Zie je dat ik naar je kijk?

Te lezen in ± 3 minuten

een kort verhaal

Manoué woont op nummer elf. Geen naam of nummer op de deur, maar je herkent het meteen. Slechts wat bladders verf op de kozijnen, een verwilderde tuin. De gordijnen, op een kiertje na, gesloten, zodat ze kan loeren. Zonder er zelf deel van uit te maken kijkt ze naar de wereld. Verscholen achter vitrage houdt ze alles in de gaten.
Omdat ik recht tegenover haar woon, hebben we afgesproken dat ik op haar let. We weten wat ze uitspookt maar we moeten harde bewijzen hebben.

Het is allemaal begonnen toen zij van nummer dertien last kreeg van muizen. Die is toen gaan vragen op nummer negen en elf of daar ook sprake was van overlast. Nummer negen had inderdaad hetzelfde probleem maar Manoué had geen last, zo beweerde ze. Nummer dertien vertrouwde het niet helemaal en was voor de zekerheid ook op nummer zeven gaan vragen. Wat bleek, ook op nummer zeven hadden ze last van muizen! Nummer dertien wist genoeg. Nog diezelfde avond is de buurt Whatsapp opgestart.

Al snel bleek dat veel buren vonden dat Manoué nogal afwijkend gedrag vertoonde. Het was me niet eerder opgevallen maar toen ik er op ging letten, kon ik niet anders dan ze gelijk geven.
Pas als het donker is komt ze naar buiten. Schichtig loopt ze langs de huizen. Haar jas houdt ze met een hand bij elkaar. Ze doorzoekt de afvalcontainers en vindt bijna altijd wel iets van haar gading. Toen hij van nummer vier haar er een keer op aansprak, vluchtte ze zonder een woord te zeggen naar binnen. De volgende dag was zijn deur besmeurd met pindakaas.
In de buurt Whatssapp werd direct besloten om ‘s avonds te gaan surveilleren.

Het is geen wonder dat we een muizenplaag in de straat hebben. Eigenlijk is het een wonder dat we nog geen last van ratten hebben. Door de surveillances zijn we er achter gekomen dat er s’ nachts voedselresten in de struiken gegooid worden. Niet alleen brood, maar ook restjes groenten en aardappelen, schillen en al.
Manoué ontkende alles maar wij wisten wel beter. Voortaan stond er altijd iemand klaar om haar, zodra ze ook maar een voet buiten de deur zette, te vragen wat ze ging doen. Elke stap die ze buiten haar huis zet, volgen we.

Dat is lange tijd goed gegaan, tot dat bleek dat Manoué ons ook in de gaten hield. Zodra de surveillanten van haar huis weglopen komt ze naar buiten. Nog schichtiger dan anders. Het kat en muis spel neemt een nieuwe wending. Niet alleen Manoué past haar strategie aan. Ik krijg een seintje zodra de avondploeg aan haar ronde begint en dan kijk ik wat ze gaat doen. Via een portofoon, die we hier speciaal voor hebben aangeschaft, houden we elkaar op de hoogte.

Nu loert ze dus de hele tijd, via die kier, naar buiten. Kijken of de kust veilig is. Ik kijk naar haar, via het slaapkamerraam, houd ik haar in de gaten.
Soms vraag ik het me af: zie je dat ik naar je kijk?

Schrijfhart logo
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
3
avatar
  Subscribe  
Abonneren op
Zelf ben ik ook enthousiast over deze tekst daarom zit er ook copyright op! Vraag gerust naar mijn tarieven als je mijn teksten wilt gebruiken
%d bloggers liken dit: