachte koffie en aten een boterhammetje om daarna huiswaarts te keren.
Ze was de liefde van zijn leven. Zijn koningin!
De dag dat hij haar gevraagd had of ze zijn vrouw wilde worden zal hij nooit meer vergeten. Hij was nerveus geweest, had zich geen raad geweten als ze hem had afgewezen. 
Ze had hem aangekeken. Zijn woorden liet ze bezinken en hij was steeds nerveuzer geworden. 
“Dan word ik dus mevrouw Van ‘t Leven.” Ze had gelachen.
Opgelucht had hij haar geantwoord.
“Koningin Neeltje Van ‘t Leven.”

Haar ziekbed was kort geweest. Ze hadden nauwelijks tijd gehad om alles goed te regelen. De kerkdienst, de muziek, wel of geen bloemen het had haar allemaal niets kunnen schelen. Ze had maar een wens. Haar as moest uitgestrooid worden bij hun boom. Hij had haar wens met liefde ingewilligd.
Hij had niet gewild dat haar as door de wind verwaaid zou raken. Ze wilde bij deze boom blijven en hij vond het idee dat hij hier altijd terug zou kunnen keren ook een prettige gedachte. Hij had een gat gegraven aan de voet van de boom en haar as erin gestrooid. De boom zou zich voeden met zijn geliefde en zo zou ze voor altijd voortleven.

Jaar in, jaar uit komt hij haar hier wekelijks bezoeken. Nu is hij bang dat de beschadigde boom gerooid gaat worden en zijn lieve Neeltje daarmee verdwijnt. Die gedacht is ondragelijk. Thuis is het plan ontstaan om een herdenkingsbord bij de boom te plaatsen. Het moet voor iedereen duidelijk zijn dat dit niet zomaar een boom is. Niemand die het dan nog in zijn hoofd durft te halen om deze boom te verwijderen.

Eindelijk is hij bij de boom aangekomen. Hij moet eerst rusten, even op adem komen. Het geploeter door het zand met de zware materialen heeft zijn tol geëist. 
Hij spreekt als altijd tegen zijn Neeltje. Vertelt haar over zijn plan en laat het bord zien. In het ruisen van de bladeren herkent hij haar goedkeuring. Zelfverzekerd gaat hij aan het werk. Weer graaft hij een kuil bij de boom. Het bord zet hij diep verankerd in de grond. Tevreden keert hij tenslotte huiswaarts.

Haar vlechten dansen op het ritme van haar huppelen. Ontroerd kijkt hij zijn dochter na. Haar geen moment uit het oog verliezend geeft hij haar de ruimte om de wereld te ontdekken. Ze is plotseling stil blijven staan.
“Papa, kijk eens. Die boom is stuk.”
Hij loopt haar tegemoet en ziet geamuseerd hoe zijn dochter de boom bekijkt.

“Papa wat staat daar op dat bord?”
Hij merkt het bord nu pas op, de beverige letters zijn lastig te ontcijferen.
Hij leest de woorden hardop voor.
“Koningin Van ‘t Leven.” 
Wat een gekke titel voor een boom. 

Zijn dochter huppelt verder, hij gaat snel achter haar aan.

Wat een gekke titel voor een boom
foto door S. Grinwis
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
12
avatar
2 Comment threads
2 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
3 Comment authors
Sonja GrinwisMies HuibersEllie Schmitz Recent comment authors
  Subscribe  
Abonneren op
Mies Huibers
Gast

Prachtig verhaal

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Ellie Schmitz
Gast

Ontroerend mooi, Sonja.

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Zelf ben ik ook enthousiast over deze tekst daarom zit er ook copyright op! Vraag gerust naar mijn tarieven als je mijn teksten wilt gebruiken
%d bloggers liken dit: