Zullen wij gewoon niet naar de Waddeneilanden gaan?

Veel mensen gaan graag naar de Waddeneilanden. Ik snap dat ergens wel. Je bent toch een beetje los van Nederland, er is strand, zee en ongerepte natuur, leuke dorpjes. Je stapt op een boot en daar is meteen dat vakantiegevoel. Dus ja ik begrijp het best. Toch krijg ik altijd een naar gevoel bij de Waddeneilanden.

Welk leerjaar het was weet ik niet meer maar op enig moment gingen we met school op kamp naar een van de Waddeneilanden. Van hogerhand was besloten om de vaste vriendengroepjes compleet uit elkaar te halen en een willekeurige indeling van de slaapzalen te maken. Zo kwam ik terecht op een slaapzaal met populaire meiden uit verschillende klassen.

Als ik ergens niet thuishoor is het wel bij de populaire figuren in deze wereld. Niet dat ik gepest werd op school, daarvoor val ik gewoon niet genoeg op. Ik paste er gewoon niet bij. Dat was toen en is nu nog steeds zo.
Het is ook niet zo dat ik een nare schooltijd heb gehad. Ik had altijd wel een aantal klasgenoten met wie ik optrok. De middenmoot zeg maar en daar voelde ik me prima bij.

In het samengestelde groepje tijdens het kamp werd veel met elkaar gelachen, nieuwe vriendschappen gesloten, kleding geleend, snoep gedeeld, geheimen uitgewisseld, geroddeld, gekibbeld, weer goedgemaakt en nog meer gelachen.
Alles buiten mij om. Ik maakte er geen deel van uit en werd compleet genegeerd.
Ze deden het niet eens expres, ze zagen mij gewoon niet.
Ik wilde graag meedoen maar wist niet hoe. Dus bleef ik onzichtbaar vanaf de zijlijn toekijken.
Voor het eerst in mijn leven had ik ongelooflijke heimwee.

Dat gevoel van heimwee roepen de Waddeneilanden nog altijd bij me op.

Het is altijd zo gebleven. Zet mij in een groep mensen neer en ik word onzichtbaar. Het eeuwige muurbloempje. Ik val niemand op en achteraf weten mensen vaak niet eens dat ik er ook was.

Eenzaam ben ik alleen in een groep, nooit als ik alleen ben. Alleen zijn is voor mij echt noodzakelijk. Te veel drukte en ik raak volkomen overprikkeld. Dan moet ik mijzelf terugtrekken, even de stilte opzoeken om weer op te laden.

Wat jaren ouder en wijzer geworden weet ik dat ik introvert ben. Een einzelgänger. Bovendien heb ik een vorm van HSP (hoog gevoelig) en daarbovenop ook nog ADD (Chaos in mijn hoofd).
Die prachtige etiketjes heb ik gekregen tijdens mijn herstel van een Burn-out. Jarenlang heb ik mijzelf overvraagd omdat ik zo graag mee wilde doen met de rest. Voldoen aan de verwachtingen van anderen. Ik heb mijn lesje geleerd.

Mijn leven telt slechts een paar vrienden. Mensen die mij begrijpen en accepteren zoals ik ben. Bij wie ik helemaal mezelf mag zijn. Het zijn er niet veel maar wat zijn ze me dierbaar.

Zo dierbaar dat ik door roeien en ruiten voor ze ga. Sterker nog ik zou zelfs met ze naar de Waddeneilanden gaan.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Zullen wij gewoon niet naar de Waddeneilanden gaan
foto door Miranda Hoekstra @sasografie
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
91
avatar
4 Comment threads
6 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
5 Comment authors
Sonja GrinwisMichielZietCindyBart DeleynEllie Schmitz Recent comment authors
  Subscribe  
Abonneren op
MichielZiet
Gast

Als Wadden-fan, begrijp ik wat je omschrijft… als je met school in de Ardennen had gezeten, dan had je het waarschijnlijk daar gehad. Grote groepen… Lees verder »

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Cindy
Gast
Cindy

Kippenvel, zo herkenbaar….

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Bart Deleyn
Gast
Bart Deleyn

Herkenbaar!

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Ellie Schmitz
Gast

Moedig zoals jij in je binnenste laat kijken, mooi verwoord, Sonja. Precies zo, zoals ook ik het geschreven zou kunnen hebben, maar niet goed weet… Lees verder »

Privacyverklaring
ik heb de privacyverklaring gelezen en ben akkoord
Zelf ben ik ook enthousiast over deze tekst daarom zit er ook copyright op! Vraag gerust naar mijn tarieven als je mijn teksten wilt gebruiken
%d bloggers liken dit: