Zielskwelling

een kort verhaal

Zielskwelling, een prachtig woord voor het nare gevoel dat bezit van haar heeft genomen.
Ze heeft in haar leven al de nodige stommiteiten begaan maar dit is zelfs voor haar doen een blunder van ongekende orde.

Zo’n goede voorbereiding en dan de levenslessen van haar moeder vergeten.
‘Altijd een schone onderbroek en een nieuwe panty in je tas stoppen. Een vrouw moet altijd voorbereid zijn op een noodgeval.’
Nu had ze spijt dat ze niet beter naar haar moeder had geluisterd.
Het ging natuurlijk niet om een nieuwe panty of een schone slip. Voorbereid zijn op elk denkbaar scenario. Zorgen dat je in geval van nood een alternatief hebt.
Ze had er totaal niet over na gedacht en nu had ze het verprutst.

Haar mentor van de kunstacademie had haar op de vacature gewezen én een prachtige aanbevelingsbrief geschreven. Die heeft ze samen met de lovende stagebeoordeling van het Rijksmuseum, met haar sollicitatiebrief meegestuurd.
De eerste stap op weg naar haar droombaan was gezet.

Er waren een hoop gegadigden, meer dan ze gehoopt had. Het was logisch, een kunstcollectie opbouwen en beheren voor een van de rijkste en machtigste mannen van Nederland, hoe vaak komt zo’n kans voorbij?
Twee dagen had hij ervoor uitgetrokken en zij mocht de tweede dag op gesprek komen.
Ze had haar portfolio al op orde, daar had ze geen zorgen over maar ze wilde goed voorbereid zijn en daarom was ze de eerste dag polshoogte gaan nemen. Goed luisteren wat ze op kon pikken en de concurrentie bekijken.

Elke sollicitant had voor een zakelijke uitstraling gekozen, heel veel mantelpakjes en maatkostuums.. Het had haar aan het denken gezet. Ze wilde opvallen maar wel op een positieve manier.
Na enig nadenken was ze eruit. Het samenstellen van een kunstcollectie vraagt veel contact met kunstenaars en dat zijn meestal excentrieke figuren. Ze moest als een katalysator tussen de twee partijen staan. Haar kledingkeuze moest bij beide partijen passen.

Die ochtend koos ze daarom voor een vrolijke maar keurige lange bloes, een nette strakke broek en een paar enkellaarsjes met een bescheiden hak. Haren los maar fris gewassen en verzorgt, niet te uitbundige make-up en een licht bloemig geurtje.
Tevreden had ze zichzelf in de spiegel bekeken. Ze zag er netjes maar niet te zakelijk uit, precies goed.
Ze pakte haar portfolio en ging vol zelfvertrouwen op pad.

Twintig meter vanaf de parkeerplaats naar de ingang van het kantoorgebouw. Twintig meter slechts verwijderd van haar droombaan.
Een grote schaduw trok plots over haar heen. Het ging mis toen ze omhoog keek. De vogelpoep droop uit haar haren, via haar mouw zo op haar broek.
Vol ongeloof staarde ze naar de viezigheid, daarna een paniekerige blik op haar horloge.
Iets meer dan een kwartier had ze nog, te weinig om naar huis te gaan. Ze moest snel iets bedenken.

Vastberaden stapt ze de toiletruimte in. Er hing gelukkig nog een ouderwetse blower, die zou haar redding worden. Ze spoelde haar haren uit. De mouw van haar bloes was vast makkelijk schoon te wassen. Ze trok haar broek uit en zo voorzichtig mogelijk probeerde ze de vieze plekken schoon te spoelen maar ze werden alleen maar groter. De tijd begon te dringen.
Ze nam een besluit, zakte door haar knieeën en kroop onder de blower. Haar kapsel wilde ze absoluut redden. De mouwen van haar bloes rolde ze op. Je zag er niets meer van. Haar broek was het volgende probleem, die vlek viel niet te negeren. Ze dacht even na en nam een besluit. Het was niet ideaal en zeker niet de look die ze voor ogen had maar nood breekt wetten.

Ze moest haar hoofd erbij houden, nu niet meer denken aan wat er mis ging. Focussen, ze had goede papieren, een mooie aanbeveling en een geweldige portfolio. De man was op zoek naar een curator niet naar een styliste.
Ze haalde eens diep adem, rechte haar rug en stapte met opgeheven hoofd naar binnen.

De presentatie liep gesmeerd. Ze wist zijn aandacht vast te houden en hij had een aantal zeer directe vragen die ze prima wist te beantwoorden. Ondanks alles had ze er een goed gevoel over.

‘Hartelijk dank voor je presentatie. We hebben een aantal kandidaten waar we erg over te spreken zijn. Die nodigen we uit voor een tweede gesprek, we laten morgen weten of jij daar ook bij zit.’
‘Dank u wel. Fijn dat u naar me heeft willen luisteren en ik hoop uiteraard dat ik op het volgende gesprek mag komen. Ik ben ervan overtuigd dat ik de juiste persoon voor deze baan ben.’
‘Morgen hoort u van ons.
Nog een tip! Vergeet u dan of bij een eventuele volgende sollicitatie niet om een broek bij uw bloes aan te trekken.’




Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
51
avatar
4 Comment threads
4 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
5 Comment authors
Sonja GrinwisEllie SchmitzH.B. van oostLida DijkmanMichiel Geurtse Recent comment authors
  Subscribe  
Abonneren op
Ellie Schmitz
Gast

geweldig verhaal, Sonja!

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
H.B. van oost
Gast
H.B. van oost

Mooi verhaal

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Lida Dijkman
Gast

Geweldig verhaal zie het voor me

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Michiel Geurtse
Gast

Leuk verhaal! Beetje Mr. Bean achtig. 🙂
Ze heeft genoeg indruk achtergelaten voor een tweede gesprek dunkt me..hihi

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Zelf ben ik ook enthousiast over deze tekst daarom zit er ook copyright op! Vraag gerust naar mijn tarieven als je mijn teksten wilt gebruiken
%d bloggers liken dit: